Η νοοτροπία είναι το πιο μεγάλο επίτευγμα της ΑΕΚ

Για όσους το έχουν λησμονήσει, μέσα στην τρέλα και στο μεθύσι της γκολάρας του Μαρίν και της πρώτης νίκης στο Champions League μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια και των θεωριών περί black horse της διοργάνωσης, υπενθυμίζω πως πριν από μόλις 14 μήνες, η ΑΕΚ ήταν στην 178^η θέση στο ranking της ΟΥΕΦΑ. Είχε τους ίδιους βαθμούς με την Βαντούζ από το Λιχνεστάιν και την Πανεβέζις από την Λιθουανία. Και έπαιζε σχεδόν την ευρωπαϊκή της ύπαρξη, σε τρεις συνεχόμενους προκριματικούς για το Conference.

Όπως επίσης και πριν από περίπου 16 μήνες, η ΑΕΚ έβγαινε τσακισμένη από μια πολύ ζόρική σεζόν. Και με άγρια στραπατσαρισμένη την ποδοσφαιρική της αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια, από τις έξι ήττες στα έξι παιχνίδια ντέρμπι που έδωσε σ’ εκείνα τα εφιαλτικά playoffs. Ενώ είχε προηγηθεί και εκείνος ο αποκλεισμός με ντροπιαστικό σκορ από τον Ολυμπιακό στο κύπελλο.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Όλα αυτά, εδώ που βρίσκεται πλέον η ΑΕΚ, μοιάζουν πολύ μακρινά. Σαν να έχουν γίνει μια άλλη εποχή. Κι όμως, δεν έχει συμπληρωθεί καλά – καλά, ούτε 1,5 χρόνος από τότε. Μόνο που η ΑΕΚ η οποία εμφανίστηκε την Τρίτη το βράδυ στην πρεμιέρα των υποχρεώσεων στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, είναι όντως μια άλλη ομάδα. Και αυτός ακριβώς ήταν που έκανε τον Μάριο Ηλιόπουλο, να πανηγυρίσει πιο έντονα από κάθε άλλη φορά. Ίσως ακόμα περισσότερο και από την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Δεν ήταν η νίκη απέναντι στην ΛΑΣΚ, που έκανε τον ιδιοκτήτη της ΑΕΚ να πανηγυρίσει τόσο έντονα και με τέτοιο ξέσπασμα. Στην πραγματικότητα ήταν πως έβλεπε μπροστά του, να έχει επιτευχθεί ο μεγαλύτερος στόχος που είχε θέσει, όταν έφερνε τον Μάρκο Νίκολιτς στην θέση του προπονητή. Είδε στο γήπεδο μια ΑΕΚ που είχε νοοτροπία και πνεύμα νικητή. Και είδε στην κερκίδα τον κόσμο, να είναι ξανά φουσκωμένος από περηφάνια για την ομάδα του.

Στην παρουσίαση του Νίκολιτς, ο Ηλιόπουλος γι αυτά τα δυο είχε μιλήσει και αυτά είχε υποσχεθεί. Δεν είχε κάνει λόγο ούτε για πρωταθλήματα, ούτε για κύπελλα, ούτε για Ευρώπης.  Είχε θέσει ως στόχο να αποκτήσει ξανά η ΑΕΚ τη νοοτροπία του νικητή και να αποκτήσει ξανά ο σύλλογος την περηφάνια του. Άλλωστε αυτό ήταν που τον είχε ενοχλήσει περισσότερο από εκείνη την εφιαλτική σεζόν και όχι η απώλεια του τίτλου. Και στο ίδιο μήκος κύματος, σ’ εκείνη την παρουσίαση, ήταν και ο Νίκολιτς. Για τη νοοτροπία νικητή είχε μιλήσει, για τους οπαδούς που δεν θα ντραπούν ποτέ ξανά για την ομάδα τους, είχε μιλήσει.

Σ’ αυτόν τον έναν χρόνο όλα όσα έχουν συμβεί, μπορούν να συγκριθούν μόνο μ’ αυτά που είχε καταφέρει η ΑΕΚ την δεκαετία του ’90. Τότε που υπήρχε στην ομάδα η επιτομή της νοοτροπίας νικητή και της περηφάνιας. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως φέτος για πρώτη φορά επανήλθε το σύνθημα «πήγαμε για μπάνια, περάσαμε καλά, γυρίσαμε να πάρουμε πρωτάθλημα ξανά», που ήταν σήμα κατατεθέν της δεκαετίας του ’90.

Ο Ηλιόπουλος είδε την ΑΕΚ του Νίκολιτς να παίρνει πρωτάθλημα, να μπαίνει σε όμιλο Champions League και να ξεκινάει και με νίκη. Είδε την ΑΕΚ του Νίκολιτς, σταθερά από πέρυσι τέτοια εποχή, μήνα τον μήνα, να γίνει όλο και καλύτερη, να προοδεύει όλο και περισσότερο. Να ριζώνει όλο και πιο βαθιά η νοοτροπία του νικητή. Ο Ηλιόπουλος είδε την φετινή ΑΕΚ του Νίκολιτς, να είναι δέκα φορές καλύτερη από την ΑΕΚ του Νίκολιτς πέρυσι τέτοια εποχή. Να παίρνει το αποτέλεσμα που θέλει, αλλά να παίζει και πολύ όμορφο ποδόσφαιρο. Να κερδίζει, διότι δεν γίνεται να μην κερδίσει. Είδε και την Φιλαδέλφεια να συμμετέχει σ’ όλο αυτό. Να τροφοδοτεί όλο και περισσότερο με καύσιμο ενέργειας αυτή τη νοοτροπία νικητή και μετά να το καμαρώνει.

Αυτά πανηγύρισε τόσα έντονα ο Ηλιόπουλος στην πρεμιέρα του Champions League και όχι αυτή καθ’ αυτή τη νίκη της ΑΕΚ. Εξάλλου έχει πετύχει και ακόμα πιο σημαντικές. Αυτή όμως, φανέρωνε επί της ουσίας, την επίτευξη του στόχου που είχε μπει πριν από 16 μήνες και που δεν είχε να κάνει με τίτλους. Αφορά το πως ήθελε να φτιάξει και να βλέπει στο γήπεδο την ΑΕΚ πρωτίστως ο Ηλιόπουλος και φυσικά ο Νίκολιτς. Και το πιθανότερο είναι πως αυτό ακριβώς είπαν οι δυο τους, όταν ίσως για πρώτη φορά αγκαλιάστηκαν τόσο πολύ σφιχτά, όταν τέλειωσε το παιχνίδι με την ΛΑΣΚ.

Για να εξηγούμεθα και να μην παρεξηγούμεθα, η ΑΕΚ έχει πολλά να κάνει ακόμα. Πολύ δρόμο μπροστά της και προκλήσεις πολύ μεγάλες. Και πέραν της επίτευξης του στόχου της παρουσίας στον όμιλο του Champions League, ακόμα ο μεγαλύτερος που είναι η κατάκτηση του δεύτερου σερί πρωταθλήματος είναι μπροστά. Τίποτε πρακτικά ως επίτευξη στόχου, δεν έδωσε η νίκη με την ΛΑΣΚ. Εκτός από την ξεκάθαρη εικόνα, πως στην ΑΕΚ έχει ριζώσει ξανά η νοοτροπία του νικητή, ακόμα και σε τοπ επίπεδο όπως η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Και ήταν αυτό που ο Ηλιόπουλος είχε ζητήσει από τον Νίκολιτς, όταν ξεκίνησαν μαζί πριν από μόλις 16 μήνες.