Oι… Τσιγγάνοι του Ομπράντοβιτς και η Φουενλαμπράντα!

Η μετονομασία της Ισπανικής ομάδας σε Παρτίζαν-Φουενλαμπράντα έφερε ξανά στην επιφάνεια την απίθανη ιστορία του 1992!

Το καλοκαίρι του 1991 έμοιαζε πολύ παράξενο για το (πρώην) γιουγκοσλαβικό μπάσκετ. Ο κατακερματισμός της χώρας λόγω εμφυλίου και η δημιουργία νέων δημοκρατιών είχε επιπτώσεις και στον αθλητισμό! Δεν προλάβαμε για παράδειγμα στο παρά…ένα να δούμε την φοβερή ομαδάρα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας να παίζει κόντρα στην πρώτη dream team. Mάλλον δεν θα κέρδιζε τον Τζόρνταν και την παρέα του, αλλά θα ήταν πιθανώς η μοναδική ομάδα που θα κόντραρε γενναία την καλύτερη εθνική όλων των εποχών.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Κόουτς Ομπράντοβιτς

Οι ‘’Γιούγκοι’’ το καλοκαίρι του 1991 πρόλαβαν στο τσακ και τον εμφύλιο και κέρδισαν τον τελευταίο τίτλο τους: Το Ευρωμπάσκετ στη Ρώμη!

Aπό την αρχική επιλογή του Ντούσαν Ίβκοβιτς στη Ρώμη δεν πήγε ένας παίκτης που εγκατέλειψε την προετοιμασία για να αλλάξει ιδιότητα και ρόλο. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε μόλις ξεκινήσει αυτό που θα εξελισσόταν στη μεγαλύτερη προπονητική καριέρα όλων των εποχών. Οι άνθρωποι της Παρτίζαν πήγαν στην προετοιμασία των ‘’πλάβι’’ και τον έπεισαν με τις ευλογίες του φίλου και μέντορα του Ιβκοβιτς να αναλάβει πρώτος προπονητής. O Ομπράντοβιτς είχε μόνο ένα κρυφό άσο με το μέρος του. Εκτός από τον Ίβκοβιτς σε ρόλο επίσημου τεχνικού συμβούλου η ομάδα είχε τον ‘’προφέσορα’’ Αλεξάντερ Νίκολιτς, θεωρούμενο ως πατριάρχη όλων των σύγχρονων κόουτς μηδέ του ‘’Ντούντα’’’ εξαιρουμένου.

Ο κορμός της ομάδας είχε εξαφανιστεί μέσα στις ριπές του πολέμου. Ντίβατς, Πάσπαλι, Γκρμποβιτς και Σάβιτς έπαιζαν ήδη στο ΝΒΑ ή σε άλλες ευρωπαϊκές ομάδες και ο Ζοτς είχε μόνο δύο παίκτες υψηλού ταλέντου στην ομάδα. Το δίδυμο των γκαρντ Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς (24 ετών) και Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς(21 ετών)!

Για καλή τύχη της Παρτίζαν τα σύνορα –παρά τον εμφύλιο που μαινόταν- δεν είχαν κλείσει και η ομάδα μπορούσε να πάρει μέρος στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Αλλά δεν είχε δικαίωμα να παίξει στην έδρα της αφού τόσο η ΦΙΜΠΑ όσο και οι υπόλοιπες ομάδες δεν μπορούσαν να βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη.

Η Παρτίζαν βρήκε νέα έδρα στο προάστιο της Φουενλαμπράντα στη βιομηχανική περιοχή της Μαδρίτης. Η πόλη διέθετε ομάδα μπάσκετ που έπαιζε στην δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας, αλλά κυρίως διέθετε ένα υπέροχο γήπεδο 5.700 θέσεων που είχε μόλις πάρει το όνομα του αδικοχαμένου σταρ της Ρεάλ Φερνάντο Μαρτίν που οι ρίζες της οικογένειας του βρίσκονταν στην περιοχή!

Η Παρτίζαν έπαιξε στη φάση των ομίλων όλα τα εντός έδρας παιχνίδια της στην ισπανική πόλη που αγκάλιασε την ομάδα σαν να ήταν πραγματικά δική της. Λογικό αφού οι παίκτες και ο Ομπράντοβιτς είχαν ουσιαστικά μετακομίσει εκεί.

Η Παρτίζαν τερμάτισε 4^η στον όμιλό της και πέρασε οριακά στα πλέι οφ με ρεκόρ 9 νίκες-5 ήττες. Μάλιστα, κλείδωσε και τυπικά την πρόκριση κερδίζοντας την τελευταία αγωνιστική τον διαλυμένο Άρη που είδε την ομάδα του να σκορπίζει λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ήταν και ο τελευταίος αγώνας που έπαιξε στην Ισπανία η Παρτίζαν που νίκησε με 99-65 στις 27 Φεβρουαρίου του 1992.

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων στον συγκεκριμένο αγώνα:

ΠΑΡΤΙΖΑΝ: Τζόρτζεβιτς 16, Ντανίλοβιτς 29, Λόντσαρ 8, Σίλομπαντ 4, Στεφάνοβιτς 1, Πέροβιτς 2, Σάριτς 9, Κοπρίβιτσα 8, Ντραγκουντίνοβιτς 6, Νάκιτς 16.

