Για να τα βάζουμε τα πράγματα στην σωστή τους βάση, για την ΑΕΚ και για τον κόσμο της, δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα ζήσει την εμπειρία με τα αστέρια του Champions League. Δεν είναι προφανώς και λίγα τα οκτώ χρόνια από την προηγούμενη φορά που και πάλι είχε κουνήσει το… σεντόνι, αλλά ούτε καν εκείνη ήταν η πρώτη της φορά.
Η ΑΕΚ την εμπειρία του τοπ ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού επιπέδου, που είναι το Champions League, την έχει ξαναζήσει μπόλικες φορές. Ξέρει καλά πόσο δύσκολη πίστα είναι. Ξέρουν όμως και κάποιοι τοπ ευρωπαϊκοί σύλλογοι, όπως η Ρεάλ, όπως η Μίλαν, πως είναι ικανή η ΑΕΚ να τους κάνει την ζωή εξαιρετικά δύσκολη.
Την αμέσως προηγούμενη φορά που η ΑΕΚ είχε μπει σε όμιλο του Champions League, ήταν ακόμα στην γηπεδική προσφυγιά του ΟΑΚΑ. Ίσως αν ο Κλωναρίδης σ’ εκείνο το ματς με την Μπενφίκα δεν είχε πάει για το χατ τρικ αλλά είχε «σπάσει» την μπάλα στον Γιακουμάκη, ίσως όλα να είχαν κυλήσει διαφορετικά. Δεν είναι όμως όλοι Μάγερ. Και επίσης εκείνη η ΑΕΚ που δεν ήταν κι αλλιώς τόσο ποιοτική, δεν μπορούσε να προσδοκά στήριξη από το «νταχάου» που έλεγαν και οι ποδοσφαιριστές.
Ναι, το 2006 η ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ είχε γονατίσει με 1-0 την μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Μίλαν. Και με 60χιλιάδες κόσμου όντως είχε γίνει καμίνι. Αλλά ακόμα και σ’ εκείνον τον όμιλο, το κρίσιμο εντός έδρας ματς που ήταν με την Άντερλεχτ, δεν το πήρε. Έμεινε στην ισοπαλία και επέτρεψε στην Μίλαν να κάνει το χατίρι της Λιλ την τελευταία αγωνιστική και να περάσουν χεράκι – χεράκι στην επόμενη φάση.
Σε δυο διαφορετικές χρονιές η ΑΕΚ είχε υποχρεωθεί να παίξει στο Champions League με έδρα το ΟΑΚΑ. Και ακόμα μια, είχε αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει ως έδρα το γήπεδο της Λεωφόρου. Πως να μην κάνει τότε παρέλαση η Λα Κορούνια αλλά και αρνητικό ρεκόρ εισιτηρίων για την διοργάνωση, στο παιχνίδι με την Μονακό. Η ΑΕΚ βλέπετε, τα 20 χρόνια γηπεδικής προσφυγιάς, τα πλήρωσε πολύ στην Ελλάδα αλλά τα πλήρωσε και στην Ευρώπη.
Τώρα όμως υπάρχει η Νέα Φιλαδέλφεια. Και αυτό τα αλλάζει όλα. Στο παρελθόν η ΑΕΚ έχει παίξει άλλες δυο φορές σε όμιλο Champions League μέσα στα Φιλαδέλφεια. Και την είχε κερδίσει μόνο ο Άγιαξ του Κλάιφερτ, του Λιτμάνεν, του Όφερμαρς, του Ντάβιντς και του Ζέερντορφ. Η Μίλαν, η Ρόμα ακόμα και η Ρεάλ των Γκαλάκτικος, δεν μπόρεσαν να λυγίσουν την ΑΕΚ μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Τώρα ακόμα περισσότερο το παιχνίδι παίζεται αλλιώς, μέσα στο σπίτι της ΑΕΚ. Διότι η ΑΕΚ του Νίκολιτς, σ’ όλα τα κρίσιμα ευρωπαϊκά ματς που έπαιξε στη Νέα Φιλαδέλφεια, όχι απλώς κέρδισε, αλλά τρομοκράτησε τον αντίπαλό της. Την Άντερλεχτ την κέρδισε με 2-0 και την απέκλεισε από την Ευρώπη, την Κραϊόβα της γύρισε στις καθυστερήσεις το ματς από 1-2 σε 3-2 και επίσης την πέταξε εκτός Ευρώπη. Με την Ράγιο άγγιξε ιστορική ανατροπή από το 0-3 σε 3-1 και υποχρέωσε τους Ισπανούς να σταματήσουν τους πανηγυρισμούς τους για να την χειροκροτήσουν. Την Λέφσκι την ισοπέδωσε με 4-0 και την άφησε εκτός Champions League, ενώ πριν οι Βούλγαροι είχαν κάνει τρεις σερί προκρίσεις.
