Το «μαύρο κουτί» του Παναθηναϊκού: Από την τεράστια επένδυση στην κατάρρευση

Το βράδυ της Τετάρτης (13/5) ο Παναθηναϊκός AKTOR γνώρισε μία οδυνηρή ήττα στο Game 5 της σειράς του με τη Βαλένθια και σπατάλησε και την τελευταία ευκαιρία που είχε, προκειμένου να προκριθεί στο Final Four που γίνεται στην Αθήνα σε μία περίπου εβδομάδα. Φυσικά, μιλάμε για μία παταγώδη αποτυχία των πράσινων, σε μία σεζόν που φιλοδοξία τους ήταν -ξεκάθαρα- η κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπη μετά το 2024.

Ιδίως δε, από τη στιγμή που το event αυτό θα διεξαγόταν στο σπίτι της ομάδας. Μιλάμε φυσικά για το ακριβότερο ρόστερ στην ιστορία της. Οι απαιτήσεις ήταν, φυσιολογικά, αυξημένες. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, όπως είχαμε αναφέρει και προ μηνών μετά την ήττα από τον Ηρακλή στη Stoiximan GBL, είχε φροντίσει από την αρχή της σεζόν να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα της ομάδας και να κάνει τρομερές υπερβάσεις τόσο σε περιπτώσεις που προχώρησαν (βλ. Χέιζ-Ντέιβις), όσο και σε αντίστοιχες που δεν ευδοκίμησαν.

Υπενθυμίζεται δε, πως η διοίκηση έβαλε πλάτη και ο ίδιος ο ισχυρός άνδρας της ομάδας στήριξε δημόσια παίκτες και προπονητές, ακόμα και σε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Αναφερόμαστε κυρίως στις αλλεπάλληλες ήττες (11 έναντι 9 νικών) στα πρώτα ματς του 2026, οι αδικαιολόγητες ήττες από Άρη, Κολοσσό (ουραγός τότε στη βαθμολογία) και Ηρακλή στο πρωτάθλημα, αλλά και στη γενικότερη προβληματική εικόνα της ομάδας από ένα σημείο και έπειτα. Μία τεράστια επένδυση, που εν τέλει ούτε στο Final Four δεν πέρασε.

Μέσα σε όλα φυσικά, επιβάλλεται να μιλήσουμε και για την πολεμική διαιτησία κατά του Παναθηναϊκού. Δεν είναι άλλωστε κρυφές οι προθέσεις της λίγκας σε κάθε ματς, αφού ουκ ολίγες φορές μας έχουν απασχολήσει οι εκάστοτε τριάδες με τα φαλτσοσφυρίγματά τους. Αποκορύφωμα το Game 4, όπου και το ποτήρι ξεχείλισε και φυσικά απεστάλη σχετικό βίντεο σχετικό βίντεο με τις αμφισβητούμενες φάσεις, το οποίο παραμένει αναπάντητο από τη EuroLeague.

Η εχθρική δηλαδή αντιμετώπιση από τη διαιτησία, ήρθε για να κάτσει ως το κερασάκι στην τούρτα. Ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως ακόμα και στο Game 5 ο Κέντρικ Ναν (για τρίτο σερί ματς) δεν πάτησε τη γραμμή της φιλανθρωπίας και φορτώθηκε με 3 φάουλ από το πρώτο ημίχρονο. Σε ένα ματς, όπου φυσικά οι βολές ήταν… υπερτριπλάσιες για τη Βαλένθια (29 έναντι 8). Μία διαιτησία, που σίγουρα έβαλε το… χεράκι της στην όλη υπόθεση.

Παρόλα αυτά, οι πράσινοι παρουσιάστηκαν απροετοίμαστοι, πνευματικά και αγωνιστικά, στο τελευταίο ματς. Όπως και στα δύο ματς στο T-Center, μπήκαν τουλάχιστον νωχελικά και η Βαλένθια το εκμεταλλεύτηκε αυτό. Σα να μην υπήρχε η δίψα, σα να υπήρχε, καλύτερα, μία αχρείαστη νευρικότητα, που φυσικά στο τέλος της ημέρας μόνο κακό προκαλεί. Αμιγώς μπασκετικά, δεν φαινόταν να υπήρχε και ιδιαίτερο πλάνο από τον Αταμάν.

Ένα υπέρ του δέοντος freestyle μπάσκετ σε μία φάση που ήταν απαγορευτικό. Και για άλλη μια φορά, μία ασάφεια στις αντιμετωπίσεις των Βαλενθιάνων. Ο Μπαντιό έκανε… παρέλαση, με τον Μοντέρο να του δίνει τη σκυτάλη από τα προηγούμενα ματς, ο Τέιλορ έλυνε κι έδενε και γενικότερα η αμυντική λειτουργία του τριφυλλιού δεν ήταν αυτή που άρμοζε σε ένα τέτοιο ματς. Τακτικά δηλαδή και μόνο, αν και αυτά τα ματς δεν τα κερδίζει μόνο η στρατηγική, υπήρχαν αρκετά κακώς κείμενα τα οποία πήραν από κάτω τον Παναθηναϊκό.

Η αλλαγή πλεύσης μετά τα δύο πρώτα ματς ήταν ανεξήγητη. Τι έπρεπε ακριβώς να αλλάξει, ώστε να αντιμετωπίσεις μία τέτοια ταλαντούχα ομάδα σαν εκείνη του Μαρτίνεθ, που την έχεις κερδίσει δις; Όλο το μομέντουμ χάθηκε και μία αιδικαιολόγητη εικόνα εφησυχασμού, σε συνδυασμό με την προβληματική διαιτησία, έφερε το reverse sweep. Ο Έργκιν Αταμάν ως προπονητής φέρει ευθύνη για αυτήν την αποτυχία, ενώ σίγουρα δηλώσεις σαν αυτές στο ημίχρονο του Game 5 με το «καρφί» για τον Τι Τζέι Σορτς, μόνο κομψές δεν μπορεί να τις πει κανείς.

Εν πάση περιπτώσει, δυστυχώς ο Παναθηναϊκός των 40 εκατομμυρίων ευρώ και των τόσων φιλοδοξιών και στόχων, δεν κατάφερε ποτέ να «δέσει» φέτος. Παρόλη τη στήριξη της διοίκησης και των συνεχών υπερβάσεων που έκανε, προκειμένου να διασφαλίσει μία επιτυχημένη πορεία. Αυτή εν τέλει δεν ήρθε και πλέον μοναδικός στόχος είναι το double και η κατάκτηση της Stoiximan GBL. Όπως είναι λογικό βέβαια, η… ξενέρα και η πικρία είναι δύσκολο να εξαλειφθούν, πρέπει να περάσει λίγος καιρός.

Κάπως έτσι, λοιπόν, η τεράστια επένδυση και οι προσδοκίες για κάτι μεγάλο φέτος, έφτασαν στην κατάρρευση.