Ο «ηγεμονικός» Άρης, που όποτε χάνει από τον ΠΑΟΚ φταίει πάντα η διαιτησία

Οι συνεχείς νίκες του ΠΑΟΚ επί του Ολυμπιακού στην Τούμπα για περίπου 1/4 του αιώνα, είναι η πιο…ξακουστή ποδοσφαιρική παράδοση. Λιγότερο γνωστή αλλά εξίσου μακρόβια, του Απόλλωνα Αθηνών (νυν Σμύρνης) με τον ΠΑΟΚ στη Ριζούπολη.

Ο Άρης ωστόσο δείχνει να τις συντρίβει και να πλησιάζει στο θρόνο, αφού χτίζει σταθερά το δικό του σερί. Επί σειρά ετών όποτε ηττάται από τον ΠΑΟΚ, του φταίει πάντα η διαιτησία.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Από τον κανόνα παρέκκλινε το Μάιο του 2024 όταν ο ΠΑΟΚ σήκωσε πρωτάθλημα μέσα στο Χαριλάου, κάτι που προφανώς οφείλεται στην κατάθλιψη.

Το ενδεχόμενο να μην εντόπισε υποψία λάθους μια κι ο Γκρίνφελντ έκανε ότι μπορούσε για να μην έρθει διπλό, απορρίπτεται, μια και το ταλέντο τους στην εφεύρεση φάσεων, είναι παροιμιώδες.

Κάποτε είχαν βγάλει άκυρη εκτέλεση πλαγίου του Σάστρε, βρε τι τον κανονισμό τους διάβαζαν, τι επίσημα σχεδιαγράμματα τους έδειχναν που επιβεβαίωναν ότι δεν υπήρχε παράβαση, αυτοί το χαβά τους.

Όπως και την Κυριακή που φώναζαν για κόκκινη επειδή ο Γιαννιώτας έπεσε, λες και το σημάδεψε ελεύθερος σκοπευτής.
Δεν είναι πάντως τόσο η επανάληψη των ανακοινώσεων, όσο το περιεχόμενό τους.

Εννοείται πως οι αντίστοιχες όλων των ομάδων βγάζουν θυμό, είτε είναι βάσιμες είτε όχι. Είναι τέτοια η φύση της διαμαρτυρίας, που η αυστηρότητα κι η σκληράδα επιβάλλονται.

Το θέμα μας ωστόσο δεν έχει να κάνει με το ορθό ή μη μιας αντίδρασης, ούτε και της ενδεχόμενης ακρότητας. Ας δεχτούμε ότι εντάσσονται στο πλαίσιο που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα, αν και για να είμαστε ειλικρινείς, αυτές του Άρη δεν ξεφεύγουν από τα όρια του επιτρεπτού.

Το διαφορετικότητα έγκειται στις διατυπώσεις. Πρόκειται για κανονικά μνημεία, με το ύφος «σερίφη» να τις συνοδεύει σταθερά. Η φρασεολογία παραπέμπει σε πλούσιο που απευθύνεται με θυμό στο μπάτλερ, επειδή δεν έφτασαν τα πούρα για τους καλεσμένους..

Ο Άρης το πάει σε άλλο level, με την εκφορά λόγου να αναδύει πάντα οσμή απειλής. Ήπιας εννοείται και τελικά γραφικής. «Τόλμησες να τα βάλεις με τον Άρη, ξέρεις ποιος είναι ο Άρης; Θα δεις τι θα πάθεις…» θυμίζοντας την ταινία που ο Νίκος Ρίζος φώναζε στους γύρω του «κρατάτε με!», ενώ έτρεμε το φυλλοκάρδι του.

Συμπεριφέρεται δηλαδή ως απόλυτος άρχων που κινεί τα νήματα και αρκεί ένα νεύμα του για να καθορίσει τις εξελίξεις, δίνοντας τα παπούτσια στο χέρι σε όποιον τον…στραβοκοιτάξει.

Γι΄ αυτό και απαγορεύεται να τα βάλεις μαζί του, αν κάνεις το λάθος μαύρο φίδι που σε έφαγε.

Μετά την ήττα στην Τούμπα προχθές ανέφερε μεταξύ άλλων «Βαλέρι και Λανουά κάντε ό,τι θέλετε ακόμη, όσο προλαβαίνετε» και καλά δηλαδή ότι τα κεφάλια της ΚΕΔ μετράνε αντίστροφα, μέχρι να πάρουν δρόμο.
Προηγούμενη ανακοίνωση το Δεκέμβριο του 2025 υποστήριζε πως «ο Άρης δε θα μείνει θεατής» ενώ καλούσε το Λανουά να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Για να φτάσουν στο σημείο να επαναλάβουν τα ίδια 20 μήνες μετά, σημαίνει ότι τελικά έμειναν θεατές.
Στην μια περίπτωση βέβαια παρότρυναν το Γάλλο να αποχωρήσει μόνος του, τώρα συμπεραίνουμε πως αφού δεν άκουσε την προτροπή τους, θα του κάνουν έξωση και θα τον πάνε σηκωτό στο αεροδρόμιο.

Οι ανακοινώσεις είναι το αποκορύφωμα εννοείται, στον Άρη κουβαλάνε σταθερά αυτή τη νοοτροπία. Συστήνονται και συμπεριφέρονται ως κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είναι, απευθύνονται στους άλλους με στυλ Ντόναλντ Τραμπ όταν ζητούσε τη γη των Γροιλανδών.

Και κάπως έτσι βγάζουν ανακοινώσεις, που δε θα έγραφαν ούτε ΠΑΕ που κατείχαν ηγεμονικούς ρόλος στα κέντρα εξουσίας.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν υποκρίνονται, το πιστεύουν στ΄ αλήθεια ότι είναι πανίσχυροι και κηρύσσοντας ανένδοτο κατά του Λανουά το τέλος του είναι κοντά.

Πως γίνεται τώρα να «φάνε» κάποιον για τον οποίον ούτε που ρωτήθηκαν για την έλευση ή την παραμονή του, δε θα το μάθουμε ποτέ.

Ούτε στην προσεχή ανακοίνωση, μετά την επόμενη ήττα από τον ΠΑΟΚ…