ΠΑΟΚ – Άρης, όπως λέμε ο τυφλός με τον μονόφθαλμο – Απλώς δεν ξέρουμε, ποιος είναι τι

Δεν χρειάζεται φαντασία ούτε μαντικές ικανότητες, για τον τίτλο που ταιριάζει γάντι στο σημερινό αγώνα της Τούμπας.

Τα all time classics «o τυφλός με το μονόφθαλμο – ο κουτσός με το στραβό» αποτυπώνουν κάθε πτυχή των αντιπάλων.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Το μόνο που αγνοείται για την ώρα είναι το ποιος εκ των δυο είναι ο τυφλός, ο μονόφθαλμος, ο κουτσός κι ο στραβός. Δε θα το ορισθεί σήμερα κατά τις 11 το βράδυ αντικρίζοντας τα αναγραφόμενα στον ηλεκτρονικό πίνακα, αλλά στο τέλος της σεζόν. Πιθανότατα και πιο νωρίς.

Εννοείται πως δεν είναι ζήτημα μεγέθους και προδιαγραφών, η μεγάλη εικόνα ξεγελά.

Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε υψηλότερο επίπεδο, σταθερά πρωτοδευτεροτρίτος τα τελευταία χρόνια. Αν τερμάτιζε ποτέ τέταρτος, στην Τούμπα θα είχαμε κυνηγητά.

Σε περίπτωση που ο Άρης έμπαινε τετράδα, οι οπαδοί θα έστηναν αδριάντες για κάθε παίκτη ξεχωριστά.

Από τη στιγμή λοιπόν που πρόκειται για ομάδες με διαφορετικό βεληνεκές, το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα ξεπεράσει ποιον. Ο ΠΑΟΚ έχει καλύτερο υλικό, υψηλότερο μπάτζετ, οπότε το πιθανότερο είναι να τερματίσει ψηλότερα. Αυτό όμως δεν καθορίζει ποιος είναι τυφλός –  μονόφθαλμος ή ο κουτσός κι ο στραβός της ιστορίας.

Είναι σα να βάζει κόντρα μια Porsche μ΄ένα Smartάκι, λογικά θα κερδίσει η Porsche το θέμα όμως είναι να τιμήσει αυτό που πρεσβεύει. Αν κερδίσει πάνω στο νήμα ή απλά προσπεράσει, θα είναι κατευθείαν για σκραπ.

Βασικά και οι δυο ομάδες δείχνουν περίπου ομοιοπαθείς, αν και όχι για τους ίδιους ακριβώς λόγους.

Στον Άρη υπάρχει δεδηλωμένη γκρίνια για τον Καρυπίδη που φέτος εντάθηκε, στον ΠΑΟΚ καταγράφηκε για πρώτη φορά σοβαρή τάση απαξίωσης του Ιβάν Σαββίδη. 

Υπήρχε μεν υποβόσκουσα δυσαρέσκεια, που πήρε σάρκα και οστά μετά την εμφάνιση Μυστακίδη και κορυφώθηκε το καλοκαίρι με αφορμή την πώληση του πιο λαμπρού αστεριού της ομάδας.

Στον Άρη δεν έχουν τέτοιους για να πουλήσουν.

Ο ΠΑΟΚ επένδυσε σε προπονητή που ακόμη κι αν αποτύχει, δε θα μπορείς να πεις ότι ήταν επιλογή του…ποδαριού. Στον Άρη επέλεξαν Έλληνα προπονητή κι αυτό αρκεί. Η προοπτική επιτυχίας παραπέμπει σε προσμονή να κερδίσει χρυσό μετάλλιο στην κολύμβηση, κάποιος που στη ζωή του δεν έχει δει ποτέ του θάλασσα.

Μη σας ξεγελάει η περίπτωση του Λεβαδειακού με τον Παπαδόπουλο που λίγο έλειψε να μπει τετράδα πέρσι ή του ΟΦΗ με τον Κόντη. Οι Βοιωτοί κι οι Κρητικοί δεν έχουν απαιτήσεις, στον Άρη υπάρχουν.

Αφήστε που κύπελλο και super cup είναι τίτλοι της στιγμής, αρκούν μια δυο καλές βραδιές. Το πρωτάθλημα είναι μαραθώνιος.

Όπως και να ΄χει, τα πάντα είναι θέμα προσδοκιών και προσμονών.

Διαχρονικός στόχος του Άρη είναι να πάρει Χ στην Τούμπα, ένα τέτοιο αποτέλεσμα μπορεί να του δώσει οξυγόνο ίσα για να προχωρήσει μερικά βήματα. Υπήρχαν περιπτώσεις που πήρε διπλά, αλλά δεν έσωσαν τις χρονιές.

Ο ΠΑΟΚ υποτίθεται πως είναι διεκδικητής πρωταθλήματος, μια νίκη δεν έχει να του προσφέρει τίποτα περισσότερο από ηρεμία μερικών 24ώρων. Οπότε πέρα από το τυπικό των τριών βαθμών δεν έχει να κερδίσει κάτι ουσιαστικό, θέτοντας βάσεις για κάτι μακροπρόθεσμο. Αντίθετα η μη νίκη, θα τον εγκλωβίσει περισσότερο στην εσωστρέφεια. 

Γιατί η αλήθεια είναι πως πέριξ της Τούμπας υπάρχει κόσμος που αν και ασπρόμαυρων φρονημάτων, κάνει…βουντού για να κάτσει η στραβή και να αρχίσει τον εξάψαλμο.

Οι λόγοι που η φετινή χρονιά του ΠΑΟΚ είναι καμένη και καταδικασμένη έχουν εξηγηθεί πολλάκις, οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει επ΄ ώμου την καθημερινότητά του, βρίσκονται εκτός πραγματικότητας.

Κατά το κοινώς λεγόμενον δε μπορούν να χωρίσουν δυο γαϊδάρων άχυρο, πολλώ μάλλον να κουμαντάρουν ΠΑΕ με τόσες απαιτήσεις και ιδιαιτερότητες.

Όταν το πιο επιτελικό κομμάτι δυσλειτουργεί, οι μεταγραφές, οι επενδύσεις και τα ονόματα πάνε περίπατο.

Ότι κι αν γράψει σήμερα ο ηλεκτρονικός πίνακας λοιπόν, θα αφορά μια αίσθηση ή και ψευδαίσθηση της στιγμής.

Είτε ο ένας θα πάρει στιγμιαία χαρά είτε ο άλλος θα κερδίσει ανάσες. Τίποτα περισσότερο.

Η χρονιά όμως θα είναι από αυτές που κανένας δε θα θέλει να θυμάται…