ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ: Γιάννης Σταυρουλάκης
Ο General Manager της Αρμάνι Μιλάνο, Χρήστος Σταυρόπουλος, μίλησε στο «Courtside Report» για τη νέα σεζόν, τις φιλοδοξίες των πρωταθλητών Ιταλίας και τη διαφορετική εικόνα που παρουσιάζει φέτος η ομάδα. Παράλληλα, εξήγησε τους λόγους που τον κάνουν αισιόδοξο, στάθηκε στην απόκτηση του Άλεκ Πίτερς και στη σημασία που μπορεί να έχει για τη νέα προσπάθεια, ενώ αναφέρθηκε και στην εκτόξευση των μπάτζετ και στη γενικότερη άνοδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Επίσης, μίλησε για το απαιτητικό καλεντάρι της EuroLeague, το οποίο χαρακτήρισε ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για τις ομάδες και τους προπονητές, αλλά και για τις επενδύσεις που πραγματοποιούνται στην Ευρώπη. Τέλος, τοποθετήθηκε με προσεκτικό τρόπο στην υπόθεση του Τόμας Γουόκαπ και αποκάλυψε τον βασικό στόχο της Αρμάνι για τη νέα σεζόν: την επιστροφή στα playoffs της EuroLeague.
H συνέντευξη του Χρήστου Σταυρόπουλου στο Courtside Report
Τα μπάτζετ έχουν ξεφύγει, οι προϋπολογισμοί φτάνουν πλέον σε πολύ υψηλά επίπεδα. Εκείνο το μοντέλο του Ολυμπιακού στο back–to–back, με μια διαφορετική λογική, είναι κάτι που έχει πλέον περάσει ή μπορεί να επιστρέψει ως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, σε μια EuroLeague που γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστική και απαιτητική;
«Μπορώ να μιλήσω για τη μεγάλη εικόνα και για αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Η μεγάλη εικόνα είναι ότι πλέον τα συμβόλαια έχουν ξεφύγει, η αγορά έχει ανέβει πολύ και τα ποσά που βλέπουμε είναι πραγματικά υψηλά. Από την άλλη, πρέπει να αναλογιστούμε ότι ζούμε σε μια εποχή όπου το ευρωπαϊκό μπάσκετ συνολικά βρίσκεται σε άνοδο. Και δεν μιλάω μόνο για το ελληνικό, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη.
Τα έσοδα της EuroLeague έχουν αυξηθεί σημαντικά. Την ίδια στιγμή, μιλάμε πλέον και για την προοπτική των νέων franchises, μια απόφαση που πιστεύω ότι θα ληφθεί σύντομα. Υπάρχει, λοιπόν, μια γενικότερη θετική εικόνα και μια δυναμική που αναπτύσσεται σε όλο το ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Το βλέπουμε και στην Ιταλία, όπου γίνεται μεγάλη επένδυση από πολλές ομάδες. Υπάρχουν σύλλογοι που έχουν δημιουργήσει νέα γήπεδα και γενικότερα επενδύουν στις υποδομές τους. Η Ντερτόνα έχει ήδη ένα πολύ όμορφο γήπεδο, η Βενέτσια θα έχει μέσα στη χρονιά ένα καινούργιο, φανταστικό γήπεδο, ενώ και η Καντού, μια ιστορική ομάδα, θα αποκτήσει μέσα στη σεζόν το δικό της νέο γήπεδο.
Υπάρχει, λοιπόν, μια γενικότερη άνθηση σε αυτό το άθλημα και είναι μεγάλη χαρά να το βλέπουμε. Γιατί όταν αυξάνονται οι επενδύσεις, τα έσοδα και οι υποδομές, σημαίνει ότι το ευρωπαϊκό μπάσκετ μεγαλώνει και αποκτά ακόμη μεγαλύτερη δυναμική».
Είστε στον χώρο εδώ και τρεις δεκαετίες, έχοντας υπηρετήσει ως GM σε δύο διαφορετικά περιβάλλοντα, στον Ολυμπιακό και στην Αρμάνι Μιλάνο, και έχετε μιλήσει πολλές φορές για το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Αν, λοιπόν, σας δινόταν η ευκαιρία να σχεδιάσετε την EuroLeague για τις επόμενες δεκαετίες, ποια θα ήταν η πρώτη βασική αλλαγή που θα θέλατε να δείτε;
«Πρώτα απ’ όλα, θα κοιτούσα να βρω μια λύση για το καλεντάρι. Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ομάδες. Ήδη οι 20 ομάδες και το σύστημα round robin δημιουργούν ένα πολύ απαιτητικό πρόγραμμα και, από τη στιγμή που πάμε στις 24 ομάδες, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη.
Σίγουρα δεν υπάρχει ένα τέλειο σύστημα. Η δική μου πρόταση, εφόσον τελικά πάμε σε δύο ομίλους, θα ήταν η κατανομή να γίνεται με κλήρωση, όπως γινόταν παλαιότερα. Πιστεύω ότι αυτή θα ήταν μια πιο δίκαιη και αξιοκρατική λύση.
Αλλά, πραγματικά, το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να βρω μια λύση στο καλεντάρι. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με όλα αυτά τα παιχνίδια. Είναι εξοντωτικά. Όλα τα παιχνίδια που παίζεις είναι σημαντικά. Παίζεις στο πρωτάθλημα, είναι σημαντικό παιχνίδι. Πας στην EuroLeague και ξέρεις ότι, αν χάσεις ένα-δύο παιχνίδια, μπορεί να μείνεις αμέσως πίσω. Οπότε είσαι συνέχεια σε ένα τρέξιμο.
Δεν έχεις πλέον τον χώρο και τον χρόνο για να δουλέψεις πραγματικά. Οι προπονητές ουσιαστικά συντηρούν την ομάδα και προσπαθούν σιγά-σιγά να προσθέσουν κάποια καινούργια στοιχεία. Παλιά θυμόμαστε προπονητές να κάνουν δύο προπονήσεις την ημέρα. Αυτό πλέον δεν υπάρχει.
Αυτή τη στιγμή κάνεις μία προπόνηση και προσπαθείς ακόμη και αυτή να τη διαχειριστείς σωστά, σε συνεργασία με τον γυμναστή, ώστε να μην καταπονήσεις περισσότερο την ομάδα, αλλά ταυτόχρονα να μπορέσεις να περάσεις και κάποια καινούργια στοιχεία. Δεν είναι καθόλου εύκολο.
Οπότε, κλείνοντας, πιστεύω ότι το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να βρω μια ουσιαστική λύση στο καλεντάρι».