Κόκοσκοφ κατά Κιντ: «Δούλευα για τον χειρότερο άνθρωπο στο NBA» – Η αποθέωση στον Ντόντσιτς και η πληγή της Ιταλίας

Ο Ίγκορ Κόκοσκοφ μίλησε χωρίς περιστροφές για ορισμένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της προπονητικής του καριέρας, εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση στον Τζέισον Κιντ για τη συνεργασία τους στους Ντάλας Μάβερικς, την ώρα που αποθέωσε τον Λούκα Ντόντσιτς και αναφέρθηκε εκτενώς στον αποκλεισμό της Σερβίας από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Ο Σέρβος τεχνικός εργάστηκε ως assistant coach στους Μάβερικς τη σεζόν 2021-22, όταν το Ντάλας, με ηγέτη τον Ντόντσιτς, έφτασε μέχρι τους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας. Μιλώντας στο podcast «X&O’s CHAT», ξεκαθάρισε ότι η εικόνα που είχε σχηματίσει για τον Κιντ ως παίκτη απείχε πολύ από εκείνη που απέκτησε συνεργαζόμενος μαζί του.

«Ήταν ένας από τους αγαπημένους μου παίκτες και ένας από τους καλύτερους πόιντ γκαρντ που έπαιξαν ποτέ το παιχνίδι. Αγάπησα την Princeton offense εξαιτίας του Τζέισον Κιντ. Αλλά ο Τζέισον Κιντ ως παίκτης και ο Τζέισον Κιντ ως προπονητής και άνθρωπος είναι δύο εντελώς διαφορετικές ιστορίες. Δεν είχα καλή εμπειρία μαζί του, ούτε έχω ιδιαίτερα θετική άποψη γι’ αυτόν εκτός παρκέ ή ως head coach. Και είναι εντάξει να το γνωρίζει ο κόσμος. Δεν είναι μόνο δική μου άποψη», ανέφερε.

Σημαντικό ρόλο στην προβληματική σχέση τους, σύμφωνα με τον Κόκοσκοφ, έπαιξε και ο στενός δεσμός που είχε ήδη αναπτύξει με τον Ντόντσιτς. Ο Σέρβος είχε καθοδηγήσει τη Σλοβενία στην κατάκτηση του EuroBasket το 2017, όταν ο μετέπειτα σούπερ σταρ του NBA ήταν μόλις 18 ετών.

Όπως υποστήριξε, προσπάθησε να καταστήσει σαφές στον Κιντ ότι η προηγούμενη σχέση του με τον Ντόντσιτς μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος της ομάδας και όχι να δημιουργήσει διαφορετικές ισορροπίες.

«Ίσως το καλύτερο παράδειγμα είναι ότι, αφού δούλεψα έναν χρόνο με τον Τζέισον Κιντ, κάθισα μαζί του και του είπα: “Κοίτα, έχω παρελθόν με τον Λούκα Ντόντσιτς και τον γνωρίζω καλά, έχουμε δουλέψει μαζί στο παρελθόν και αυτό σίγουρα μπορεί να βοηθήσει την ομάδα, αλλά δεν είμαι εδώ για να δουλεύω για τον Λούκα Ντόντσιτς. Δουλεύω για εσένα, αυτή είναι η δική σου ομάδα”. Ωστόσο, ποτέ δεν μπόρεσε πραγματικά να το ξεπεράσει. Ήταν κάτι μέσα στο μυαλό του, μέρος των προσωπικών του ζητημάτων, στα οποία δεν ήθελα να εμπλακώ».

Ο Κόκοσκοφ αποκάλυψε στη συνέχεια και τη σκέψη που έκανε όταν, μετά την ολοκλήρωση εκείνης της σεζόν, δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Στιβ Νας για να ενταχθεί στο προπονητικό επιτελείο των Μπρούκλιν Νετς.

«Μετά από εκείνη την πρώτη χρονιά στο Ντάλας, όταν τελείωσε η σεζόν, με πήρε τηλέφωνο ο Στιβ Νας και με κάλεσε να πάω στο Μπρούκλιν. Θυμάμαι να σκέφτομαι: “Δούλευα για τον χειρότερο άνθρωπο στο NBA και τώρα με καλεί ο καλύτερος άνθρωπος στο NBA”».

«Ο Ντόντσιτς είναι διαμάντι, δώρο από τον Θεό»

Εντελώς διαφορετικός ήταν ο τόνος του όταν η συζήτηση στράφηκε στον Ντόντσιτς. Ο Κόκοσκοφ γνώρισε τον Σλοβένο σταρ σε πολύ νεαρή ηλικία και, όπως εξήγησε, χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να καταλάβει ότι είχε μπροστά του ένα σπάνιο μπασκετικό ταλέντο.

«Χρειάζονται μόνο δύο προπονήσεις, δύο sessions με έναν τύπο σαν κι αυτόν, για να καταλάβεις με τι είδους ταλέντο γενιάς δουλεύεις. Το ταλέντο του ήταν τόσο προφανές και συνεχίζει να εξελίσσεται χρόνο με τον χρόνο. Είναι ένα πετράδι, ένα διαμάντι, ένα δώρο από τον Θεό».

