ΠΑΟΚ – Άρης μετά τη ΔΕΘ; Διπλή αφορμή να αδειάσουμε την πόλη

Σε εποχές που ο κόσμος ενημερώνονταν αποκλειστικά από εφημερίδες και δυο κρατικά κανάλια με ασπρόμαυρη εικόνα, η ΔΕΘ ήταν το happening της χρονιάς.

Κάτι σαν το Μουντιάλ για τους ποδοσφαιρόφιλους και τη Eurovision για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, σήμερα.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Τα μαθητούδια της Θεσσαλονίκης ψώνιζαν καινούργια ρούχα για να επισκεφτούν την Έκθεση, οι πατεράδες τους επισκέπτονταν το μπαρμπέρη για να τους κάνει τα μάγουλα «πούδρα». Μεταξύ τους έπαιζαν και… υπόγειες συμφωνίες «αν δεν φέρεις καλούς βαθμούς, δεν έχει Έκθεση το Σεπτέμβριο..».

Πλήθος κόσμου συγκεντρωνόταν από ολόκληρη την επικράτεια, οι κυρ Παντελήδες κι οι Παγώνες από την περιφέρεια δημιουργούσαν το αδιαχώρητο. Επιστρέφοντας στα χωριά, τούς έδειχναν όλοι με το δάχτυλο, η παρουσία στη ΔΕΘ αποτελούσε τίτλο τιμής. Οι ίδιοι δε καμάρωναν, με τα χρυσά δόντια να αντανακλούν πρόσθετη λάμψη.

Με το πέρασμα του χρόνου τα πάντα άλλαξαν, η ΔΕΘ σήμερα αποτελεί ότι πιο απευκταίο και αποκρουστικό για το μέσο κάτοικο της Θεσσαλονίκης.

Φανταστείτε μια πόλη με 2,5 κεντρικές οδικές αρτηρίες, που μπλοκάρονται προκειμένου να κυκλοφορήσουν ανενόχλητοι, πρωθυπουργοί, υπουργοί, επίσημοι, ανεπίσημοι, συνοδοί και λοιποί παρατρεχάμενοι.

Την ημέρα των εγκαινίων και των καθιερωμένων συνεντεύξεων Τύπου, μάλιστα, το σκηνικό θυμίζει αναπαράσταση της πολιορκίας του Μεσολογγίου. Σα να βρίσκεσαι έξω από το Γκουαντάναμο, την ώρα άφιξης του πλέον καταζητούμενου Άραβα τρομοκράτη, Παντού κλούβες, αστυνομία, αντιτρομοκρατική, πράκτορες, βατραχάνθρωποι…

Πλέον μετράμε αντίστροφα μέχρι τα εγκαίνια, αλλά για διαφορετικούς λόγους, ο υποψιασμένος Θεσσαλονικιός σήμερα κρατάει κάβα μερικές μέρες άδειας για να την κοπανήσει. Αν πάλι δε μπορεί, κανονίζει να μην ξεμυτίζει από το οικοδομικό τετράγωνο πέριξ της κατοικίας του. Η διέλευση από το κέντρο ισοδυναμεί με απόπειρα να διασχίσεις εμπόλεμη ζώνη.

Περίπου έτσι είναι και για τους ΠΑΟΚτσήδες η εβδομάδα πριν τον αγώνα με τον Άρη τα τελευταία χρόνια, το ιδανικό σημείο των ημερών κάποια βουνοκορφή, μια βραχονησίδα ή κάτι παραπλήσιο τέλος πάντων. Ειδάλλως δεν παλεύεται η φάση.

Θεσμικά κατοχυρωμένη η επίσκεψη οπαδών του Άρη στο ξενοδοχείο για να εμψυχώσουν την ομάδα, απαραίτητη η παρουσία στην τελευταία προπόνηση, γαρνιρισμένα με μπόλικες ανακοινώσεις οπαδών. Απανωτές και καταιγιστικές οι αναρτήσεις στα social «ματώστε τη φανέλα, δώστε τα όλα, παίξτε για την ιστορία μας. Πάρτε τη νίκη, ερχόμαστε, καταφθάνουμε, θα πείτε το Δεσπότη – Παναγιώτη, ώρα για εκδίκηση» και άλλα συναφή.

