Ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ, ο Φωτιάς και οι μύθοι του Αισώπου

Σε θέματα που αφορούν τους διαιτητές και τις αποφάσεις τους, οφείλουμε να είμαστε αυστηροί με τους εαυτούς και τις κρίσεις μας αρχικά και κατά δεύτερο λόγο με τους διαιτητές. Οι τελευταίοι κουβαλάνε μεν τσουβάλια ευθυνών, ως δακτυλοδεικτούμενοι, περικυκλωμένοι και βαλλόμενοι πανταχόθεν όμως μετατρέπονται συχνά σε εξιλαστήρια θύματα.

Υπόψιν πως σε αντίθεση με τις ομάδες δεν έχουν ούτε οπαδούς για να τους ενθαρρύνουν ή και να τους δικαιολογούν, ούτε ΜΜΕ για να κατασκευάζουν και να σιγοντάρουν βολικά άλλοθι.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Πέρσι το Φλεβάρη όταν η ΑΕΚ έφερνε τον κόσμο ανάποδα επειδή ο Μάκελι υπέδειξε το πεντακάθαρο πέναλτι του Μουκουντί στον Αντρέ Λουίς χάνοντας το τρίποντο στα χασομέρια, είχα αναρωτηθεί πως θα αντιδρούσε η γηπεδούχος αν ο ίδιος διαιτητής έκλεινε τα μάτια σε παρόμοια φάση, αλλά στην περιοχή του Ολυμπιακού κι ενώ το σκορ ήταν ισόπαλο.

Ρητορική η απορία εννοείται, σε τέτοια περίπτωση θα έφερνε πάλι τον κόσμο ανάποδα διαμαρτυρόμενη για τη μη υπόδειξη ενός πεντακάθαρου πέναλτι! Το οποίο βαφτίστηκε μούφα, επειδή ήταν σε βάρος της.

Ο τρόπος για να εξακριβωθεί η ειλικρίνεια και το αυθεντικό των φωνασκιών λοιπόν, είναι απλός:

«Αν η απόφαση για την οποία διαμαρτύρεσαι δινόταν σε βάρος σου, θα την αποδεχόσουν;

Kι αν η μη απόφαση για την οποία ουρλιάζεις δινόταν υπέρ του αντιπάλου, θα την αποδεχόσουν πάλι;»

Χθες στην Τούμπα ο VARίστας Φωτιάς κάλεσε τον Πολυχρόνη να ξαναδεί την κίτρινη στον Τέιλορ και μετά το τσεκ ο διαιτητής άλλαξε το χρώμα της.

Το αφήγημα που επελέγη ήταν απολύτως προβλέψιμο λόγω και της συγκυρίας: «Ναι αλλά ο Φωτιάς στο Κηφισιά – ΑΕΚ έκανε…την πάπια στη φάση του Κοϊτά, μπλα, μπλα, μπλα.»

Ξεπερνώντας το ανόητο σύγκρισης δυο αποφάσεων του ίδιου προσώπου, όπου στη μια σφύριζε και πιθανότατα του διέφυγε μια φάση και στην άλλη ήταν VAR με το ρόλο του να είναι διαφορετικός, υποκλινόμαστε στο σοφό της ετυμηγορίας.

Κακώς ο Φωτιάς ειδοποίησε τον Πολυχρόνη να ξαναδεί τη φάση, επειδή είχε κάνει ο ίδιος άλλο λάθος, άρα έπρεπε να κάνει τον Κινέζο στο VAR και να το ρίξει στα σουβλάκια.

Τότε θα φώναζε ο ΟΦΗ βέβαια, οπότε σε κάθε επόμενη στιγμή στο μέλλον θα προτιμούσε πάλι σουβλάκια έστω και χορτάτος, για να αποφύγει την…καδροποίηση. 

Που και πάλι θα ήταν ανέφικτη, αφού δεν θα έβλεπε τα οφθαλμοφανή.

Κι όταν ο Λανουά του ζητούσε το λόγο για τις αβλεψίες, να του απαντούσε «άσε μας κι εσύ ρε monsieur, δεν σφυρίζω κάτι την ακούω. Κάνω σωστή υπόδειξη, πάλι την ακούω. Για να μην ταλαιπωρούμαι με διλήμματα, επιλέγω σουβλάκια…»

Ο καθένας αντιλαμβάνεται τον αυτοεγκλωβισμό σε παρόμοιες πρακτικές, που δεν χωράνε σε ένα αναβαθμισμένο προϊόν όπως το πρωτάθλημα των τελευταίων ετών. Αν όντως αδικηθεί μια ομάδα, να βγούμε στους δρόμους. Αν πάλι διαπιστωθεί ότι κάποιοι διαιτητές σφυρίζουν φορώντας γυαλιά του ιδίου χρώματος, να πάρουμε και τα όπλα.

Η προσπάθεια όμως να ανακαλύψουμε δικαιολογίες με το μικροσκόπιο, πρώτα απ΄ όλα φανερώνει τη μικροπρέπεια όσων κατασκευάζουν αλλά και απαγγέλλουν αφηγήματα. Πρόκειται και για νομοτελειακή πτώση στο λάκκο που οι ίδιοι σκάβουν, καθώς είναι απορίας άξιον με ποιο ανάστημα θα χρεώσουν αύριο το VARίστα που θα κλείσει τα μάτια σε παρόμοια φάση.

Μη μου πείτε ότι η ΑΕΚ που πέρσι επιδίδονταν σε καταγγελίες κατά του Λανουά σε εβδομαδιαία βάση, δεν εκτέθηκε τελικά όταν με το Γάλλο στο κουμάντο της ΚΕΔ κατέκτησε το πρωτάθλημα;

Και από τις μηνύσεις, κατέληξε στην ψήφο εμπιστοσύνης. Κάπως έτσι, αναβιώνεις το μύθο του Αισώπου για τον ψεύτη βοσκό, που ζητούσε βοήθεια από τους συγχωριανούς του επειδή δήθεν ο λύκος είχε μπει στο μαντρί. 

Κι όταν κάποια στιγμή ο λύκος μπήκε στ΄αλήθεια, δεν ανταποκρίθηκε κανείς στις εκκλήσεις επειδή είχαν σταματήσει να τον παίρνουν στα σοβαρά.