Έπνιξαν πεναλτάρα του ΠΑΟΚ, αλλά τι δείχνει η μεγάλη εικόνα; Μην κάνουμε αυτά που κοροϊδεύουμε

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον ΠΑΟΚ όπως διαφαίνεται μετά τους πρώτους αγώνες της σεζόν σε Ελλάδα – Ευρώπη, είναι πως αντί να εξετάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη διορθώνοντας ατέλειες και δυσλειτουργίες, ψάχνεται αριστερά – δεξιά για να ανακαλύψει σκιάχτρα εχθρών.

Ξεκάθαρο copy paste της περσινής πολιτικής της ΑΕΚ, που είχε επιδοθεί σε παραγωγή αφηγημάτων.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Της αρκούσε μια φάση που μπορεί να αφορούσε ακόμη κι ένα ανάποδο πλάγιο άουτ, για να υιοθετήσει ρητορική ΚΚΕ προκαλώντας τον κόσμο της να ξεσηκωθεί και να βγει τους δρόμους, αναζητώντας τον εισαγόμενο Γάλλο ιμπεριαλιστή για να τον οδηγήσει στην κρεμάλα. 

Το εσωτερικό της βέβαια λειτουργούσε ρολόι, με αξιόλογα στελέχη και οργάνωση σε όλους τους τομείς.  Κι όταν ήρθε η στιγμή να ευδοκιμήσει η δουλειά όλων, σήκωσε την κούπα. Επειδή η δομική λειτουργία της σε διοικητικό – αγωνιστικό τμήμα ήταν ορθή, όχι γιατί γινόταν Μάρθα Βούρτση κάθε αγωνιστική.

Το 2024 – 25 άλλωστε ακολούθησε την ίδια οδό, αλλά στο τέλος δεν την πίστευαν ούτε οι οπαδοί της. Για να το πας έτσι λοιπόν, πρέπει τουλάχιστον να έχεις λύσει όλα τα υπόλοιπα. Ειδάλλως, το σχέδιο θα γυρίσει μπούμερανγκ.

Σε μηνύματα που αντάλλασσα με συνάδελφο του Sportal πράσινων προτιμήσεων χθες την ώρα του αγώνα, μου έγραψε κάποια στιγμή «σφαγή του ΠΑΟΚ» και του απάντησα: «Μιλάς σε άνθρωπο που βρισκόταν στο ΟΑΚΑ τότε που ο Βουλινός πήρε την ομάδα κι έφυγε. Σε εκείνο το ματς δεν υπήρχε δείγμα φάσης που θα προκαλούσε το ενδιαφέρον του Βαρούχα της εποχής, απλά ο διαιτητής Καραμάνης δε μας άφηνε να περάσουμε το κέντρο, με τα γνωστά «υποχθόνια – ύπουλα» σφυρίγματα. Έχω δει Ζακεστίδη στο ίδιο γήπεδο με αντίπαλο τον Ολυμπιακό και φυσικά Ηλία Σπάθα στο Χαριλάου, όταν στο πρώτο λεπτό τιμώρησε με κίτρινη κάρτα το Γκαρσία μετά από φάουλ που του έγινε!!!! Και στη συνέχεια, δε μας άφηνε να περάσουμε το κέντρο με τακτική Καραμάνη.

Αν θέλουμε να μιλάμε για σφαγές λοιπόν, καλό είναι να αντιλαμβανόμαστε το νόημα των λέξεων που χρησιμοποιούμε. Μάταιη προσπάθεια να πείσεις ότι ένα κυμματάκι συνιστά τρικυμία, ειδικά αυτούς που έχουν καταδιωχθεί από τσουνάμια…»

Στην εποχή των ξένων διαιτητών και του VAR, σφαγές δεν υφίστανται. Τελεία και παύλα.

Αβλεψίες και λάθη έστω και χοντροκομμένα βεβαίως και υπάρχουν. Ενίοτε και ύποπτα. Σε περίπτωση που κάποιος θελήσει να εστιάσει σε αυτά δικαίωμά του. Αυτός θα χάσει. Η επικέντρωση στο δέντρο αντί του δάσους, θα εκθέσει όποιον το δοκιμάσει, καθώς δε θα αργήσει η στιγμή που θα χάνει με κάτω τα χέρια και δε θα βρίσκει ούτε κλωνάρι για να κρατηθεί.

Στο δια δαύτα τώρα, δικαίως διαμαρτύρεται ο ΠΑΟΚ για τη ανατροπή του Εντιαγιέ; Απολύτως δικαιολογημένα δεν το συζητάμε αυτό. Το πέναλτι θα δινόταν ακόμη κι αν διαιτητής και VAR ήταν η Νάνσυ Ζαμπέτογλου κι ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος.

Δε γίνεται όμως να διαγράφεις 90 λεπτά αγώνα, για να κάνεις σημαία μια στιγμή. Και φυσικά δεν αναφέρομαι σε προπονητή ή παίκτες, που πάνω στην ένταση του αγώνα και τερματισμένους τους σφυγμούς, μπορεί να διαμαρτυρηθούν για το απειροελάχιστο.

Η καραμέλα πάντως ήταν ίδια και μετά τους δυο Ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς, χωρίς το δίκαιο να είναι με το μέρος μας.

Η ήττα του ΠΑΟΚ χθες στο ΟΑΚΑ οφείλεται στην ανωτερότητα του αντιπάλου και στη δική μας ανεπάρκεια, όχι στο εξόφθαλμο πέναλτι που δε δόθηκε.  Για την ομάδα, το πιο χρήσιμο και εποικοδομητικό είναι να μείνει στη μεγάλη εικόνα και σε όχι στο επιμέρους εικονίδιο, επειδή υποβοηθά την κατασκευή άλλοθι.

Με παρόμοια λογική μπορείς να επικαλεστείς την τύχη και την κακιά στιγμή στην αποβολή του Ελουστόντο λίγο μετά το ξεκίνημα, έτσι όμως αποφεύγεις την ουσία. Κανείς δεν παίρνει όρκο για το αποτέλεσμα αν ο ΠΑΟΚ δεν είχε την αποβολή, αλλά όταν φτάνεις στο 1 vs 1 έξω από την περιοχή σου και ορθάνοιχτο το πεδίο μέχρι την εστία του Παβλένκα σχεδόν με το καλημέρα, κάτι δεν πάει καλά. 

Ειδικά όταν γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι απέναντί σου είναι ο Τεττέη, που αν βρει μισό τετραγωνικό συμπεριφέρεται σαν βασιλιάς της ζούγκλας. Κι εσύ του προσφέρεις αεροδιάδρομο.

Δεν είναι ζήτημα ούτε ατυχίας, ούτε αναποδιάς λοιπόν. Παίζεις με τα ζάρια, που μπορεί να κάτσουν από εξάρες, μέχρι ασσόδυο.

Εκτός των άλλων είναι και θέμα απλής στατιστικής, αν στο υπόλοιπο του πρωταθλήματος γίνουν πέντε παρόμοιες ανατροπές στον Εντιαγιέ, ο ΠΑΟΚ θα πάρει ισάριθμα πέναλτι.

Αν όμως ξεκινάει σε κάθε ματς προσφέροντας ελεύθερα διαδρόμους στους αντιπάλους, ποιος λέτε να χάνει στο τέλος;