Το ημερολόγιο γράφει 16 Οκτωβρίου 2026 και ο Ολυμπιακός έχει φτάσει στην Ελλάδα. Στα μπαγκάζια του κουβαλάει τους τρεις βαθμούς που απέσπασε κόντρα στη Μαρσέιγ. Μία νίκη πέρα για πέρα μάγκικη, που χάρισε στους Πειραιώτες το 2/2 σε ό,τι αφορά τη League Phase του UEFA Europa League. Γιατί μάγκικη; Για πολλούς λόγους…
Ο πρώτος από αυτούς είναι η «εκδίκηση». Όχι απέναντι στη Μαρσέιγ, κάθε άλλο, καμία ευθύνη δεν φέρει για αυτό και μία χαρά φιλόξενοι ήταν οι άνθρωποί της. Αλλά εκδίκηση απέναντι σε όσους φρόντισαν να ταλαιπωρηθούν χιλιάδες φίλοι της ομάδας, μέσα από ένα μυθικό φιάσκο των γαλλικών Αρχών. Για αυτούς ήταν το «διπλό» και σε αυτούς το αφιέρωσε ο Αλγουαθίλ μιλώντας μετά το παιχνίδι.
Ο δεύτερος λόγος είναι το που έρχεται αυτή η επικράτηση. Έρχεται σε ένα γήπεδο αρκετά εχθρικό απέναντι στον Ολυμπιακό, δεδομένης της αδελφοποίησης των φίλων της Μαρσέιγ με εκείνους της ΑΕΚ. Μάλιστα, παρά τα κακό φεγγάρι της γαλλικής ομάδας και τα αρνητικά αποτελέσματα, στις κερκίδες βρίσκονταν αρκετοί φίλοι της. Και ήταν δεδομένο πως θα βρίσκονταν για ένα ματς απέναντι στους Πειραιώτες. Όμως αυτή η έδρα δεν μπόρεσε να σταθεί εμπόδιο στους «ερυθρόλευκους».
Όπως δεν μπόρεσαν να σταθούν κι άλλες! Όπως δεν μπόρεσε να σταθεί εκείνη της Φενέρμπαχτσε, εκείνη της Άστον Βίλα, εκείνη της Πόρτο, εκείνη του Άγιαξ και ούτω καθεξής. C’est l’Olympiacos, ήτοι αυτός είναι ο Ολυμπιακός. Ένα κλαμπ που πλέον ποντάρει στο ότι έχει φτιάξει ένα όνομα στην Ευρώπη και με αυτό μπορεί να πορευτεί εκτός συνόρων. Θα υπάρξουν κακές βραδιές; Εννοείται! Αλλά σίγουρα κάθε ταξίδι, πλέον, θα έχει και μία παραπάνω αισιοδοξία για επικράτηση.
Τρίτος λόγος είναι το σερί που έχει χτίσει η ομάδα του Αλγουαθίλ. Δύο μήνες πριν, περίπου, το θέμα συζήτησης ήταν πως θα γυρίσει το τιμόνι αυτή η ομάδα, μετά τον αποκλεισμό – σοκ από τη Ναϊμέγκεν. Και τώρα, οι Πειραιώτες τρέχουν αήττητο σερί τεσσάρων αγώνων. Δύο ευρωπαϊκών απέναντι σε Μαρσέιγ και Γιαγκελόνια, ένα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό και ένα εκτός έδρας ματς με τον Λεβαδειακό. Εντυπωσιάζει; Σαφώς και όχι. Παρόλα αυτά, βρισκόμαστε ακόμα σε μία μεταβατική περίοδο από την άφιξη του νέου προπονητή. Επομένως, το ζητούμενο είναι προς το παρόν να έρχονται οι νίκες και το θέαμα – εφόσον περάσει πλήρως τη φιλοσοφία του ο Αλγουαθίλ – θα κάνει την εμφάνισή του.
Τεταρτος και τελευταίος λόγος είναι το πως έρχεται αυτή η νίκη. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η Μαρσέιγ ήταν εκείνη που έπαιζε καλύτερα. Κυκλοφορούσε την μπάλα, δημιούργησε πολύ μεγάλες στιγμές, ειδικά στο διάστημα 55-75’, πίεζε ψηλά και γενικότερα πάταγε πιο καλά στο γήπεδο. Αλλά, ο Ολυμπιακός είχε πολύ καλή ανασταλτική λειτουργία και παράλληλα χρειάστηκε μία στιγμή ούτως ώστε να πετύχει το γκολ. Είχε επίσης έναν φοβερό Στεφάν Ορτέγκα, που έκανε τουλάχιστον 5 επεμβάσεις και που τα αναμενόμενα γκολ που έπρεπε να δεχτεί ήταν 0,84 (xG), διατηρώντας ωστόσο το μηδέν.
Τώρα τι έχει; Έχει μία δύσκολη εκτός έδρας αποστολή κόντρα στον Παναιτωλικό (απόντος Σάλιακα) και στα καπάκια τη Σπάρτα Πράγας στο Φάληρο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι παραμένει πρώτος στόχος ένα πράγμα, η νίκη. Χωρίς το θέαμα σε αυτή τη φάση, δεν χρειάζεται, χρειάζονται απλά οι τρεις βαθμοί.