Ολυμπιακός: Ο Εντζάι δεν είναι ο νέος Πίτερς και αυτό ακριβώς ήθελε ο Μπαρτζώκας

Ο Εμπάι Εντζάι ήταν μία από τις μεταγραφικές επιλογές του Ολυμπιακού που δεν προκάλεσαν τον ίδιο θόρυβο με άλλες κινήσεις του καλοκαιριού. Ίσως, όμως, να είναι ακριβώς αυτό που κάνει την παρουσία του στο φετινό ρόστερ ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Γιατί ο 27χρονος Σενεγαλέζος φόργουορντ δεν αποκτήθηκε για να αντικαταστήσει αγωνιστικά τον Άλεκ Πίτερς. Και αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει ξεκάθαρο όταν γίνεται η σύγκριση των δύο παικτών.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Ο Άλεκ Πίτερς είχε ένα συγκεκριμένο και ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου όπλο: το μακρινό σουτ. Ήταν ένας από τους πιο αξιόπιστους εκτελεστές του Ολυμπιακού, ένας ψηλός που μπορούσε να ανοίξει το γήπεδο, να τιμωρήσει από την περιφέρεια και να δώσει πόντους χωρίς να χρειάζεται πολλές μπάλες στα χέρια του.

Ο Εντζάι δεν είναι ο Πίτερς που είχες συνηθίσει

Ο Εντζάι είναι διαφορετικός. Πολύ διαφορετικός. Και ακριβώς αυτή η διαφοροποίηση εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την επιλογή του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Ολυμπιακός είχε ήδη αποφασίσει να αυξήσει το επιθετικό ταλέντο και τις δημιουργικές επιλογές του στην περιφέρεια. Από τη στιγμή που το ρόστερ απέκτησε περισσότερη ποιότητα στο σκοράρισμα, η ανάγκη για ένα «4άρι» που θα λειτουργεί πρωτίστως ως συμπλήρωμα και όχι ως ακόμη μία επιθετική μονάδα έγινε πιο έντονη.

Εκεί ακριβώς μπαίνει ο Εντζάι. Η εμφάνισή του απέναντι στη Μακάμπι ήταν ένα καλό δείγμα του παίκτη που μπορεί να γίνει μέσα στη σεζόν. Σε μόλις 18 λεπτά είχε 14 πόντους με 5/7 δίποντα, ενώ πρόσθεσε 2 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα, δείχνοντας πως μπορεί να επηρεάσει ένα παιχνίδι με διαφορετικούς τρόπους.

Ένας ψηλός που δεν χρειάζεται την μπάλα για να επηρεάσει το παιχνίδι

Δεν χρειάζεται, όμως, να σταθούμε μόνο στους αριθμούς. Το σημαντικότερο στοιχείο του Εντζάι είναι ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικά προικισμένο αθλητή. Έχει σπουδαία αλτικά προσόντα, μεγάλο άνοιγμα χεριών που φτάνει περίπου στα 2,20 μέτρα και τη δυνατότητα να καλύψει αρκετούς χώρους στο γήπεδο. Είναι ένας παίκτης που ξεκινά από τη θέση «4», μπορεί να ανέβει στο «5» και, σε συγκεκριμένα ψηλά σχήματα, μπορεί να βρεθεί ακόμη και στο «3». Αυτό από μόνο του δημιουργεί περισσότερες επιλογές για τον προπονητή του.

Επιθετικά, ο Εντζάι δεν είναι ο παίκτης που θα ζητήσει κατοχές για να δημιουργήσει το δικό του σουτ. Το παιχνίδι του βασίζεται περισσότερο στην κίνηση, στην αθλητικότητα και στην ικανότητά του να αξιοποιεί τους χώρους που δημιουργούν οι συμπαίκτες του. Και εδώ βρίσκεται ένα ακόμη στοιχείο που τον κάνει καλό fit για τον Ολυμπιακό. Ο Σενεγαλέζος κινείται πολύ καλά χωρίς την μπάλα, ιδιαίτερα στη βασική γραμμή. Μπορεί να κόψει προς το καλάθι, να επιτεθεί στον χώρο, να τελειώσει φάσεις κοντά στη στεφάνη και κυρίως να προσφέρει χωρίς να χρειάζεται να στηθεί ολόκληρη η επίθεση γύρω του.

Το ίδιο ισχύει και για το επιθετικό ριμπάουντ. Ο Ολυμπιακός διαθέτει ήδη κορυφαίους παίκτες σε αυτόν τον τομέα, με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ να αποτελεί σημείο αναφοράς και τους Χολ, Τζόουνς και Βεζένκοφ να δίνουν επίσης σημαντικές λύσεις. Η προσθήκη ενός ακόμη ψηλού με ένστικτο και αθλητικότητα στο επιθετικό ριμπάουντ δημιουργεί μία επιπλέον πηγή δεύτερων ευκαιριών.

