O Ουόκαπ στο escape room και οι αλήθειες του Γκριγκόνις

Έχει ενδιαφέρον το ελληνικό μπάσκετ. Και όποιος ασχολείται μαζί του αποκλείεται να πλήξει! Κάπως έτσι, με μικρή χρονική διαφορά μεταξύ τους, εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο η συμφωνία Ολυμπιακού-Ντουμπάι για τον Ουόκαπ και οι δηλώσεις του Μάριους Γκριγκόνις για τη θητεία του στον Παναθηναϊκό και τον Εργκίν Αταμάν. Ένα-ένα και με τη σειρά τους…

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Αναμενόμενος συμβιβασμός

Χρειάστηκε πολύ δράμα και μπόλικες δόσεις μπασκετικής σαπουνόπερας για να φτάσει στο τέλος η σχέση του Ολυμπιακού με τον Ουόκαπ, μετά από ένα καλοκαίρι που τα είχε όλα. Το πείσμα και των δύο πλευρών σε αντίθετα θέλω κατέληξε σε συμφωνία, αφού ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που θεώρησε, και σωστά, ως μάξιμουμ. Τα 2,3 εκατομμύρια ευρώ που θα εισπράξει ο Ολυμπιακός είναι από τα υψηλότερα μπάι άουτ που έχουν δοθεί για μετακίνηση παίκτη εντός Ευρώπης και χωρίς την παρέμβαση ομάδας του ΝΒΑ.

Ακούστηκε μάλιστα ότι ο Ουόκαπ «τσόνταρε» από τον μισθό του στο Ντουμπάι για να συμπληρωθεί το ποσό. Μοιάζουν λίγο αχρείαστα όλα αυτά και κυρίως αδικαιολόγητα χρονοβόρα.

Ο Ουόκαπ είναι πιθανώς, και όπως αποδεικνύει το τέλος της υπόθεσής του, υπεύθυνος για έναν λάθος χειρισμό. Όχι γιατί ήθελε τα «πετροδόλαρα» του Ντουμπάι και ένα τελευταίο πολύ καλό συμβόλαιο στην καριέρα του. Λογικά και ανθρώπινα. Μπορούσε, όμως, εξ αρχής να προσεγγίσει απευθείας τη διοίκηση του Ολυμπιακού και να βρει μια λύση.

Έχω την αίσθηση ότι, αν το πνεύμα συναίνεσης υπήρχε από την αρχή, το όλο ζήτημα θα είχε λυθεί πολύ νωρίτερα, αναίμακτα και, κυρίως, αυτή τη στιγμή ο Ουόκαπ δεν θα ήταν ανεπιθύμητος και κόκκινο πανί στον κόσμο του Ολυμπιακού. Δεν του αξίζει, με βάση την προσφορά του στην ομάδα αλλά και τον χαρακτήρα του.

Προφανώς και η 12η Νοεμβρίου, όταν ο Ολυμπιακός υποδεχθεί το Ντουμπάι, θα έχει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον. Η διοίκηση του Ολυμπιακού συνηθίζει να τιμάει και να βραβεύει όσους πέρασαν από την ομάδα. Δεν μπορεί κανείς να πάρει όρκο ότι θα κάνουν τα ίδια με τον Τεξανό…

Κόντρα στην… κορεκτίλα της εποχής

Δημόσια ξεσπάσματα μπασκετμπολιστών γίνονται ολοένα και πιο σπάνια στην εποχή του politically correct. Οι παίκτες έχουν ως ασπίδα τα συμβόλαιά τους, κλείνουν το στόμα τους, γεμίζουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και μιλάνε τη γλώσσα της αλήθειας μόνο σε προφυλαγμένο περιβάλλον.

Κάπως έτσι, οι δηλώσεις του Γκριγκόνις, που μάλιστα εμφανίστηκαν πρώτα στο επίσημο σάιτ της Ζάλγκιρις, έχουν διπλό ενδιαφέρον. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ο Γκριγκόνις, που έμεινε μετά τα προβλήματα στη μέση του για μεγάλο χρονικό διάστημα στο doghouse του Αταμάν, είχε λόγο και παράπονα για να καταφερθεί κατά του Τούρκου κόουτς.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι όσα είπε ο Γκριγκόνις είναι κοινός τόπος και θέμα συζήτησης μεταξύ των περισσότερων παικτών της ομάδας. Πόσους προπονητές έχετε δει να μη δίνουν το χέρι τους στον παίκτη που κατευθύνεται στον πάγκο; Πόσους προπονητές έχετε ακούσει να επικεντρώνουν στη δική τους δουλειά την κατάκτηση ενός τίτλου και να βγάζουν για ψύλλου πήδημα στην αναφορά τους παίκτες τους;

Είναι, όμως, ξεκάθαρο ότι μετά την κατάκτηση της EuroLeague, ο Αταμάν ήταν στο απόλυτο απυρόβλητο και κανείς δεν μιλούσε για όσα έβλεπε ή μάθαινε. Ποιος θα τολμούσε να γράψει για τις αργοπορίες του στην προπόνηση, για τις εθνικιστικές κορώνες του, για το γεγονός ότι η πόρτα του γραφείου ήταν κλειστή για τους παίκτες, και μάλιστα λίγους μήνες μετά τον άθλο του Βερολίνου;

Σε μια άλλη χώρα πιθανώς θα βρισκόταν κάποιος. Στην Ελλάδα, με τα κυνηγόσκυλα των social media να καραδοκούν, όποιος το έκανε θα αντιμετώπιζε τη χλεύη, διαδικτυακή πίσσα και πούπουλα και, την ώρα της αποκαθήλωσης του Τούρκου κόουτς μετά από μια τρίτη αποτυχημένη σεζόν, κανείς δεν θα τον θυμόταν.

Και ο Γκριγκόνις τις αλήθειες του τις είπε στην ασφάλεια του μακρινού Κάουνας και όχι όσο ήταν παίκτης του Παναθηναϊκού. Δεν αποδυναμώνει τα λεγόμενά του το γεγονός ότι πλέον δεν φοράει τα πράσινα του Παναθηναϊκού. Ακόμη και έτσι, συνιστούν μια μικρή έκπληξη και μια γενικώς ασυνήθιστη ενέργεια, αφού η ειλικρίνεια δεν περισσεύει στο οικοσύστημα της EuroLeague.