Για ποιο πράγμα εκδίκηση, δε θα μάθουμε ποτέ. Ίσως επειδή όταν ξεκινούσε η πορεία της κατάκτησης τροπαίων του ΠΑΟΚ, άλλοι έκαναν το αγροτικό τους και τους έμεινε συνήθεια. Δεν φταίνε όμως οι άλλοι, ο καθένας ορίζει τη μοίρα και τις προδιαγραφές του.

Το 2018-19 του αήττητου πρωταθλήματος και του νταμπλ, ο Άρης ήταν η τρίτη από τις τέσσερις ομάδες στη σεζόν, που κατάφεραν να αποσπάσουν Χ από τον ΠΑΟΚ. Έστω και με καταφανέστατο οφσάιντ στο γκολ. Εκείνο το βράδυ ήταν αδύνατον να πλησιάσεις την οδό Παπαναστασίου, οι κάτοικοί της είχαν ξεχυθεί στο δρόμο για να γιορτάσουν το θρίαμβο, επιφυλάσσοντας υποδοχή ηρώων στους κατακτητές της ιστορικής ισοπαλίας στην Τούμπα.

Τον επόμενο χρόνο δε, όταν έσπασαν το αήττητο σερί του ΠΑΟΚ, οι εκδηλώσεις θύμιζαν κατάκτηση Διηπειρωτικού.

Η μονομερής έξαψη που επικρατεί δεν έχει προηγούμενο και εννοείται πως δεν είναι θέμα μεγέθους. Ένα κουνούπι μηδαμινών διαστάσεων αρκεί για να τεντώσει το νευρικό σου σύστημα αφήνοντας σε άυπνο, βολτάροντας γύρω από το κεφάλι σου με εκείνο το ενοχλητικό «ζζζζζ…».

Ακόμη και να μη θέλεις να δώσεις σημασία, φίλοι, γνωστοί, γείτονες και παλιοί συμμαθητές σε βάζουν στην πρίζα, «ερχόμαστε, θα σας δείξουμε, θα σας μπήξουμε, θα σας αποτελειώσουμε», σα να απειλεί το Λιχτενστάιν την Κίνα με επίθεση, προαναγγέλλοντας παρέλαση στην πλατεία Τιενανμέν.

Μην το μπερδεύετε με το συνήθη φανατισμό άλλων αγώνων κι εμείς επί σειρά δεκαετιών μετρούσαμε μήνες, μέρες και ώρες για τα ματς με τον Ολυμπιακό, από το 2018 και μετά περιμέναμε πως και πως τους αγώνες με την ΑΕΚ, όπως αντίστοιχα και στην ΑΕΚ. Οι Ολυμπιακοί τρελαίνονται όταν παίζουν με τον Παναθηναϊκό και τούμπαλιν.

Η περίπτωση των ΠΑΟΚ – Άρης απέχει έτη φωτός από τη συνηθισμένη προσμονή και λαχτάρα, πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό που το αντιλαμβάνεσαι μόνο αν το ζήσεις. Πρόκειται για τεχνητή και εξεζητημένη ηχορύπανση κραυγών από καβούκια, με την παραγωγή θορύβου να εκλαμβάνεται ως αυτοεπιβεβαίωση ύπαρξης.

Μάλλον πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί τελικά που τη φετινή χρονιά η εβδομάδα της ΔΕΘ συνέπεσε χρονικά με το ΠΑΟΚ – Άρης, οπότε οι δοκιμασμένες συνταγές απομόνωσης αρκούσαν για να πετύχεις δυο τρυγόνια με ένα σμπάρο.