Εκεί που μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον Ολυμπιακό: η άμυνα

Εκεί, όμως, που ο Εντζάι μπορεί πραγματικά να αλλάξει την εικόνα μιας πεντάδας είναι στην άμυνα. Το μέγεθος, τα μακριά άκρα, τα πλάγια βήματα και η αθλητικότητά του τού επιτρέπουν να αμυνθεί σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις. Μπορεί να ακολουθήσει περιφερειακό, να παίξει με αλλαγές και να προστατεύσει τη ρακέτα όταν χρειαστεί.

Οι 1,2 τάπες ανά αγώνα που κατέγραψε την προηγούμενη σεζόν με τη Βιλερμπάν δεν είναι τυχαίο νούμερο. Ένα σημαντικό κομμάτι της αμυντικής του επιρροής προέρχεται από την ικανότητά του να αντιμετωπίζει παίκτες σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός, ακόμη και όταν έχει βρεθεί μακριά από τη φυσική του θέση. Και αυτό είναι κάτι που ο Ολυμπιακός δεν είχε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο πίσω από τον Βεζένκοφ.

Τα προηγούμενα χρόνια ο Πίτερς αποτελούσε σε μεγάλο βαθμό έναν «κλώνο» του Σάσα. Όχι φυσικά ως προς την αγωνιστική του αξία, αλλά ως προς τον τρόπο με τον οποίο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Ένα δεύτερο 4άρι με εξαιρετικό σουτ, ικανότητα να ανοίγει το γήπεδο και να τιμωρεί τις άμυνες από την περιφέρεια.

Ο Εντζάι έρχεται να αλλάξει αυτή την εξίσωση. Είναι ένας παίκτης που μπορεί να συνυπάρξει με τον Βεζένκοφ, αλλά μπορεί ταυτόχρονα να του δώσει και διαφορετικό περιβάλλον όταν ο Σάσα βρίσκεται στον πάγκο. Η πεντάδα αποκτά περισσότερη αθλητικότητα, περισσότερη πίεση στην άμυνα και έναν ψηλό που μπορεί να αλλάξει πάνω σε περιφερειακούς.

Και υπάρχει ακόμη μία σημαντική διαφορά: ο Εντζάι μπορεί να αγωνιστεί στο «5». Αυτό δίνει στον Γιώργο Μπαρτζώκα τη δυνατότητα να δημιουργήσει σχήματα που δεν μπορούσε να έχει με τον Πίτερς.

Δεν χρειάζεται να γίνει Πίτερς για να πετύχει

Δεν σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός έχασε έναν παίκτη και βρήκε έναν ισάξιο αντικαταστάτη. Σημαίνει ότι έχασε ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό χαρακτηριστικό και επέλεξε να καλύψει το κενό με κάτι διαφορετικό. Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα για τον Εντζάι. Δεν χρειάζεται να γίνει σταρ. Δεν χρειάζεται να βάλει 15 πόντους σε κάθε παιχνίδι και δεν χρειάζεται να θυμίσει τον Πίτερς για να θεωρηθεί επιτυχημένη η επιλογή του Ολυμπιακού.

Χρειάζεται να γίνει ο παίκτης που θα δίνει ενέργεια όταν η ομάδα την έχει ανάγκη, θα μαζεύει κατοχές μέσα από το επιθετικό ριμπάουντ, θα τελειώνει φάσεις κοντά στο καλάθι, θα μαρκάρει διαφορετικές θέσεις και θα επιτρέπει στον Μπαρτζώκα να αλλάζει τη φυσιογνωμία μιας πεντάδας χωρίς να χάνει την ισορροπία της.

Το καλό για τον Ολυμπιακό είναι ότι ο Εντζάι φαίνεται να έχει τα εργαλεία για να το κάνει. Η εμφάνιση απέναντι στη Μακάμπι ήταν ένα πρώτο δείγμα. Η πραγματική απάντηση, βέβαια, θα δοθεί μέσα στη σεζόν, απέναντι σε ομάδες της EuroLeague και σε καταστάσεις πολύ μεγαλύτερης πίεσης.

Στα χαρτιά, πάντως, η επιλογή έχει λογική. Ο Ολυμπιακός δεν έψαχνε ακόμη έναν παίκτη με το ίδιο προφίλ. Έψαχνε έναν ψηλό που να μπορεί να προσφέρει πράγματα που έλειπαν από τη γραμμή των ψηλών του. Και ο Εμπάι Εντζάι είναι ακριβώς αυτό: όχι ο νέος Άλεκ Πίτερς, αλλά το διαφορετικό κομμάτι που μπορεί να κάνει το φετινό παζλ του Ολυμπιακού πιο πλήρες.