EuroLeague
Η επική πορεία της ΑΕΚ, το υψηλό εμπόδιο της Ρίτας και η μάχη για την ευρωπαϊκή λύτρωση που θα σφραγίσει μια ονειρική χρονιά.
Η ΑΕΚ βρίσκεται πλέον στην τελική ευθεία για τη μεγαλύτερη πρόκληση της σύγχρονης ιστορίας της κόντρα στην Βίλνιους Ρίτας. Το διακύβευμα είναι τεράστιο, η κατάκτηση του δεύτερου Basketball Champions League και η προσθήκη του τέταρτου ευρωπαϊκού τίτλου στο ένδοξο παλμαρέ της. Η διαδρομή της μέχρι εδώ δεν ήταν απλώς επιτυχημένη, ήταν μια πορεία-δήλωση. Από το ξεκίνημα της σεζόν, η ομάδα έδειχνε προγραμματισμένη για να φτάσει σε αυτό ακριβώς το σημείο. Αν καταφέρει να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, θα μιλάμε για ένα αληθινό έπος, αφού για να το πετύχει χρειάστηκε να ρίξει στο καναβάτσο τα δύο απόλυτα φαβορί της διοργάνωσης, την Μπανταλόνα και τη Μάλαγα.
Ωστόσο, εδώ ακριβώς κρύβεται η μεγάλη παγίδα. Η ιστορία του αθλητισμού είναι γεμάτη από «δαβίδ» που λύγισαν «γολιάθ» μόνο και μόνο για να ηττηθούν στο τέλος από κάποιον που θεωρήθηκε, λανθασμένα, ευκολότερος. Η Ρίτας Βίλνιους μπορεί να μην διαθέτει το «glamour» και τα τεράστια budget των ισπανικών συλλόγων, αλλά είναι ένας αντίπαλος που απαιτεί τον μέγιστο σεβασμό. Μην γελιέστε από τα ονόματα, η Ρίτας είναι μια ομάδα που ξεχειλίζει από κίνητρο και μια σχεδόν «απελπισμένη» δίψα για διάκριση. Προέρχεται από τη λιθουανική σχολή, εκεί όπου το μπάσκετ είναι θρησκεία και αυτό σημαίνει πως οι παίκτες της ξέρουν να υποφέρουν στο παρκέ για να πάρουν αυτό που θέλουν.
Παρά την εγχώρια ισχύ της με τα δύο πρωταθλήματα τις τελευταίες σεζόν, η Ρίτας «καίγεται» για έναν ευρωπαϊκό τίτλο που θα σταθεί δίπλα στις ένδοξες στιγμές του 2005 (ULEB Cup) και του 2009 (EuroCup). Αυτό το ιστορικό βάθος και η ανάγκη για επιστροφή στους τίτλους μετατρέπουν τους Λιθουανούς σε έναν αντίπαλο που θα παλέψει για κάθε κατοχή σαν να είναι η τελευταία. Η ΑΕΚ, λοιπόν, καλείται να διαχειριστεί την ευφορία των μεγάλων προκρίσεων επί των Ισπανών και να παρουσιαστεί πνευματικά έτοιμη για έναν «πόλεμο» νεύρων και δύναμης. Η κορυφή της Ευρώπης είναι εκεί και την περιμένει, αλλά το μονοπάτι για να φτάσει ως εκεί περνάει μέσα από λιθουανικές «συμπληγάδες».
