EuroLeague
Ο Ολυμπιακός ήταν η καλύτερη ομάδα μέσα σε όλη τη σεζόν και στο τέλος πήρε αυτό που του άξιζε - Γράφει ο Νότης Ψιλόπουλος.
O Ολυμπιακός την τελευταία πενταετία παίζει το κατά γενική ομολογία πιο θελκτικό μπάσκετ στην Ευρώπη. Μία ομάδα με χημεία, ομοιογένεια και ξεκάθαρους ρόλους. Με έναν σπουδαίο προπονητή, αλλά με παίκτες με ποιότητα και κλάση. Πήγε σε τέσσερα σερί Final Four, αλλά έφυγε με άδεια χέρια. Φέτος, η πρόκληση ήταν τεράστια. Να κατακτήσει την EuroLeague σε ελληνικό έδαφος και μάλιστα μέσα στην έδρα του «αιωνίου» του αντιπάλου. Παράλληλα, έπρεπε να αποδείξει πως έχει νοοτροπία νικητή όταν φτάνει στο τέλος της διαδρομής. Η διοίκηση στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Έγιναν τεράστιες επενδύσεις. Χτύπαγε ένας παίκτης; Ερχόντουσαν δύο! Πίστη και αφοσίωση στο πλάνο του προπονητή, εμπιστοσύνη στους παίκτες.
Και η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα το κατάφερε, το έκανε πράξη. Ύστερα από 13 χρόνια, μετά από τέσσερις σερί αποτυχημένες προσπάθειες, οι Πειραιώτες επέστρεψαν με εντυπωσιακό τρόπο στην κορυφή της Ευρώπης. Ο Ολυμπιακός ξόρκισε την… κατάρα της πρώτης θέσης. Έγινε η πρώτη ομάδα που τερμάτισε στην κορυφή της regular season και στο τέλος κατακτά το τρόπαιο.
Ο Ολυμπιακός φέτος έπαιξε ένα εντυπωσιακό μπάσκετ. Η πρώτη ομάδα σε ασίστ και πόντους. Πρώτη στην κατάταξη. Με MVP τον Σάσα Βεζένκοφ, ο οποίος έκανε πράγματα και θαύματα φέτος. «Σκούπισε» τη Μονακό στα playoffs, «έπνιξε» τη Φενέρμπαχτσε στον ημιτελικό με την άμυνά του, έδειξε νοοτροπία νικητή στον τελικό απέναντι στη Ρεάλ, παίρνοντας… γλυκιά εκδίκηση για την ήττα στο Κάουνας πριν τρία χρόνια (2023). Έκλεισε και αυτή η «πληγή», όπως ο Γιώργος Πρίντεζης το 2012 «έσβησε» το τραύμα από το Τελ Αβίβ (1994).
Είχαμε τονίσει πως τα Final Four είναι τουρνουά στα οποία χρειάζονται και οι παίκτες με κλάση και προσωπικότητα για να κάνουν τη διαφορά. Οι ομάδες είναι αυτές που κερδίζουν, αλλά οι πρωταγωνιστές είναι εκείνοι που δίνουν την έξτρα ώθηση. Και ο Ολυμπιακός βρήκε στο πρόσωπο του Εβάν Φουρνιέ τον ηγέτη που επανέφερε τους «ερυθρόλευκους» στην κορυφή της EuroLeague. Μυθική εμφάνιση. Μέτρησε 20 πόντους, μάζεψε5 ριμπάουντ, μοίρασε 4 ασίστ, κάνοντας σχεδόν τα πάντα στο παρκέ. Δίκαια κέρδισε το βραβείο του MVP του Final Four.
Αξίζουν τα εύσημα στον Γιώργο Μπαρτζώκα. Δέχτηκε σκληρή κριτική στα περασμένα Final Four, αλλά παράμεινε πιστός στο πλάνο, στις αρχές του, αλλά και στους παίκτες του. Την τελευταία πενταετία έχει παρουσιάσει μία ομάδα που έπαιξε σπουδαίο μπάσκετ και το μόνο που της έλλειπε ήταν το στέμμα.
Ο αείμνηστος Ντούσαν Ίβκοβιτς επανέφερε τον Ολυμπιακό στην κορυφή μετά από 15 χρόνια (1997-2012), έκανε σχεδόν το ίδιο εκείνος τώρα (2013-2026), μπαίνοντας στο Πάνθεον της ιστορίας. Έβαλε τη «σφραγίδα» του σε αυτόν τον τίτλο, περισσότερο από εκείνον στο Λονδίνο το 2013. Δική του ομάδα 100%. Το αγωνιστικό προφίλ της ομάδας, οι παίκτες, οι ρόλοι που έδωσε. Ένα Ολυμπιακό έπος που θα μείνει στην ιστορία. Για το θεαματικό μπάσκετ που παρουσίασε αυτή η ομάδα, για τον τρόπο που κατέκτησε το τρόπαιο, αλλά και για το μέρος που κατόρθωσε να σηκώσει αυτόν τον τίτλο.
What a moment 🤩🏆
After 13 years @Olympiacos_BC lift the trophy once again! #F4GLORY pic.twitter.com/C34wO14eI6
— EuroLeague (@EuroLeague) May 24, 2026
EUROLEAGUE CHAMPIONS 2026 🔴⚪🏆more pics: https://t.co/VK9wE4gYuZ#OlympiacosBC #WeAreOlympiacos #TogetherWeFight #F4GLORY pic.twitter.com/noD22Aw8wd
— Olympiacos B.C. (@Olympiacos_BC) May 24, 2026
