Ολυμπιακός: Εντζάι, διαμάντι στη λάσπη και η άμυνα που πήγε περίπατο…

Υπάρχουν ήττες που τις κοιτάς και λες «έτυχε». Ένα σουτ στο μηδέν, ένα χέρι που μπορεί να βρίσκεται μισό εκατοστό πιο μπροστά ή πιο πίσω, μια μπάλα που αποφασίζει να μπει ή να βγει. Η Βίρτους νίκησε τον Ολυμπιακό 96-94 με το τρίποντο του Μάρκους Καρ στην εκπνοή και, ναι, σε ένα τέτοιο φινάλε υπάρχει και η παράμετρος της τύχης.

Μόνο που αν μείνουμε εκεί, θα χάσουμε την ουσία. Γιατί ο Ολυμπιακός δεν έχασε στη Μπολόνια μόνο επειδή ο Καρ έβαλε ένα πολύ δύσκολο σουτ. Έχασε επειδή για μεγάλα διαστήματα επέτρεψε στη Βίρτους να κάνει αυτό που ήθελε. Να ανανεώνει επιθέσεις, να παίρνει δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες, να βρίσκει εύκολους πόντους και να αισθάνεται ότι έχει το δικαίωμα να πιστεύει στη νίκη μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Και αυτό είναι το κομμάτι που οι πρωταθλητές Ευρώπης πρέπει να κρατήσουν περισσότερο από το buzzer-beater.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΤΩΝ 100 ΠΟΝΤΩΝ ΘΕΛΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ

Ας ξεκινήσουμε από το αυτονόητο. Αυτός ο Ολυμπιακός αρέσει. Αρέσει πολύ. Είναι πιο γρήγορος, έχει περισσότερη δημιουργία, έχει παίκτες που μπορούν να επιτεθούν στο καλάθι, να σουτάρουν, να πασάρουν, να δημιουργήσουν μόνοι τους. Μπορεί να βάλει 106 στη Βιτόρια, 93 στο Κάουνας και να φτάσει στους 94 στη Μπολόνια, παρότι τελικά έφυγε ηττημένος.

Το επιθετικό του ταλέντο είναι εντυπωσιακό και δύσκολα αντιμετωπίζεται. Είναι, σε στιγμές, μπάσκετ αλά PlayStation. Πατάς το κουμπί και κάτι μπορεί να συμβεί. Ο Γιαν Μοντέρο μπορεί να πάρει την μπάλα και να δημιουργήσει από το τίποτα. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ μπορεί να βάλει πέντε συνεχόμενα τρίποντα. Ο Σάσα Βεζένκοφ μπορεί να σκοράρει με τρόπους που μοιάζουν εύκολοι μόνο επειδή τους κάνει εκείνος. Ο Εβάν Φουρνιέ μπορεί να πάρει το μεγάλο σουτ. Και τώρα υπάρχει και ο Εμπάι Εντζάι.

Όμως το μπάσκετ δεν είναι μόνο επίθεση. Και ειδικά αν θέλεις να πας μέχρι το τέλος, κάποια στιγμή πρέπει να μπορείς να κερδίσεις και ένα παιχνίδι που δεν θα σου βγαίνουν όλα. Και εδώ θα χρειαστεί η άμυνα. Ο Ολυμπιακός δεν είχε την επιθυμητή σκληράδα, φάνηκε να έχει αυτή τη φορά έντονα το μυαλό του πρώτα στο σκορ και ύστερα στο πως να βάλει «stop» στους αντιπάλους του.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από το τελευταίο σουτ στις δηλώσεις του μετά το τέλος του αγώνα. Και καλά έκανε. Η ατάκα του ήταν χαρακτηριστική: «Ήταν λες και ήρθαμε σε παιχνίδι επίδειξης». Δεν είναι μικρή κουβέντα. Είναι ουσιαστικά ολόκληρη η διάγνωση του αγώνα. Η Βίρτους πήρε 20 επιθετικά ριμπάουντ. Στην πρώτη περίοδο έβαλε 33 πόντους. Ο Ολυμπιακός δεν έκανε ούτε ένα φάουλ σε εκείνο το δεκάλεπτο, σε μία προσπάθεια να μη δεχθεί εύκολους πόντους, αλλά τελικά η παθητικότητά του τον έφερε σε ακόμη δυσκολότερη θέση.