ΑΡΗΣ: Μπαλτατζής 8, Γιαννάκης 8, Ρωμανίδης 15, Βουρτζούμης 13, Πετσάρσκι 17, Αγγελίδης 2, Ιωάννου 2

Επιστροφή στο Βελιγράδι και θρίαμβος!

Πριν αρχίσουν τα πλέι οφ οι αληθινές μάχες δόθηκαν στα γραφεία της ΦΙΜΠΑ στο Μόναχο.

Κανείς δεν ήθελε να παίξει στο Βελιγράδι ή στο Ζάγκρεμπ (είχε προκριθεί και η Τσιμπόνα στα πλέι οφ) αλλά με τον εμφύλιο σε ύφεση η ΦΙΜΠΑ είχε άλλη άποψη. Και έδωσε το δικαίωμα στην Παρτίζαν να αντιμετωπίσει την πρώτη του άλλου ομίλου Κίντερ Μπολόνια στο Βελιγράδι.

Οι Ιταλοί με τον Μεσίνα στον πάγκο είχαν τερματίσει πρώτοι, αλλά δεν ήταν σπουδαία ομάδα ειδικά χωρίς τον Μοραντότι που δεν αγωνιζόταν λόγω καρδιακών προβλημάτων. Η ιστορική εκείνη σειρά ήταν και οι πρώτοι αγώνες που βρέθηκαν αντιμέτωπο οι δύο κορυφαίοι προπονητές στην ιστορία των ευρωπαϊκών Κυπέλλων.

Η Παρτίζαν κέρδισε τον πρώτο αγώνα της σειράς και μοναδικό που έμελλε να παίξει εκείνη τη σεζόν στο Βελιγράδι με 78-65 με τους δύο γκαρντ της να σκοράρουν 46 πόντους μαζί. Οι Ιταλοί διασώθηκαν στη Μπολόνια κερδίζοντας αν και χειρότεροι με 61-60.

Στον τρίτο αγώνα δύο μέρες αργότερα ξανά στην Μπολόνια, ο Ομπράντοβιτς αποφάσισε να αλλάξει στιλ και βάσισε τα πάντα στη σκληρή άμυνα αλλά και σε απόλυτα ελεγχόμενες επιθέσεις των 30’’. Παρόλα αυτά η Κίντερ προσπέρασε για πρώτη φορά στο 50-48 αλλά σε εκείνο το σημείο ο Στεβάνοβιτς, ένας υπέρβαρος και θηριώδης σέντερ, έφυγε στον αιφνιδιασμό, κάρφωσε και διέλυσε το ταμπλό. Πέρασε μισή ώρα για να αντικατασταθεί το σπασμένο ταμπλό οι Ιταλοί έχασαν το μομέντουμ και την αυτοσυγκέντρωση τους και η Παρτίζαν πανηγύρισε την πρόκριση κερδίζοντας με 69-65.

Η επιστροφή στη Φουένλαμπραντα

Η Παρτίζαν ξεπερνώντας κάθε προσδοκία και διαψεύδοντας κάθε προγνωστικό πήγε στο φάιναλ φορ που έγινε στο Αμπντί Ιπεκτσί της Πόλης. Για μια ακόμη φορά κανείς δεν υπολόγιζε την παράξενη Σταχτοπούτα!

Στον ημιτελικό Τζόρτζεβιτς και Ντανίλοβιτς βομβάρδισαν το καλάθι της Φίλιπς (νυν Αρμάνι) Μιλάνο και οι Σέρβοι σέντερ Στεβάνοβιτς, Κοπρίβιτσα και ο νεαρός Ρέμπρατσα εξουδετέρωσαν τον θρυλικό πρώην ΝΒΑer Ντάριλ Ντόουκινς. Η Παρτίζαν νίκησε με 82-75 και προκρίθηκε στον τελικό κόντρα στην θεωρούμενη πληρέστερη ευρωπαϊκή ομάδα, τη Χουβεντούδ Μπανταλόνα.

Το θρυλικό τρίποντο του Τζόρτζεβιτς στην τελευταία επίθεση των 4 δευτερολέπτων έδωσε το τρόπαιο στην Παρτίζαν! Η υποδοχή στο Βελιγράδι όπου ακόμη ήταν νωπές οι μνήμες του εμφυλίου ήταν ασύλληπτη με πάνω από 150.000 ανθρώπους στους δρόμους να αποθεώνουν τον Ζοτς και τους παίκτες του.

Αλλά ο καλύτερος και ο σημαντικότερος ίσως γύρος θριάμβου έγινε λίγες εβδομάδες αργότερα όταν η ομάδα γύρισε (μαζί με το Κύπελλο) για μια τελευταία φορά στη Φουενλαμπράντα όπου γνώρισε την αποθέωση. Σήμερα 34 χρόνια αργότερα, η ισπανική ομάδα πρόσθεσε στην ονομασία της το Παρτίζαν! Και μάλλον άργησε χαρακτηριστικά!