Πρώτος και καλύτερος – Ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που του άξιζε

Είναι γεγονός πως η είδηση λίγο πριν από το τζάμπολ, ότι ο Τάιλερ Ντόρσεϊ τέθηκε εκτός αγώνα λόγω ενοχλήσεων, δημιούργησε ανησυχία στις τάξεις των «ερυθρολεύκων». Ο Εβάν Φουρνιέ αγωνιζόταν στα… κόκκινα σε ολόκληρη τη σειρά των τελικών και ήταν αναγκαία η παρουσία ενός ακόμη πρωτοκλασάτου περιφερειακού που θα του έδινε πολύτιμες ανάσες και μεγαλύτερη στήριξη σε σκορ και δημιουργία. Οι Πειραιώτες, όμως, βρήκαν ξανά τον τρόπο να καλύψουν μία σημαντική απουσία με το στοιχείο που χαρακτήρισε όλη τη φετινή τους πορεία: το ομαδικό μπάσκετ.

Καλή κυκλοφορία της μπάλας, συνεργασίες, σωστές αποφάσεις και παίκτες που έκαναν το βήμα μπροστά κάθε φορά που το απαιτούσαν οι συνθήκες. Οι 22 ασίστ για μόλις 11 λάθη αποτύπωσαν ιδανικά την εικόνα της αναμέτρησης, με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ να κυριαρχεί κοντά στο καλάθι. Ο Σέρβος σέντερ έκανε σχεδόν τα πάντα στο παρκέ: 14 πόντους με 4/4 δίποντα και 6/6 βολές, 7 ριμπάουντ, 3 μπλοκ και 2 ασίστ, πραγματοποιώντας μία εμφάνιση που θύμισε σε όλους γιατί θεωρείται ο κορυφαίος σέντερ της φετινής EuroLeague. Μέσα στη ρακέτα ήταν πραγματικά ασταμάτητος.

Και ποιος μπορεί να υποστηρίξει πλέον πως ο Εβάν Φουρνιέ δεν είχε άλλες δυνάμεις; Ο μεγάλος πρωταγωνιστής των τελικών έδωσε ακόμη μία παράσταση υψηλού επιπέδου. Ο Γάλλος δείχνει να διανύει μία δεύτερη αγωνιστική νιότη στον Πειραιά και στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της χρονιάς ήταν ξανά εκεί. Ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 22 πόντους, έχοντας 7/9 σουτ εντός παιδιάς σε 30 λεπτά συμμετοχής, μοίρασε παράλληλα 7 ασίστ, ευστόχησε σε κρίσιμες βολές στο φινάλε και κατέβασε ένα καθοριστικό ριμπάουντ όταν η μπάλα «έκαιγε». Μία εμφάνιση πραγματικού ηγέτη.

Ο Σάσα Βεζένκοφ μπορεί να μην βρέθηκε στην πιο παραγωγική βραδιά του από πλευράς ευστοχίας, όμως ακόμη και έτσι πρόσφερε 19 πόντους με τρόπο σχεδόν… αθόρυβο. Παράλληλα, έβγαλε στο παρκέ σκληράδα, ένταση και αποφασιστικότητα, στοιχεία που φανέρωναν το πόσο πολύ ήθελε ο ίδιος και συνολικά η ομάδα αυτό το τρόπαιο. Το πάθος και το κίνητρο ήταν εμφανή σε κάθε κατοχή.

Ο Ολυμπιακός ήταν η καλύτερη ομάδα στο Game 5 απέναντι στον Παναθηναϊκό. Έλεγξε τον ρυθμό από τα πρώτα λεπτά, επέβαλε τους δικούς του κανόνες στο παιχνίδι και διατήρησε σταθερά το προβάδισμα στο σκορ, φτάνοντας μάλιστα τη διαφορά μέχρι και τους 20 πόντους (59-39) στο 24′. Ακόμη και όταν οι «πράσινοι» επιχείρησαν να επιστρέψουν στη διεκδίκηση της αναμέτρησης, οι Πειραιώτες παρέμειναν ψύχραιμοι, χωρίς να χάσουν τον έλεγχο. Αγωνίστηκαν με αυτοπεποίθηση, ωριμότητα και την αίσθηση μίας ομάδας που γνώριζε πως κρατούσε την τύχη στα χέρια της.

Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε μία εκπληκτική σεζόν με τον τρόπο που ακριβώς της άξιζε. Τερμάτισε πρώτος στην κανονική περίοδο της EuroLeague, «σκούπισε» τη Μονακό στα playoffs, κυριάρχησε στο Final Four της Αθήνας και επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης. Στη συνέχεια παρέμεινε αήττητος στην κανονική περίοδο της GBL, έφτασε μέχρι το τέλος της διαδρομής και λύγισε τον Παναθηναϊκό με 3-2 νίκες στους τελικούς, κατακτώντας και το πρωτάθλημα Ελλάδας.

Ήταν αναμφίβολα η πιο σταθερή και πλήρης ομάδα της Ευρώπης. Μία ομάδα που έπαιξε θελκτικό και ομαδικό μπάσκετ, συνδυάζοντας την ουσία με το θέαμα σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Και ας μην ξεχνάμε πως η σεζόν κινδύνευσε να εκτροχιαστεί μετά τον σοβαρό τραυματισμό του Κίναν Έβανς το περασμένο φθινόπωρο. Ο οργανισμός, όμως, αντέδρασε σωστά. Έγιναν οι απαραίτητες κινήσεις ενίσχυσης, όλοι παρέμειναν προσηλωμένοι στο πλάνο και ο Ολυμπιακός συνέχισε να προχωρά με πίστη και συνέπεια.

Στο τέλος πήρε αυτό που πραγματικά άξιζε. Πρωταθλητής Ευρώπης και Ελλάδας. Ένα ιδανικό φινάλε για μία ομάδα που κυριάρχησε αγωνιστικά από την αρχή μέχρι το τέλος της χρονιάς. Παράλληλα, έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο έναν ιστορικό κύκλο στο ΣΕΦ, το οποίο ετοιμάζεται να περάσει σε μία νέα εποχή μέσα από τη διαδικασία της ανακαίνισης. Και όλα δείχνουν πως μαζί με το νέο γήπεδο θα έρθει και η ανανέωση της συνεργασίας με τον Γιώργο Μπαρτζώκα, ώστε να οδηγήσει τον σύλλογο στη νέα του εποχή.

Ήταν μία χρονιά δικαίωσης για τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Μία σεζόν αγωνιστικής εκτόξευσης για τον MVP Σάσα Βεζένκοφ και τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, δείχνοντας την τεράστια ποιότητά τους. Μία χρονιά στην οποία ο Νίκολα Μιλουτίνοφ απέδειξε ξανά γιατί συγκαταλέγεται στους κορυφαίους σέντερ της Ευρώπης. Και μία χρονιά που ο Εβάν Φουρνιέ υπενθύμισε σε όλους πόσο σημαντικό είναι να διαθέτεις παίκτες με κλάση, προσωπικότητα και χαρακτήρα νικητή. Γιατί όταν κρίνονται οι τίτλοι, αυτοί είναι που βρίσκουν τον τρόπο να κάνουν τη διαφορά. Kαι το έκανε πράξη τόσο στο Final Four της Αθήνας, όσο και στους τελικούς του πρωταθλήματος.