Ο Νίκολιτς τη Νέα Φιλαδέλφεια την έχει κάνει δωδέκατο παίκτη με την πιο κυριολεκτική έννοια που μπορεί να ειπωθεί αυτό στο ποδόσφαιρο. Και ο Σέρβος κόουτς δεν κρύβει καν το πόσο πολύ υπολογίζει σ’ αυτό. Ξεσήκωσε (και δικαίως) το σύμπαν, για τον παραλογισμό να μην υπάρχουν οπαδοί της ΑΕΚ στην άδεια Λεωφόρο στο ματς με την Κηφισιά. Ήταν ένα παιχνίδι που η ομάδα ήταν πολύ κακή, αλλά ακόμα τώρα αν ρωτήσει κάποιος τον Νίκολιτς, εκείνος θα επιμείνει πως δεν υπήρχε περίπτωση να ερχόταν 1-1 με κόσμο στις εξέδρες.
Παραμονή της ρεβάνς με την Λέφσκι, ο Νίκολιτς στην εισηγητική του τοποθέτηση στη συνέντευξη Τύπου, έκανε καλωσόρισμα στο γήπεδο της ΑΕΚ. Και ήταν σαν να λέει «και δεν ξέρετε τι σας περιμένει». Όντως την επόμενη μέρα η Νέα Φιλαδέλφεια την κατάπιε την Λέφσκι. Στο 12ο λεπτό το ματς ήταν ήδη 2-0. Πολλές φορές και πέρυσι η ΑΕΚ του Νίκολιτς έκανε ματσάρες εντός έδρας. Κέρδισε με 4-0 τον Παναθηναϊκό, με 3-0 τον ΠΑΟΚ, συν τα ματς της Ευρώπης. Φέτος όλο αυτό ο Νίκολιτς φαίνεται να το έχει εξελίξει, μαζί με το αγωνιστικό κομμάτι.
Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, εντελώς ειδικών συνθηκών θα είναι το ματς με την πρωταθλήτρια Αυστρίας ΛΑΣΚ σε πρεμιέρα για το Champions League. Αλλά η ΑΕΚ φέτος έχει παίξει τρία ματς στη Φιλαδέλφεια σε Ελλάδα και σε Ευρώπη και έχει κερδίσει με 4-0, 4-0 και 5-0. Κάτι λέει αυτό ακόμα και για τον τρόπο που βλέπουν οι αντίπαλοι και την έδρα και το παιχνίδι. Χωρίς όλα αυτά να σημαίνουν πως για την ΑΕΚ είναι απλό αυτό που θα κληθεί να κάνει απέναντι στην ΛΑΣΚ.
Είναι το μοναδικό από τα οκτώ παιχνίδια που έχει να δώσει στον όμιλο, που υπάρχει μια ξεκάθαρη υποχρέωση να κυνηγήσει νίκη. Δεν θέλει να κάνει η ΑΕΚ τον τουρίστα σ’ αυτό το ταξίδι, το είπε ξεκάθαρα ο Νίκολιτς. Αλλά είναι βασική προϋπόθεση, να πάρει τους τρεις βαθμούς με ΛΑΣΚ. Βεβαίως πέρυσι ξεκίνησε με ήττα από την Τσέλιε και το ίσιωσε με δυο νίκες στις έδρες της Φιορεντίνα και της Σάμσουνσπορ, που ήταν οι δυο πιο δυνατές αντίπαλοί της. Τώρα όμως το Champions League είναι άλλη πίστα. Και αν η ΑΕΚ δεν πάρει βαθμούς με την ΛΑΣΚ, δύσκολα μπορεί να πει «δεν πειράζει, θα τους βρω στο Έιτιχαντ με την Σίτι».
Προφανώς, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, όλοι στην ΑΕΚ γνωρίζουν πως το ματς με την ΛΑΣΚ έχει ένα μεγάλο «πρέπει». Όχι διότι είναι εύκολος αντίπαλος η πρωταθλήτρια Αυστρίας, καθώς δεν είναι. Κυρίως διότι είναι πολύ πιο μεγάλος ο βαθμός δυσκολίας, μ’ όλους τους υπόλοιπους αντιπάλους. Από την άλλη μεριά, κανένας μεγάλος στόχος, δεν κρίνεται σ’ αυτή την πρεμιέρα του Champions League. Η ΑΕΚ του Νίκολιτς, μπροστά στον κόσμο της, σε περιβάλλον που όλοι οι παίκτες απολαμβάνουν να βρίσκονται, θα μπει στο γήπεδο για να κάνει το παιχνίδι της. Κι όπου (την) βγάλει…