Και γιατί παρακαλώ ρε ΑΕΚ, δεν ήταν ξανά ντόρτια;

Η ΑΕΚ ως σύλλογος περίμενε οκτώ χρόνια για να παίξει ξανά σε όμιλο του Champions League και η Νέα Φιλαδέλφεια περίμενε 24 ολόκληρα για να ξαναστρωθεί το «σεντόνι». Όμως αυτή η ΑΕΚ και αυτή η Νέα Φιλαδέλφεια, ούτε έδειξε πως είχε τόσα χρόνια αναμονής, ούτε είχε το άγχος της πρεμιέρας. Ούτε καν την πίεση πως απέναντι στην ΛΑΣΚ ήταν το μοναδικό απ’ όλα τα ματς του ομίλου, που είχε τεράστιο «πρέπει» νίκης.

Αυτή η ΑΕΚ και αυτή η Νέα Φιλαδέλφεια, ήταν σαν έτοιμες από καιρό, να αποδείξουν πως η θέση αυτού του συλλόγου και αυτής της έδρας μ’ αυτόν τον κόσμο, είναι ανάμεσα στην ευρωπαϊκή ελίτ. Κι όχι για τουρισμό, όπως ήδη από την παραμονή του ματς με την ΛΑΣΚ, είχε προαναγγείλει ο Νίκολιτς.  Σπανίως ο κόουτς, ειδικά όταν αφορά ευρωπαϊκά παιχνίδια, λέει λόγια που δεν τα εννοεί στην κυριολεξία τους.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Κάποιος που θα μάθει μόνο το 1-0 της νίκης της ΑΕΚ, χωρίς να έχει δει το ματς, μπορεί να πάει το μυαλό του σε συλλογισμό περί άλλης πίστας του Champions League, σε σχέση με τα προηγούμενα ματς και σκορ φέτος στη Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια, διότι δεν ήταν αυτή η πραγματικότητα του ματς. Η ΑΕΚ μ’ όσα έκανε μέσα στο γήπεδο απέναντι στην ΛΑΣΚ, θα μπορούσε εύκολα να είχε φτάσει σε νίκη με σκορ… Φιλαδέλφειας.

Αν ο Γιόβιτς είχε τελειώσει ανάλογα με την κλάση του, το ανεπανάληπτο τετ α τετ που τον έβγαλε ο Μάγερ με πάσα μαγική, πριν συμπληρωθεί δίλεπτο, τότε πιθανότατα το πράγμα να πήγαινε όπως στο 4-0 με την Λέφσκι. Τότε που η ΑΕΚ στο 12^ο λεπτό είχε προηγηθεί με 2-0. Και τώρα όμως, που δεν ήταν προκριματικά και δεν ήταν Λέφσκι αλλά ΛΑΣΚ, η ΑΕΚ πάλι κάπως έτσι μπήκε στο γήπεδο. Με ορμή και πεντακάθαρη ευκαιρία να κάνει ότι είχε κάνει και στα τρία προηγούμενα φετινά εντός έδρας ματς.

Η ΛΑΣΚ την γλίτωσε στην φάση του Γιόβιτς, απορρόφησε και κάπως τον ενθουσιασμό της ΑΕΚ και του γηπέδου διότι είχε διαβάσει σχετικά καλά το παιχνίδι της Ένωσης και κατάφερε να την δυσκολέψει. Όμως όταν ο Μαρίν εξαπέλυσε τον πύραυλο εδάφους – αέρος με εκτέλεση φάουλ, όλα πήραν τον δρόμο που πάντα παίρνουν φέτος στη Νέα Φιλαδέλφεια, όταν η ΑΕΚ μπαίνει μπροστά στο σκορ. Με τον Ρουμάνο παρεμπιπτόντως, να είναι αυτός που φέτος έχει μπει σφήνα στο σκοράρισμα στους Γιόβιτς, Βάργκα και Ζίνι.

