Το ημερολόγιο έγραφε 2004 και ο ήλιος της Καλιφόρνια δεν μπορούσε να κρύψει τα βαριά σύννεφα που είχαν μαζευτεί πάνω από το Λος Άντζελες.
Οι Λέικερς βρίσκονταν μπροστά στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της σύγχρονης ιστορίας τους, καλούμενοι να πάρουν μια απόφαση που θα άλλαζε τον χάρτη του NBA για πάντα. Στη μία γωνία του ρινγκ στεκόταν ο θηριώδης Σακίλ Ο’Νιλ και στην άλλη ο διψασμένος για απόλυτη εξουσία Κόμπι Μπράιαντ. Οι δυο τους δεν χωρούσαν πια στο ίδιο παρκέ. Το πιο κυριαρχικό μπασκετικό δίδυμο της δεκαετίας είχε αναλωθεί σε μια βαθιά εσωτερική διαμάχη για το ποιος ήταν το πραγματικό «αφεντικό» της πόλης των Αγγέλων.
Ο «Diesel» δεν ζητούσε απλώς τον σεβασμό, αλλά και μια τεράστια επέκταση συμβολαίου. Με τις περγαμηνές τριών συνεχόμενων πρωταθλημάτων, τριών βραβείων MVP Τελικών και τεσσάρων συνολικά εμφανίσεων στη μεγαλύτερη σκηνή του πρωταθλήματος, ένιωθε πως το άξιζε.
Ο απολογισμός του στην τελευταία του πενταετία στο Χόλιγουντ προκαλούσε τρόμο. Κατέγραφε κατά μέσο όρο 27.0 πόντους, 12.0 ριμπάουντ, 3.3 ασίστ και 2.6 μπλοκ, σουτάροντας με το επιβλητικό 57.6% και πηγαίνοντας στη γραμμή των βολών πάνω από 11 φορές ανά βραδιά.