Το Βελγικό πρωτάθλημα δείχνει περισσότερα, από το ξεθωριασμένο brand της Άντερλεχτ

Δύσκολη περίοδος για τους γραφιάδες των αθλητικών ΜΜΕ. Λίγο πολύ όλοι έχουμε κρυφό πόθο να..Αλεξησπυροπουλίσουμε γι αυτό παλεύουμε να το παίξουμε στοχαστές του ποδοσφαίρου και special match analysts, αν και στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε που πάνε τα τέσσερα.

Ειδικά σε ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό που είναι καινούργιες ομάδες με φρέσκους προπονητές, χάνεται η μπάλα. Όταν μάλιστα σου κάθονται αντίπαλοι που ψάχνεις να βρεις από που κρατάει η σκούφια τους, τα πάντα σκοτεινιάζουν.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Αν ο ΠΑΟΚ κληρωνόταν με την Πάκσι κι ετοίμαζα blog υπό την επήρεια του μεσημεριανού ήλιου, δε θα ήθελα και πολύ να αμολήσω κάτι σαν: «Επικίνδυνη ομάδα η Πάκσι, την είχα παρακολουθήσει πέρσι στις διακοπές στο φημισμένο γειτονικό ντέρμπι με τους Αντίπαξους. Φοβερή ένταση, τύφλα να ΄χει το Μπόκα – Ρίβερ!»

Και πάνω που θα μονολογούσα «πω πω πάλι top ανάλυση έκανα», ο μόνος που θα μου τηλεφωνούσε θα ήταν ο υπεύθυνος του λογιστηρίου να περάσω για την αποζημίωση…

Η Άντερλεχτ που βρίσκεται μπροστά μας κάθε άλλο παρά άγνωστη ομάδα θεωρείται, τουλάχιστον ως όνομα. Το ίδιο ίσχυε και για τη Ντιναμό Κιέβου, Μπλαχίν, Ρεμπρόφ, Σεφτσένκο είναι μερικά από τα μεγάλα ονόματα που φόρεσαν τη φανέλα της, δείχνοντας πόσο σπουδαία ομάδα ήταν κάποτε.

Σήμερα που μιλάμε δεν είναι παρά μια ανάμνηση κι αυτό δεν αφορά μόνο τη Ντιναμό αλλά το Ουκρανικό ποδόσφαιρο γενικώς. Με τη χώρα σε διαρκή πολιορκία και μερικώς υπό διάλυση, κάθε είδους διασκέδαση θεωρείται πολυτέλεια.

Σε παρόμοια επίπεδα σχεδόν ξεθωριασμένου brand και η Άντερλεχτ των πέντε Ευρωπαϊκών τίτλων, σε εποχές ωστόσο που ο κόσμος διασκέδαζε με Διονυσίου και Μοσχολιού. Σε αντίθεση με τη Ντιναμό βέβαια, το Βελγικό ποδόσφαιρο παραμένει ακμαίο και παραγωγικό, με πιο πρόσφατη επιβεβαίωση τις ηχηρές μεταγραφές δυο «δικών μας» παιδιών, του Τζόλη και του Καρέτσα.

Το κυρίαρχο που πρέπει πάντα να εστιάζουμε πριν ακόμη ασχοληθούμε με τα ενδότερα κάθε ομάδας, είναι το πρωτάθλημα από το οποίο προέρχεται. 

Ασχέτως βαρύτητας ή μη του ονόματος της, του βιογραφικού των παικτών και της χρηματιστηριακής αξίας τους, εκείνο που μετράει περισσότερο είναι οι συνθήκες του περιβάλλοντος που συμμετέχει. Αυτό καθορίζει καταρχήν το βαθμό επικινδυνότητάς της, τα υπόλοιπα έχουν μεν τη σημασία τους αλλά έπονται…

Το Βελγικό μπορεί να μη διαθέτει τη γκλαμουριά του Αγγλικού, του Ισπανικού και του Γαλλικού πρωταθλήματος, αλλά είναι ανταγωνιστικό και πιο απαιτητικό. Δαιθέτει εξαιρετικούς παίκτες που ξεκινώντας από εκεί, κοσμούν τις μεγαλύτερες ομάδες της ηπείρου. Το ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση τους εξελίσσει και τους δίνει υπεραξίες, μόνο τυχαίο δεν είναι.

Εσχάτως συμβαίνει και με το δικό μας πρωτάθλημα, αλλά εδώ αποκτούν σκέτες αξίες.

Κατά συνέπεια, το ότι η Άντερλεχτ κοντεύει να κλείσει δεκαετία όπου όχι δεν έχει κατακτήσει πρωτάθλημα αλλά βλέπει τη δεύτερη θέση με το κιάλι, δε σημαίνει και πολλά.

Παραμένει σύλλογος με ιστορία, προερχόμενος από καλύτερο πρωτάθλημα όχι τόσο σε επίπεδο ποιότητας των κορυφαίων ομάδων τουλάχιστον, όσο σε συνολική οργάνωση και ποδοσφαιρική λειτουργικότητα.

Μοιάζουν σε πολλά με τους γείτονές τους Ολλανδούς, γι αυτό κάθε ομάδα από τα μέρη τους είναι παραπάνω από υπολογίσιμη. 

Στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, η εκάστοτε πρωταθλήτρια του Βελγικού πρωταθλήματος θα ήταν πάντα φαβορί απέναντι στο δικό μας πρωταθλητή, όπως αντίστοιχα η δεύτερη της βαθμολογίας τους κόντρα στο δικό μας δεύτερο κοκ.

Ως «ονοματολάγνοι» οι Έλληνες ίσως προτιμούσαμε τη Χάμαρμπι που απέκλεισαν οι Βέλγοι, θεωρώντας την πιο βατό αντίπαλο. Την τελευταία δεκαετία πάντως ο ΠΑΟΚ έχει το απόλυτο των αποκλεισμών από Σουηδικές ομάδες στα προκριματικά, Έστερσουντ το 2017, Μάλμε το 2024.

Δεν είναι ζήτημα δεισιδαιμονιών αλλά αγωνιστικών δεδομένων, το μήνα που διανύουμε το Σουηδικό πρωτάθλημα είναι στη φάση που το δικό μας θα βρίσκεται το Δεκέμβρη, όταν και θα ολοκληρώνεται ο πρώτος γύρος.

Οι ομάδες εκεί βρίσκονται σε φουλ αγωνιστικούς ρυθμούς, κάπως έτσι την πάτησε δυο φορές ο ΠΑΟΚ χωρίς ο αντίπαλος να είναι κάτι ιδιαίτερο και σίγουρα όχι καλύτερος.

Γνωρίζοντας πιθανό αντίπαλο πριν τη Ντιναμό, η επιλογή μεταξύ Άντερλεχτ και Χάμαρμπι έμοιαζε με κάτι μεταξύ μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης.

Ούτε το Βελγικό πρωτάθλημα είχε αρχίσει βέβαια όταν διεξήχθη η δεύτερη φάση, ξεκινά ωστόσο στο τέλος της εβδομάδας.

Οπότε στα υπόλοιπα, προσθέστε το έστω και μερικώς υψηλότερο επίπεδο ετοιμότητας των Βέλγων..