Eλλάδα – Ολλανδία: Γαλάζια γάτα – πορτοκαλί ποντίκια, παρακαταθήκη και Luben tv

Αν ζητούσαμε από δέκα Έλληνες να ποντάρουν 100 ευρώ στο αποτέλεσμα της Εθνικής με την Ολλανδία, οι έντεκα θα επέλεγαν ισοπαλία. Επίτηδες αναφέρομαι σε ποντάρισμα, γιατί οι…γνωματεύσεις στα social και στις καφενειακές συζητήσεις, δε χρεώνονται. 

Η προσμονή όλων ήταν να δούμε πάλι την ομάδα που χαρήκαμε πρόσφατα, η οποία θα είχε πάρει και τα πάνω της μετά το ονειρικό ξεκίνημα. Από την άλλη βέβαια θα κουβαλούσε και κούραση, καθώς δεν έχουμε την πληρότητα του ρόστερ των άλλων. Βαριανασαίνει ένας, στραβοπατάει άλλος και σφίγγεται το στομάχι μας.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Για δεδομένα της Εθνικής άλλωστε, όλοι οι αγώνες είναι ντέρμπι. Για Γερμανούς και Ολλανδούς, οι αναμετρήσεις με τη Σερβία προσμοιάζουν με αγώνα των big 4 με ομάδα στη μέση της βαθμολογίας.

Εμείς και με τους Σέρβους, επιβάλλεται να παίζουμε στα κόκκινα…

Τέλος, ίσως να ήταν και κάπως δύσκολο να διαχειριστούμε τον ενθουσιασμό της πρωτιάς, που συχνά αποπροσανατολίζει το αουτσάιντερ όταν βρίσκεται στην κορυφή.

Το πουρμπουάρ θα το βγάζαμε πάντως, αφού ο αγώνας έληξε ισόπαλος. Αυτό που ήταν αδύνατο να μαντέψουμε, ήταν ο τρόπος που έκατσε το Χ.

Οι εικόνες που είδαμε ξεπερνούσαν κάθε φαντασία, αν το προέβλεπε κάποιος τις προηγούμενες ημέρες θα έβλεπε τη φάτσα του καρφιτσωμένη στο Luben tv.

Οι περισσότεροι περιμέναμε ένα αμφίρροπο παιχνίδι, στα καλούπια του προηγούμενου με τη Γερμανία. Με τον φιλοξενούμενο ως ισχυρότερο να έχει πρωτοβουλία κι εμάς να βρισκόμαστε κατά βάσει πίσω από τη μπάλα. Χωρίς ωστόσο να εμφανίζουμε συμπτώματα φουκαρά σε απόγνωση, στήνοντας λεωφορείο ούτε να κρεμιόμαστε από τα δοκάρια. Εντός αυτού του πλαισίου λογικής, η πιθανότητα να δεχτούμε ή να πετύχουμε κάποιο γκολ περιλαμβανόταν σε μη μακρινά σενάρια. Με το ενδεχόμενο να ισοφαρίσει κάποιος εκ των δυο, να εντάσσεται στην ίδια κατηγορία.

Προς έκπληξη όλων η Εθνική εμφανίστηκε καταιγιστική στο πρώτο ημίχρονο, για 45 λεπτά τρίβαμε τα μάτια μας βλέποντας μια γαλάζια γάτα να καταδιώκει πορτοκαλί ποντίκια. 

Στο δεύτερο κάτσαμε, οι Ολλανδοί κυριάρχησαν και το έργο γύρισε σε μονότερμα.

Σε περίπτωση μάλιστα που δεν είχε ακυρωθεί το γκολ στο 64, το πιθανότερο είναι πως με τη φόρα που είχαν πάρει οι Ολλανδοί θα το γύριζαν και θα έφευγαν νικητές.

Ως συνολική εικόνα πάντως το 2 – 2 δεν αδικεί κανέναν, κάθε ομάδα είχε τις στιγμές της και της ανήκε ένα ημίχρονο εξ ολοκλήρου.

Με τη μοιρασιά ακριβώς στη μέση, αν πρέπει κάποιος να προβληματίζεται είναι οι αντίπαλοί κι όχι εμείς.

Η διατήρηση του ίδιου ρυθμού και στην επανάληψη, θα ξεπερνούσε τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Αν γινόταν και αυτό, Uefa και FIFA θα ακύρωναν τις προσεχείς διοργανώσεις απονέμοντάς μας τιμής ένεκεν τα επόμενα Euro και Mundial.

Η οπισθοχώρησή μας ήταν αποτέλεσμα κούρασης, ενδεχομένως και της αναπόφευκτης πλάνης που προκάλεσε η ασφάλεια του 2 – 0. Διόλου υπερβολικό αν προσθέταμε και τον τραυματισμό του Τζόλη, ασχέτως αν ο Μασούρας τα πήγε περίφημα.

Οι Ολλανδοί άραγε, πως δικαιολογούν την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου, όπου μια Εθνική από το μεσαίο ράφι τους έτρεχε χωρίς έλεος;

Την αντίδρασή τους στο δεύτερο μέρος τη λες και ενστικτώδη, υπήρχε περίπτωση ομάδα με το ειδικό βάρος της να παρέμενε για πολύ σε ρόλο παρατηρητή; Μήπως να έπαιζε με στόχο τη διατήρηση του σε βάρος της 2 – 0; 

Ουδόλως πρέπει να απασχολεί εμάς το χάσμα των δυο ημιχρόνων λοιπόν, αν υπάρχουν κάποιοι που την την «άκουσαν» ήταν οι φιλοξενούμενοι.

Εμείς κρατάμε την ουσία, που δεν είναι τόσο η πρωτιά στον όμιλο. Αυτά έρχονται, παρέρχονται και ανατρέπονται. 

Το σπουδαίο είναι ότι για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι και δεύτερο απέναντι σε μεγαθήρια, ήμασταν απολύτως συγκεντρωμένοι και τακτικά άψογοι.

Για 270 λεπτά οι αντίπαλοί μας έφτυναν αίμα για να δημιουργήσουν καθαρές φάσεις από οργανωμένες επιθέσεις. Η μείωση του σκορ χθες προήλθε από στημένο, το ακυρωθέν από ατομικό λάθος κι η ισοφάριση από καραμπόλα.

Κι αυτά μέρος του παιχνιδιού είναι εννοείται κι εμείς άλλωστε με καραμπόλα κερδίσαμε τους Γερμανούς. Βγάλαμε όμως και φάσεις με στρατηγικά δομημένη ανάπτυξη, σε όλα τα παιχνίδια.

Πολλές περισσότερες από αυτές των αντιπάλων μας.

Σε απλή ποδοσφαιρική διάλεκτο, στις δικές μας καλές περιόδους τους τρέξαμε όλους. Αυτοί δεν το κατάφεραν στις αντίστοιχες δικές τους κι έπεφταν συνεχώς πάνω σε τείχος πριν καλά καλά πλησιάσουν.