Και όταν μία ομάδα επιτρέπει 20 επιθετικά ριμπάουντ, δεν μπορεί να μιλά μόνο για τύχη. Γιατί το επιθετικό ριμπάουντ είναι θέμα διάθεσης. Είναι θέμα επαφής. Είναι θέμα να βάλεις το σώμα σου μπροστά από τον αντίπαλο. Είναι θέμα να πεις «αυτή η μπάλα είναι δική μου». Και εκεί ο Ολυμπιακός έχασε πολλές μάχες.

Ένα ακόμη ζήτημα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ήταν η εικόνα στη θέση «5». Ο Ντόντα Χολ δεν κατάφερε να βρει ρυθμό στο παιχνίδι, ενώ ο Τάιρικ Τζόουνς έμεινε μόλις 3:22 στο παρκέ, έχοντας χρεωθεί με τέσσερα φάουλ. Έτσι, ο Μπράιαν Ντάνστον χρειάστηκε να παίξει 18:29 και, για ακόμη μία φορά, έδωσε λύσεις με την εμπειρία και την ποιότητά του (6 πόντοι, 3 ριμπάουντ, 3 ασίστ). Μόνο που ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να περιμένει κάθε βράδυ από έναν 40χρονο να καλύπτει τόσο μεγάλο κομμάτι της front line. Ίσως, λοιπόν, να χρειαζόταν λίγο νωρίτερα η επιστροφή του Βεζένκοφ στο παρκέ, με τον συνδυασμό Ντάνστον-Εντζάι πάντως να δίνει στους «ερυθρόλευκους» περισσότερη σκληράδα και ενέργεια στην άμυνα. Είναι γεγονός πως έχει λείψει και η παρουσία του Νίκολα Μιλουτίνοφ στο «5».

CARR WINS IT FOR @VirtusBo 

AGAINST THE REIGNING CHAMPS! 🤯🤯🤯#MotorolaMagicMoment @Moto I @VirtusBo pic.twitter.com/cgycicn2eP
— EuroLeague (@EuroLeague) October 1, 2026
 

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν χρειάζεται να αλλάξει ταυτότητα. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο. Κανείς δεν θέλει να δει τον Ολυμπιακό να γυρίζει σε ένα μπάσκετ χαμηλού ρυθμού, να κατεβάζει την ένταση και να προσπαθεί να κερδίζει όλα τα παιχνίδια στους 70 πόντους. Δεν είναι αυτή η ομάδα. Και δεν χρειάζεται να γίνει. Το αντίθετο.

Το επιθετικό μπάσκετ που παρουσιάζει είναι ένα από τα μεγάλα της όπλα. Απλώς πρέπει δίπλα του να προσθέσει και μία δεύτερη ταυτότητα. Να μπορεί να γίνει σκληρός όταν το απαιτεί η περίσταση. Να μπορεί να πει «τώρα δεν θα πάρεις δεύτερη επίθεση». Να μπορεί να χαμηλώσει το κεφάλι και να παίξει άμυνα για πέντε συνεχόμενες κατοχές. Να βάλει το σώμα του. Να κάνει το φάουλ όταν πρέπει. Να κλείσει τον διάδρομο. Να πάρει το αμυντικό ριμπάουντ. Γιατί αν θέλεις να βάλεις 100 πόντους, υπέροχα. Αλλά όταν δεν βάλεις 100; Τι θα κάνεις; Αυτό είναι το ερώτημα.

ΤΟ «ΔΙΑΜΑΝΤΙ» ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΣΠΗ

Μέσα σε αυτή την ήττα, ο Εμπάι Εντζάι έκανε μία εμφάνιση που αξίζει να σταθεί μόνη της. Ο Σενεγαλέζος ψηλός εντυπωσίασε με την αγωνιστική του εικόνα, με τον προπονητή Γιώργο Μπαρτζώκα να βρίσκει ξανά «διαμάντι» στη λάσπη. Ο Αφρικανός φόργουορντ προσέφερε μία πληθωρική εμφάνιση. Μέτρησε 23 πόντους, έχοντας 10/11 δίποντα, 3/3 βολές, 7 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο, 1 τάπα, παίρνοντας 29 βαθμούς στο αξιολόγησης. Και όλα αυτά σε μόλις 20 λεπτά.

Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ περισσότερο για να καταλάβει τι παιχνίδι έκανε ο Σενεγαλέζος. Και υπάρχει μία ακόμη λεπτομέρεια που το κάνει πιο εντυπωσιακό: 17 από τους 23 πόντους του ήρθαν στην τέταρτη περίοδο. Την ώρα δηλαδή που το παιχνίδι είχε γίνει πραγματική μάχη. Την ώρα που η μπάλα έκαιγε. Την ώρα που ο Ολυμπιακός χρειαζόταν έναν παίκτη να δώσει ενέργεια, σκορ και δεύτερες κατοχές. Ο Εντζάι ήταν εκεί. Και αυτό δεν είναι πλέον μια ωραία ιστορία για έναν παίκτη που «μπορεί να εξελιχθεί». Αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα.

Ο Εμπάι Εντζάι είναι ένας αρκετά διαφορετικός παίκτης από τον Άλεκ Πίτερς, αλλά αποκτήθηκε για συγκεκριμένους λόγους. Για να δώσει ενέργεια, άμυνα, ευελιξία και ανάσες στον Βεζένκοφ, αλλά πλέον δείχνει ότι μπορεί να δώσει πολύτιμες λύσεις και στο σκορ. Έχει δύναμη, τελειώνει τις φάσεις τόσο κοντά στο καλάθι, όσο και πάνω από τη στεφάνη, κινείται σωστά χωρίς την μπάλα και κυρίως δεν φοβάται να μπει στη φωτιά, αξιοποιώντας τα πλούσια αθλητικά του προσόντα.

Στη Μπολόνια, μάλιστα, πήρε και επιθετικά ριμπάουντ που κράτησαν τον Ολυμπιακό μέσα στο παιχνίδι. Αυτό είναι το είδος της μεταγραφής που κάθε προπονητής θέλει να βλέπει να δικαιώνεται. Δεν χρειάζεται να γίνει σταρ. Χρειάζεται να γίνει αυτός που θα σου δώσει κάτι που δεν περίμενες. Και ο Εντζάι ήδη το κάνει.

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΟΥΤ ΗΤΑΝ ΤΥΧΗ – ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ 39 ΛΕΠΤΑ ΟΧΙ

Το πιο εύκολο πράγμα μετά από ένα τέτοιο παιχνίδι είναι να σταθείς στο buzzer-beater. Ο Καρ πήρε την μπάλα και σούταρε πάνω από τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ. Η μπάλα βρήκε τον στόχο και η Βίρτους πήρε τη νίκη. Αυτό είναι μπάσκετ. Κάποιες φορές θα κερδίσεις έτσι. Κάποιες φορές θα χάσεις έτσι.

Ο Ολυμπιακός, όμως, είχε προηγηθεί 94-93 με το καλάθι του Μοντέρο στα έξι δευτερόλεπτα. Είχε την ευκαιρία να φύγει από τη Μπολόνια με το 3/3 στα εκτός έδρας παιχνίδια του. Το παιχνίδι ήταν στα χέρια του. Και μετά ήρθε το τελευταίο σουτ. Αυτό είναι το κομμάτι της τύχης. Το υπόλοιπο παιχνίδι, όμως, δεν ήταν. Τα 20 επιθετικά ριμπάουντ δεν ήταν τύχη, όπως ούτε οι 33 πόντοι της πρώτης περιόδου, ούτε και οι δεύτερες κατοχές στον αντίπαλο. Η έλλειψη σκληράδας σε αρκετές κατοχές δεν ήταν τύχη. Και γι’ αυτό ο Μπαρτζώκας χτύπησε το… καμπανάκι στην ομάδα και στους παίκτες του.

Η ήττα στη Μπολόνια δεν ακυρώνει τίποτα από όσα έχει δείξει ο Ολυμπιακός μέχρι τώρα. Έχει κερδίσει δύο φορές εκτός έδρας. Έχει βάλει 100άρες. Έχει περισσότερες επιθετικές λύσεις. Έχει έναν Μοντέρο που εντυπωσιάζει, έναν Εντζάι που εξελίσσεται σε εξαιρετική μεταγραφή και τους γνωστούς πρωταγωνιστές να παραμένουν εκεί. Αλλά τώρα ήρθε η πρώτη υπενθύμιση. Ο πρωταθλητής Ευρώπης δεν μπορεί να ζει μόνο από το ταλέντο του.