Φρανσίσκο – Ναν: Το ελίτ δίδυμο γκαρντ του Παναθηναϊκού

Το τρέχον καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός AKTOR κατάφερε να φέρει εις πέρας τρομερές μεταγραφικές κινήσεις, με το κερασάκι στην τούρτα να αποτελεί φυσικά η απόκτηση του Σιλβέν Φρανσίσκο. Οι πράσινοι περιμέναν καρτερικά στη γωνία, μετά και τις οικονομικές ανακατατάξεις στη Βιλερμπάν και αφού η ομάδα του Τόνι Πάρκερ δεν κατάφερε να εγγυηθεί την κάλυψη του μεγάλου συμβολαίου του (άνω των 4 εκατ. ετησίως) έσπευσαν να κινήσουν αστραπιαία τις διαδικασίες και να τον κάνουν δικό τους.

Εννοείται πως η μεταγραφή αυτή έφερε ένα τσουνάμι ενθουσιασμού στις τάξεις των φιλάθλων του Παναθηναϊκού, ωστόσο -όπως πάντα- ακούστηκαν και οι αμφιβολίες για το πώς ο Φρανσίσκο θα μπορέσει να είναι ο εαυτός του σε έναν ρόστερ ήδη γεμάτο με σταρ και πρωταγωνιστές. Η βασική αμφιβολία έγκειται στο γεγονός πως κατά βάση θα συνυπάρχει στο παρκέ/glass floor με τον Κέντρικ Ναν, έναν παίκτη που όπως και ο Γάλλος, θέλει την μπάλα στα χέρια και έχει τρομερό usage.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Την περασμένη σεζόν στη EuroLeague, ο Σιλβέν Φρανσίσκο είχε usage rate 28,2%, ενώ ο Κέντρικ Ναν βρέθηκε οριακά ψηλότερα στο 28,6%, κάτι που δείχνει ότι οι δύο παίκτες είχαν σχεδόν ταυτόσημο μερίδιο επιθετικών κατοχών στις ομάδες τους (1 ανά 3 επιθέσεις είχαν επιρροή ουσιαστικά). Είναι εύλογο αυτό να γεννά μερικές αμφιβολίες, ωστόσο δεν αποτελούν ολόιδιες περιπτώσεις παικτών και καθένας έχει τον δικό του ρόλο.

Στις ομοιότητες, τόσο ο Φρανσίσκο όσο και ο Ναν είναι παίκτες που τους αρέσει το isolation, το ένας εναντίον ενός και χτυπούν πολύ στα πόδια οποιονδήποτε βρεθεί στο διάβα τους, κατά βάση με επιτυχία. Είναι εκρηκτικότατοι, αθλητικότατοι και μπορούν να δουν και τον συμπαίκτη τους. Παρόλα αυτά, ο Αμερικανός αγαπάει πιο πολύ το σουτ μέσης απόστασης και το τρίποντο, ενώ ο Γάλλος κυρίως είτε θα απειλήσει πίσω από τα 6,75μ. είτε θα πάει κάτω από το καλάθι και θα τελειώσει με επαφή -κάτι που επίσης διαθέτει και ο Ναν.

Ο Φρανσίσκο όμως όντας κοντύτερος (1,88μ.) έχει τη δυνατότητα να δει πιο εύκολα μια πάσα από την «κλειδαρότρυπα», κάτι που μπορεί να ωφελήσει τον Ναν, που σε αντίθεση με τον Φρανσίσκο είναι ένας αγνός catch-n-shooter. Μπορεί να εκτελέσει άμεσα όταν πιάσει την μπάλα στα χέρια όντας ακροβολισμένος, κάτι που ο Γάλλος δεν το έχει ως στοιχείο στο παιχνίδι του. Όχι ότι δεν θα το κάνει, αλλά δεν συνηθίζει να το κάνει.

Το πιθανότερο είναι να δούμε τον Ναν στο «2» και τον Φρανσίσκο στο «1» ταυτόχρονα για αρκετή ώρα στα ματς, κάτι που μόνο άγχος και αμφιβολία δεν πρέπει να προκαλεί. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ξέρει πολύ καλά πώς θα χρησιμοποιήσει τα καλά στοιχεία κάθε παίκτη και πώς θα πάρει το καλύτερο και από τους δύο. Δεν τίθεται ζήτημα για… ball-hogging (δηλαδή ατομιστίες), αφού και οι υπόλοιποι παίκτες που διαθέτουν στα «φτερά», αλλά και μέσα στο καλάθι, είναι άκρως απειλητικοί και ικανοί να βάλουν την μπάλα στο καλάθι.

Είναι μία ευκαιρία και για τον Κέντρικ Ναν να φρεσκάρει το παιχνίδι του, αφού πολλές φορές βλέπουμε ολόκληρες άμυνα να προσαρμόζονται εξ ολοκλήρου πάνω του με παγίδες και double-teams, κάτι που προξενούσε πολλές φορές κολλήματα στις επιθέσεις του Παναθηναϊκού, ιδίως πέρσι. Οπότε, τόσο ο Αμερικανός γκαρντ όσο και ο Γάλλος, έχουν μεγάλες ευκαιρίες να ξεδιπλωθούν και να αναδείξουν τις αρετές τους.

Αρχικά, τόσο ο Ναν να ξεκλειδωθεί, να βγάλει από πάνω του τον μεγάλο φόρτο από τις επιθέσεις και σε δεύτερη φάση, ο Σιλβέν Φρανσίσκο να ενταχθεί και να προσαρμοστεί όσο νωρίτερα γίνεται στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού και τα «θέλω» του Ομπράντοβιτς. Για αυτό και το πιθανότερο είναι η «κατάρα» του… πράσινου γκαρντ όπως έχουμε δει με Βιλντόζα, Μπράουν και Σορτς τα περασμένα χρόνια, να μην επαναληφθεί.

Γιατί ο Παναθηναϊκός έχει πλέον στο ρόστερ του έναν παίκτη που έχει καταθέσει τα διαπιστευτήριά του, βρίσκεται σε πολύ καλή ηλικία και μομέντουμ και «κουμπώνει» πολύ καλά με τον Ναν. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον και αναμένεται αμφότεροι να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και όχι ο ένας να «καπελώνει» τον άλλον. Οπότε, έχει έρθει η ώρα η προαναφερθείσα αυτή «κατάρα» να σπάσει μία και καλή, αφού καμία ένδειξη δεν υπάρχει που να της δίνει υπόσταση.