Η υπερπλήρης γραμμή φόργουορντ του Παναθηναϊκού δεν ανησυχεί καθόλου τον Ζοτς!

Ανέκαθεν σε μία υπερομάδα, το ζήτημα και το μεγάλο ερώτημα/στοίχημα/προβληματισμός, είναι το αν θα… χωρέσουν όλοι οι καλοί μαζί. Αυτή η -ενίοτε- εύλογη κι εύστοχη απορία ενισχύεται όταν μιλάμε για πολλούς και καλούς παίκτες, που «πατάνε» στις ίδιες θέσεις. Και στο μπάσκετ, ως γνωστόν, αυτό είναι πιο σύνηθες, αφού οι θέσεις είναι περιορισμένες και χωρούν το πολύ 3 παίκτες.

Τι γίνεται όμως όταν, όπως στην περίπτωση του Παναθηναϊκού AKTOR, υπάρχουν έξι παίκτες που αγωνίζονται ουσιαστικά στην ίδια θέση; Οκ, μπορεί το «φόργουορντ» να πιάνει τόσο τον «σμολ», δηλαδή το τριάρι, όσο και το «πάουερ», δηλαδή το τεσσάρι, ωστόσο όλοι όσοι απαρτίζουν τη θέση αυτή στο τριφύλλι είναι ικανοί να παίξουν… παντού! Και για να μιλάμε με ονόματα: Ίζακ Μπόνγκα, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, Γκέρσον Γιαμπουσέλε, Νίκος Ρογκαβόπουλος, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και Ντίνος Μήτογλου.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Καθόλου… άσχημα! Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς διαθέτει μία τεράστια γκάμα από φόργουορντ, που μπορούν να φανούν χρήσιμοι για πάμπολλες δουλειές. Κοινή συνισταμένη στους περισσότερους; Η πολύ καλή άμυνα, το size, αλλά και το σουτ. Ιδίως στην άμυνα, οι Μπόνγκα, Χέιζ-Ντέιβις και Χουάντσο αποτελούν παίκτες που τη διαθέτουν ως το κύριο γνώρισμά τους, ως το ατού τους. Κι αυτό φυσικά, αποτελεί πολυτέλεια για τον Ζοτς, καθώς άνετα μπορεί να χρησιμοποιήσει ταυτόχρονα δύο -τουλάχιστον- εξ αυτών.

Εννοείται δεν μειώνουμε ούτε υποτιμάμε και τις αμυντικές αρετές των Ρογκαβόπουλου, Μήτογλου και Γιαμπουσέλε, ωστόσο οι τρεις του διακρίνονται για άλλα στοιχεία. Ο Γάλλος για τη ταχυδύναμή του, παρά το χαμηλό του μέγεθος (2μ.), ενώ ο Ρογκαβόπουλος είναι ο πιο καθαρός και δεινός σουτέρ της ομάδας. Ο Μήτογλου από την άλλη, όπως και την απελθούσα σεζόν έτσι και φέτος, αναμένεται να έχει πιο μειωμένο ρόλο και συμμετοχή, ωστόσο όχι μηδενικό, άρα και τα Pick n’ Pop του, αλλά και η δικλείδα για να χρησιμοποιείται και ως πεντάρι υπάρχει ακόμα.

Να σημειωθεί πως αν και ο Γιαμπουσέλε προορίζεται να παίζει και ως σέντερ και να μοιράζεται χρόνο μαζί με τον συμπατριώτη του Ματίας Λεσόρ, δεν αποκλείεται -αναλόγως και τον αντίπαλο- να τον βλέπουμε να παίζει ως «4» και ο Μουστάφα Φαλ να έχει μεγαλύτερη επιρροή και χρόνο στο «5», μαζί φυσικά με τη δικλείδα του Μήτογλου που προαναφέρθηκε. Όπως και να ‘χει, καταλαβαίνει κανείς εύκολα με την ανάλυση αυτή, πως τα σχήματα που μπορεί να δοκιμάσει ο Ζοτς είναι οριακά… αμέτρητα! Κάπως έτσι, βγάζει νόημα και κάτι άλλο.

Αν και ο Παναθηναϊκός δεν ήθελε να παραχωρήσει τον Τσέντι Όσμαν, εν τέλει η μετακίνηση αυτή φάνηκε πως απλούστευσε κάπως λίγο τα πράγματα στο κομμάτι των φόργουορντ. Σκεφτείτε άλλο ένα ελίτ τριάρι σαν τον Τούρκο να βρισκόταν σε αυτήν την ήδη γεμάτη και υπερπλήρης γραμμή. Γραμμή με ποικιλομορφία, αφού υπάρχουν παίκτες σημείο αναφοράς στην άμυνα (Μπόνγκα, Χουάντσο), παίκτες με ακραίες επιθετικές αρετές (Χέιζ-Ντέιβις), που είναι υβρίδια των δύο στοιχείων αυτών, παίκτες που πατούν και στο «5» (Μήτογλου, Γιαμπουσέλε), αλλά και καθαρόαιμοι σουτέρ (Ρογκαβόπουλος).

Η γραμμή των φόργουορντ του Παναθηναϊκού είναι συνάμα γεμάτη, αλλά και αρκετή για τον Ζοτς και σε καμία περίπτωση… υπερβάλλουσα. Δεν μένει κάποιος στην άκρη, αλλά ούτε και υπάρχει και ο πονοκέφαλος για το ποιον θα χρησιμοποιήσει ο Σέρβος τεχνικός. Κι αυτό, γιατί πολύ απλά επικρατεί αυτή η ποικιλία στοιχείων σε κάθε παίκτη, που προαναφέρθηκε. Αναλόγως με τι του δίνει το ματς και ο αντίπαλος, ο Ομπράντοβιτς είναι ικανός -είναι μανούλα συγκεκριμένα- στο να κρίνει ποιους θα χρησιμοποιήσει και με ποιους θα πορευτεί για τον μεγαλύτερο χρόνο του παιχνιδιού.

Όλοι μπορούν να δώσουν στον Παναθηναϊκό αυτό που θα χρειαστεί την εκάστοτε στιγμή. Εννοείται βέβαια πως θα υπάρξουν και τα βράδια που απλά τα πράγματα δεν θα λειτουργούν, αλλά πραγματικά, ας αναλογιστούμε το τι διαθέτει στη φαρέτρα του ο Ζοτς και μετά ας σκεφτούμε ρεαλιστικά ποιος προπονητής δεν θα ήθελε να βρισκόταν στη θέση του!