Η σχέση των δύο έχει τις ρίζες της στο ιστορικό EuroBasket του 2017, όταν η Σλοβενία κατέκτησε αήττητη το χρυσό μετάλλιο και ο 18χρονος τότε Ντόντσιτς συστήθηκε με εντυπωσιακό τρόπο στο κορυφαίο επίπεδο των εθνικών ομάδων.

Η πληγή της Ιταλίας: «Παίξαμε με μηδέν ομαδικές προπονήσεις»

Ο Κόκοσκοφ γύρισε στη συνέχεια τον χρόνο πίσω στο 2021 και στον οδυνηρό αποκλεισμό της Σερβίας από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Η Ιταλία είχε επικρατήσει με 102-95 στον τελικό του Προολυμπιακού Τουρνουά στο Βελιγράδι, αφήνοντας τους Σέρβους εκτός Ολυμπιακών Αγώνων.

Ο έμπειρος προπονητής έκανε λόγο για συλλογική ευθύνη, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες προετοιμάστηκε η ομάδα.

«Πραγματικά πιστεύω ότι έχουμε, ας πούμε, συλλογική ευθύνη, αλλά θα έλεγα ότι τα σερβικά ΜΜΕ ίσως δεν ήταν δίκαια όσον αφορά την αντικειμενική αποτύπωση των προβλημάτων που είχαμε. Ίσως να μην ήταν επαρκώς ενημερωμένα, αλλά σίγουρα δεν είχαμε ένα επικοινωνιακό “αρχηγείο κρίσης” που θα προστάτευε τους παίκτες, την ομάδα, τον προπονητή και ούτω καθεξής».

Συνεχίζοντας, αναφέρθηκε στις ιδιαίτερες συνθήκες της εποχής της πανδημίας και στις σημαντικές απουσίες που είχε να αντιμετωπίσει η Σερβία.

«Χάθηκε ένα παιχνίδι που ήταν συναισθηματικά σημαντικό για όλους μας. Υπάρχουν δύο πράγματα που δεν θα έκανα ποτέ, ούτε τότε ούτε σε ολόκληρη την καριέρα μου. Δεν θα υπονόμευα την αξιοπιστία του οργανισμού για τον οποίο εργάζομαι και θεωρώ ότι αυτό είναι θέμα επαγγελματισμού και εντιμότητας.

Ήταν επίσης η περίοδος της πανδημίας. Ωστόσο, το τουρνουά στο Βελιγράδι ήταν πολύ σημαντικό. Παίξαμε εκείνο το τουρνουά με μηδέν ομαδικές προπονήσεις. Μπορείς να παίξεις ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι, όπου υπάρχει και τεράστια συναισθηματική πίεση, ενώ το γεγονός ότι παίζεις εντός έδρας μπορεί επίσης να λειτουργήσει εναντίον σου; Δεν ξέρω πόσο καλά είχαν προετοιμαστεί οι Ιταλοί, αλλά είχαν πλήρες ρόστερ. Εμείς, αν κοιτάξεις τη λίστα των παικτών που μας έλειπαν, θα μπορούσαμε να είχαμε φτιάξει άλλη μία ομάδα».

Ο Κόκοσκοφ εξέφρασε παράλληλα την ευγνωμοσύνη του προς όσους παίκτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της εθνικής ομάδας.

«Είμαι ευγνώμων στα παιδιά που ανταποκρίθηκαν, που εμφανίστηκαν και ήρθαν, οπότε δεν πρόκειται να αναφέρω ονόματα τώρα… Είχαμε μηδέν ομαδικές προπονήσεις μαζί. Και μετά πηγαίνεις σε ένα παιχνίδι και λες: “Ας μας κοιτάξει λίγο ο Θεός, ας έχουμε λίγη τύχη και ας κερδίσουμε το παιχνίδι με κάποιον τρόπο”. Και τότε θα είχαμε περίπου 20 ημέρες για να κάνουμε ένα reset, να αρχίσουμε να μοιάζουμε με ομάδα και να πάμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες».

Πέντε χρόνια αργότερα, η ήττα από την Ιταλία εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της καριέρας του.

«Νομίζω ότι εκείνο το παιχνίδι είναι το μεγαλύτερο σε διάρκεια της καριέρας μου. Θα μπορούσα να γράψω μυθιστόρημα. Αν ήταν δυνατόν, τότε απλώς θα εμφανιζόμασταν, θα μας έλεγαν πότε είναι το παιχνίδι και θα παίζαμε. Ποτέ στην καριέρα μας δεν παίξαμε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι χωρίς ούτε μία ομαδική προπόνηση.

Και μετά παίζεις το παιχνίδι και φυσικά ο έλεγχος που έχεις είναι πολύ μικρός. Φυσικά, υπάρχει μεγάλη στενοχώρια. Ένα παιχνίδι είναι τεράστια υπόθεση, οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι τεράστια υπόθεση. Δεν υπάρχουν πολλά που θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά. Αν μπορούσα, θα έκανα μερικές περισσότερες προπονήσεις πριν από εκείνο το παιχνίδι», κατέληξε.