Η ΑΕΚ μετά το 1-0, έκανε ξανά το αποτελεσματικό παιχνίδι της. Έκανε ανακτήσεις κυρίως με τον Βιτάλις αλλά και τους δυο μπακ της, έβγαινε στην επίθεση κυρίως με τον Μάγερ και τον Μάριν. Και γινόταν κίνδυνος – θάνατος με τους φορ της. Δυο φορές με τον Βάργκα στο πρώτο ημίχρονο, χάθηκαν τεράστιες ευκαιρίες για να γίνει το 2-0. Στα χιλιοστά του εκτεθειμένου παπουτσιού του Μάγερ, δεν μέτρησε το 2-0 που έκανε σχετικά νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο ο Γιόβιτς. Προϋποθέσεις εξαιρετικές για να γίνουν γκολ πριν μπει ο Ζίνι αλλά και ευκαιρίες καθαρές για να γίνουν γκολ όταν μπήκε ο Ζίνι, Η ΑΕΚ έκανε 16 τελικές και οι μισές εξ αυτών ήταν σημαντικές φάσεις για να σκοράρει.

Προφανώς και σ’ αντίθεση μ’ ότι είχε συμβεί στα τρία προηγούμενα παιχνίδια στη Νέα Φιλαδέλφεια, με Λέφσκι, με Ηρακλή και με Άρη, αυτή την φορά η ΑΕΚ έζησε και τον κίνδυνο. Αλλά ο Μπρινιόλι που μπήκε στην θέση του τραυματία Στρακόσια, έδειξε πως η ΑΕΚ στο ρόστερ της έχει καλό και τον δεύτερο τερματοφύλακα. Δυο φορές χρειάστηκε, δυο σημαντικές αποκρούσεις έκανε και κράτησε την παράδοση που θέλει την ΑΕΚ να κερδίζει στο Champions League, μόνο με Ιταλό κάτω από τα δοκάρια της.

Επίσης ναι, στο τέλος έζησε και ένα μικρό θρίλερ. Διότι τις φάσεις που είχε για να πετύχει και δεύτερο (αλλά και τρίτο γκολ) δεν τις εκμεταλλεύτηκε, άφησε το ματς να φτάσει στο φινάλε στην κόψη του ξυραφιού και εκεί πάντα ο κίνδυνος παραμονεύει. Ακόμα και η Κηφισιά βρήκε γκολ στο 94’. Δεν θα το έψαχνε η πρωταθλήτρια Αυστρίας σε ματς Champions League. Αλλά βάσει εικόνας των δυο ομάδων, δεν το δικαιούταν. Όχι πως το ποδόσφαιρο το μετράει αυτό όταν είναι να γίνει το… κακό, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

Μια πραγματικότητα που λέει πως η πρωταθλήτρια ΑΕΚ, φέτος ειδικά στη Νέα Φιλαδέλφεια, είναι μια ομάδα που μπορεί να τρομοκρατήσει με το ποδόσφαιρο της, οποιονδήποτε αντίπαλο, σε οποιαδήποτε διοργάνωση. Ένα ποδόσφαιρο που το έχει δουλέψει πολύ και το έχει κτίσει ο Νίκολιτς, αλλά του ρίχνει πολύ καύσιμο η ατμόσφαιρα που φτιάχνει ο κόσμος της ΑΕΚ. Ένας κόσμος που έπαιξε και τώρα… μπάλα. Ειδικά στο τέλος όταν περισσότερο η φωνή του και λιγότερο τα κουρασμένα πόδια των παικτών της ΑΕΚ, κράτησαν τους Αυστριακούς μακριά από την ισοφάριση.

Μπορεί σε κάποιων τα μάτια και τα αφτιά να φαίνεται και να ακούγεται υπερβολικό. Όμως καθαρά ποδοσφαιρικά, η ΑΕΚ και στην πρεμιέρα της στο Champions League, θα μπορούσε να είχε κερδίσει μ’ ένα σκορ κοντά σ’ αυτά με τα οποία κέρδισε τα τρία προηγούμενα φετινά ματς στη Νέα Φιλαδέλφεια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Βεβαίως και το 1-0, μια χαρά την κάνει την δουλίτσα του. Φυσικά η ΑΕΚ τίποτα δεν κέρδισε ακόμα. Εκτός από τρεις βαθμούς που μπορούν να αποτελέσουν μαγιά για να διεκδικήσει κάτι παραπάνω στον όμιλο. Εκτός από αυτοπεποίθηση και σιγουριά πως είναι έτοιμη για το τοπ επίπεδο. Εκτός από 2,1 επιπλέον εκατομμύρια στο ταμείο της. Όχι και λίγα, ούτε μικρά κέρδη, αν το καλοσκεφτείς.