Ο ΠΑΟΚ αδικήθηκε στο ΟΑΚΑ, αλλά το πρόβλημα είναι πιο βαθύ!

Ο ΠΑΟΚ έχει κάθε δικαίωμα να φωνάζει για τη διαιτησία. Αν όμως συνεχίσει να κρύβει πίσω από αυτήν τα αγωνιστικά του προβλήματα, τότε θα κάνει το μεγαλύτερο λάθος. Γιατί αυτό που συμβαίνει στον Δικέφαλο είναι πολύ πιο ανησυχητικό από ένα πέναλτι που δεν δόθηκε.

Η διαιτησία αδίκησε τον ΠΑΟΚ, αλλά δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για μια ομάδα που ακόμη ψάχνει να βρει τον εαυτό της, τις λύσεις και – κυρίως – το ρόστερ που χρειάζεται ο προπονητής της.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Ναι, ο ΠΑΟΚ αδικήθηκε.

Τόσο απέναντι στον Παναθηναϊκό όσο και απέναντι στην Μπραν υπήρξαν αποφάσεις που δικαιολογημένα προκαλούν εκνευρισμό. Και πραγματικά είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς ο Πασκάλ Μίλερ, έχοντας μπροστά του την οθόνη του VAR, δεν είδε την καθαρή ανατροπή του Εντιαγέ από τον Φαν Ντρόνγκελεν.

Αυτά πρέπει να λέγονται.

Η διαιτησία οφείλει να είναι 50-50. Πάντα. Δεν έχει σημασία αν μια ομάδα παίζει καλά, αν είναι κακή, αν αξίζει τη νίκη ή αν βρίσκεται σε κακή βραδιά. Οι αποφάσεις πρέπει να είναι σωστές.

Τελεία.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της ιστορίας. Και αυτή είναι που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στον θόρυβο της διαιτησίας.

Ο ΠΑΟΚ, με την εικόνα που παρουσίασε, δεν άξιζε να πάρει κάτι ούτε από τον Παναθηναϊκό ούτε από την Μπραν.

Και αυτό δεν το αλλάζει ούτε το VAR, ούτε ο διαιτητής, ούτε ένα πέναλτι.

Γιατί το πρόβλημα του ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή είναι βαθύτερο.

Δεν είναι πρόβλημα προπονητή

Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αδικία απέναντι στον Αλέσιο Λίσι.

Ο Ιταλός έχει ζητήσει συγκεκριμένα πράγματα από πριν ακόμη ξεκινήσει η προετοιμασία. Τα έχει ζητήσει ξανά και ξανά. Και μέχρι σήμερα δεν τα έχει.

Πώς ακριβώς, λοιπόν, μπορεί να αξιολογηθεί ένας προπονητής όταν δεν έχει στα χέρια του τα εργαλεία που ο ίδιος έχει ζητήσει;

Είναι σαν να ζητάς από τον καλύτερο σεφ του κόσμου να φτιάξει παστίτσιο και να του δίνεις υλικά για πίτσα.

Όσο καλός κι αν είναι, το αποτέλεσμα δύσκολα θα είναι αυτό που περιμένεις.

Κάπως έτσι μοιάζει ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή.

Η διαφορά με τον Παναθηναϊκό ήταν τεράστια

Στο ΟΑΚΑ δεν υπήρχε μόνο διαφορά στην ποιότητα της βασικής ενδεκάδας.

Υπήρχε διαφορά και στις επιλογές.

Ο Παναθηναϊκός είχε έναν πανάκριβο, ποιοτικό πάγκο, με τον Νίστρουπ να έχει την πολυτέλεια να κοιτάξει δίπλα του και να διαλέξει ποιον θα ρίξει στο παιχνίδι.

Ο ΠΑΟΚ, αντίθετα, ακόμη ψάχνεται.

Και όταν μια ομάδα ξεμένει από επιλογές στη μεσαία γραμμή, μια κόκκινη κάρτα, όπως αυτή του Γκρεγκ Τέιλορ απέναντι στον ΟΦΗ, μπορεί να αποδειχθεί πολύ περισσότερο από μια απλή αποβολή.

Μπορεί να γίνει καταλύτης.

Όχι επειδή φταίει ο προπονητής.

Αλλά επειδή το ρόστερ δεν έχει ακόμη το απαιτούμενο βάθος.

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι έτοιμος. Και αυτό φαίνεται

Ακόμη ψάχνει παίκτες.

Ακόμη χτυπάει πόρτες.

Ακόμη προσπαθεί να συμπληρώσει το παζλ.

Και η αλήθεια είναι πως μέχρι τώρα το πλάνο δεν βγαίνει ιδιαίτερα στο κομμάτι της οργάνωσης.

Η διαιτησία μπορεί να του στέρησε την ευκαιρία να μπει διαφορετικά σε ένα παιχνίδι.

Δεν μπορεί όμως να εξηγήσει γιατί ο ΠΑΟΚ δυσκολεύεται να επιβάλει τον ρυθμό του, γιατί δεν έχει τις λύσεις από τον πάγκο και γιατί σε ένα μεγάλο ντέρμπι έδωσε την αίσθηση μιας ομάδας που ακόμη ψάχνει να καταλάβει τι ακριβώς θέλει να γίνει.

Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια…

Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που ο ΠΑΟΚ πήγε σε ένα μεγάλο ντέρμπι χωρίς να αισθάνεται ότι είναι το φαβορί.

Ειλικρινά, δεν θυμάμαι.

Και ακόμη πιο ειλικρινά, δεν ήθελα να ξαναέρθει αυτό το συναίσθημα.

Γιατί ο ΠΑΟΚ μπορεί να φωνάζει για τη διαιτησία – και δικαιολογημένα.

Μπορεί να ζητά το 50-50 – και σωστά.

Αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να κοιτάξει και τον καθρέφτη.

Γιατί εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.

Και όσο η συζήτηση για τη διαιτησία καλύπτει το αγωνιστικό έλλειμμα, τόσο ο Δικέφαλος κινδυνεύει να ψάχνει άλλοθι εκεί όπου θα έπρεπε να ψάχνει λύσεις.