Στις Βρυξέλλες ο ΠΑΟΚ πληγώθηκε σε πολλά περισσότερα από μια χαμένη πρόκριση

Κανένας αποκλεισμός δεν είναι “μη αναμενόμενος” Αύγουστο μήνα. Όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι. Γι αυτό λέμε και ξαναλέμε ότι εκείνο που μετράει δεν είναι, αυτή την εποχή, το “καλό ποδόσφαιρο” αλλά η πρόκριση “πάνω απ΄ οτιδήποτε άλλο”.

Το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε από μία ομάδα η οποία έδειξε στο γήπεδο πως ήταν καλύτερή του, ή πιο έτοιμη αν προτιμάτε, δεν είναι ντροπή. Συμβαίνει στο ποδόσφαιρο, πόσο μάλλον όταν ο αντίπαλος αποδεικνύει στην πράξη, στο χορτάρι, την ανωτερότητά του. Το θέμα για τον Δικέφαλο όμως είναι, εκτιμώ, πιο σοβαρό. Στην Ευρώπη άλλωστε έχει ακόμη μια ευκαιρία για να περάσει σε League Phase και στο κάτω κάτω έχει αποδειχθεί ότι το Conference δίνει κάθε χρόνο ευκαιρία διάκρισης στις ελληνικές ομάδες. Αρκεί, βέβαια, ο ΠΑΟΚ να περάσει την Μπραν.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Αλλά υπάρχουν τα “απόνερα” που άφησε η εικόνα του Δικεφάλου στις Βρυξέλλες. Κι αυτά που συνέβησαν εκεί, μόνο κάτω από το χαλί δεν μπορούν να κρυφτούν. Το αντίθετο. Πρέπει να έχουν την ανάγνωση που απαιτείται, φυσικά πρωτίστως από το ίδιο το κλαμπ.

Ξεκινώ από τον προπονητή: Κι εγώ, όπως όλοι, αιφνιδιάστηκα όταν είδα τον Κωνσταντέλια να παίζει “9άρι” στο ξεκίνημα του β΄’ ημιχρόνου. Ταυτόχρονα όμως μπήκα στη θέση του Λίσι. Αυτός φταίει που δεν του έχουν πάρει βασικό σέντερ φορ; Ή μήπως πρέπει με το ζόρι να πειστούμε πως ο ΠΑΟΚ έπρεπε να πάει σε αυτή τη φάση των προκριματικών με τον ταλαντούχο Μύθου και τον “τίμιο” Γερεμέγεφ;

Για να μην τρελαθούμε εντελώς ΟΛΟΣ ο κόσμος γνώριζε ότι ο ΠΑΟΚ ΟΦΕΙΛΕ ΗΔΗ να έχει τον βασικό του κυνηγό. Αυτόν που βάση ρεπορτάζ, τώρα “τρέχει” να αποκτήσει. Προτού λοιπόν σταυρώσουμε τον Λίσι γιατί δεν έβαλε στη θέση του Μύθου τον Γερεμέγεφ, ας σκεφτούμε καλά γιατί τον άφησαν “ξεκρέμαστο” σε αυτή τη φάση ενώ έχουν αποφασίσει να αποκτήσουν φορ για την 11αδα.

Πάμε παρακάτω: Οι δύο αποβολές φανερώνουν ζητήματα νοοτροπίας. Δεν μπορεί την ώρα που η ομάδα παλεύει να ξαναμπεί στη διεκδίκηση της πρόκρισης ο αρχηγός της να μπλέκεται σε “τσαμπουκάδες” μέσα στα δίχτυα για να πάρει τη μπάλα και να κερδίσει τι; Λίγα δευτερόλεπτα; Ο Αντρίγια δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες συμπεριφορές. Προφανώς κάθε παίκτης έχει δικαίωμα στο λάθος, όμως ο Ζίβκοβιτς δεν είναι οποιοσδήποτε. Είναι ηγέτης. Και αυτό πρέπει να βγάζει κυρίως στα δύσκολα. Οσο για τον Γερεμέγεφ, πραγματικά ακατανόητος ο τρόπος του που έφερε αποβολή και στερεί από τον προπονητή μια λύση στην ήδη προβληματική επίθεση για τα κρίσιμα ματς με την Μπραν.

Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν ανταγωνιστικός στις Βρυξέλλες. Ουδέποτε έπεισε ότι μπορούσε να διεκδικήσει το ζητούμενο. Διαρκώς… έτρεχε πίσω από την Άντερλεχτ σαν ένα ποδήλατο να κυνηγά ένα αυτοκίνητο. Και πρόσφερε σαν ποδοσφαιρικός “Άγιος Βασίλης” το ένα δώρο μετά το άλλο στους Βέλγους.

Και κάτι τελευταίο. Η αντιμετώπιση που βίωσε ο Δικέφαλος από την διαιτητική ομάδα δεν ήταν στο “50-50”. Προσοχή, μην παρεξηγηθώ: δεν ισχυρίζομαι ότι ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε από τη διαιτησία. Λέω ότι δεν πήρε σχεδόν ούτε τον… πυρετό του.

Ειδικά εκείνο το γκολ που δεν μέτρησε σηκώνει πολύ συζήτηση. Επιτρέψτε μου να είμαι περισσότερο με την άποψη του Λίσι ότι έπρεπε να είχε κατακυρωθεί. Ακόμη κι αν, με βάση την εικόνα του ματς, πιθανότατα δεν θα είχε αλλάξει την κατάληξη…