Στην Λεωφόρο βρέθηκαν Σαββατιάτικα, στα μέσα Ιουλίου, 12-13.000 κόσμος. Για ένα φιλικό (3-0) με μη ελκυστικό αντίπαλο, όπως η Γκρασχόπερς. Λίγο ακόμα, δηλαδή, και θα γινόταν sold out, μάλιστα παραμονές προκριματικού αγώνα με μια… Πάκσι από την Ουγγαρία για το Conference League και δυο μήνες μετά από το φινάλε της απογοητευτικής για τους πράσινους προηγούμενης σεζόν. Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού κάτι περιμένει. Κάτι βλέπει να γίνεται. Κάτι θέλει να διαπιστώσει με τα μάτια του ότι χτίζεται από την αρχή και σωστά αυτή τη φορά. Αυτός ήταν και ο λόγος που υπήρχε αυτός ο νέος αέρας στις εξέδρες, για ένα φιλικό
που άλλοτε θα περνούσε στο ντούκου και ουδείς θα ασχολείτο.
Πόσες φορές, για παράδειγμα, την περασμένη σεζόν χειροκροτήθηκε παίκτης του Παναθηναϊκού έτσι όλη την περασμένη σεζόν, όπως όταν ο Γιάγκουσιτς – κορυφαίος παίκτης του γηπέδου – βγήκε αλλαγή στο 60’;
Μπορεί να μιλάμε για φιλικά, όμως ήδη στο παιχνίδι με τον Άγιαξ αλλά και σ’ αυτό με την Γκρασχόπερς ο Παναθηναϊκός έχει δείξει πράγματα που δεν τα βλέπαμε από προπονητές που δούλευαν για μήνες και μήνες. Κι ας δουλεύει ο Νίστρουπ μόνο
μερικές εβδομάδες.
Κι ας μην έχουν μπει στον σωστό ρυθμό ακόμα όλα τα μεταγραφικά αποκτήματα του «τριφυλλιού». Κι ας μην έχει συμπληρωθεί το ρόστερ. Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει αυτός ο μύθος με τον χρόνο που χρειάζονται οι προπονητές. Ο Μεντιλίμπαρ πήγε στον Ολυμπιακό και πήρε ευρωπαϊκή κούπα μέσα σε τρεις – τέσσερις μήνες. Ο Νίκολιτς παρέλαβε μια διαλυμένη ομάδα από τον
Αλμέιδα και την έκανε πρωταθλήτρια αμέσως. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν είναι όπως της δεκαετίας του ’70 και του ’80.
Ο Νίστρουπ, λοιπόν, φαίνεται να ξέρει τι κάνει. Και γι’ αυτό δεν ζητιανεύει χρόνο. Δεν είναι μόνο ότι ο Παναθηναϊκός νίκησε με 3-1 τον Άγιαξ ή ότι χθες πέτυχε ακόμα τρία γκολ στην Γκρασχόπερς. Είναι ότι, αμέσως σχεδόν, έχει αποκτήσει δομή «κανονικής» ομάδας. Με αρχή, μέση και τέλος.
Θα δούμε, βέβαια, αν θα υπάρχει και συνέχεια τους επόμενους μήνες, αλλά ήδη υπάρχουν 4 εμφανείς αλλαγές στον Παναθηναϊκό κι ας βρισκόμαστε ακόμα στην προετοιμασία:
1. Ο Πένια ξέρει τι να κάνει με την μπάλα στα πόδια και είναι αυτός από τον οποίο ξεκινάει το χτίσιμο της ανάπτυξης. Κάποια στιγμή είχε ανέβει σχεδόν στην σέντρα στο α’ ημίχρονο σαν τρίτος στόπερ.
2. Γίνεται ήδη δουλειά στα πλάγια. Ο Κυριακόπουλος με τον Αντίνο και ο Καλάμπρια με τον Ζαρουρί εναλλάσσουν διαρκώς ρόλους με κινήσεις, έτσι ώστε ο Παναθηναϊκός να ανοίγει το παιχνίδι του και να αποκτά εύρος στην ανάπτυξή του.
3. Δίνεται βαρύτητα στις γρήγορες μεταβάσεις. Όπως στο δοκάρι του Γιάγκουσιτς μετά από την πάσα του Κοντούρη, αλλά και σε φάσεις που έβγαιναν μπροστά οι ακραίοι.
4. Η ανασταλτική λειτουργία του Παναθηναϊκού δείχνει σαφώς βελτιωμένη σε σχέση με όσα βλέπαμε την περασμένη σεζόν. Η προσθήκη του Ντε Φράι, με τις 200 και πλέον συμμετοχές στην Ίντερ και τις σχεδόν 80 στην Εθνική Ολλανδίας, λειτούργησε θετικά ακόμα και σ’ αυτό το φιλικό. Όμως το βασικό είναι ότι η έχει βελτιωθεί η ανασταλτική λειτουργία όλης της ομάδας. Βγαίνει περισσότερη διάθεση στα επιστροφές, στις μονομαχίες και στις αλληλοκαλύψεις.
Όσο κι αν πρόκειται για προετοιμασία, ο Νίστρουπ βάζει σιγά – σιγά πινελιές που φαίνονται και δια γυμνού οφθαλμού. Η ψυχολογία παικτών όπως του Γιάγκουσιτς, που στο β’ μισό της περασμένης σεζόν δεν υπήρχε ουσιαστικά αν και κόστισε πάνω από 5 εκατ., έχει αλλάξει. Ο Τετέι φαίνεται καλά σωματικά παρά το γεγονός ότι προέρχεται από μια τόσο απαιτητική σεζόν. Ο Ραστόντερ, ο Καμαρά, ο Τσάπρας δείχνουν να προσαρμόζονται αρκετά γρήγορα.
Το ένστικτο των οπαδών του Παναθηναϊκού, ήταν αυτό που τούς οδήγησε μέσα στο κατακαλόκαιρο στην Λεωφόρο για ένα απλό φιλικό. Είναι τα 17 εκατ. ευρώ που έχουν δαπανηθεί ως τώρα στις μεταγραφές; Είναι το όραμα του νέου γηπέδου που γίνεται πραγματικότητα; Είναι ο ενθουσιασμός από το 3-1 επί του Άγιαξ, εν όψει και της ευρωπαϊκής πρεμιέρας; Όλα μαζί είναι. Και πάνω απ’ όλα η προσδοκία ότι ο Παναθηναϊκός ήδη μπαίνει σε έναν πιο στρωτό δρόμο. Πιο ορθολογικό. Και ότι κάτι καλό γίνεται πλέον.