«Τόσο οικεία, σα να έπινα καφέ». Ο Βαγγέλης το σχεδίασε, ο Λιόλιος το απόλαυσε! (vid)

Όποιος είχε τα κουράγια να παρακολουθήσει 2,5 ώρες τη συνέντευξη Λιόλιου, θα συμφωνήσει πως δικαιώθηκαν η ΕΣΗΕΑ και ο ΠΣΑΤ. Τα δυο συνδικαλιστικά όργανα των δημοσιογράφων είχαν «προειδοποιήσει» ότι αυτή η συνέντευξη δεν έπρεπε να γίνει, διότι ήταν προϊόν συνειδητού αποκλεισμού του δημοσιογραφικού κόσμου.

Κάπως έτσι, κύλησε μια συνέντευξη η οποία ήταν, αναπόφευκτα, στα παρακμιακά νερά που ψαρεύει ο Λιόλιος. Με λίγα λόγια, ούτε που ίδρωσε ο ομοσπονδιάρχης. Όχι επειδή οι έξι δημοσιογράφοι δεν έκαναν καλή δουλειά, αλλά διότι ήταν μόνο έξι κι ο πρόεδρος της ΕΟΚ απαντούσε όπως αυτός ήθελε.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Η ατάκα του Λιόλιου στο τέλος της «συνέντευξης – μαρτύριο» ή «παρωδία», ο καθένας επιλέγει ό,τι προτιμά, ήταν αποκαλυπτική για όσα παρακολουθήσαμε: «Σα να πίναμε καφέ, τόσο οικεία ένιωθα»…
Με λίγα λόγια, ο Λιόλιος απόλαυσε την κουβεντούλα. Χαλάρωσε.

Αλήθεια, μετά από 2,5 ώρες πάρλας, ποια ήταν η είδηση; Τι ακριβώς είχε να πει ο Λιόλιος για τα πέντε χρόνια εξουσίας του;
Ότι έκανε κι ένα λάθος με την Εθνική Ομάδα το… 2021; Μόνο ένα βλέπει; Ούτε ο Πάπας τέτοιο αλάθητο.
Ή αυτό που έλεγε ξανά και ξανά, ότι περιμένει μια συγνώμη από την… ΕΕΑ; Για την οποία δήθεν κρατήθηκε για να μην μας πει για τα τέσσερα μέλη που ψήφισαν εναντίον του.

Ο Λιόλιος είναι ο «πρωθυπουργός του μπάσκετ». Θεσμικά, είναι ο πιο ισχυρός παράγοντας του χώρου. Κι όμως, υπήρχαν στιγμές που έδειχνε «λίγος». Που η φωνή του έτρεμε. Που δεν ήταν ξεκάθαρος. Μάσαγε τα λόγια του. Υποδυόταν συναισθηματική φόρτιση για να ξεγλιστρήσει.

Αν σε κάτι τα κατάφερε ο Λιόλιος είναι, μέσα σε ένα «κλειστό» κι ελεγχόμενο περιβάλλον, να κατευθύνει τη συζήτηση. Να απαντάει όπως αυτός θέλει. Να διατυπώνει φαντασιώσεις πως «αν δεν θα καθαρίσω το μπάσκετ, δεν θα φύγω».
Από πότε, όμως, ο Λιόλιος θεωρείται ο «εξυγιαντής του μπάσκετ»; Κι αν δεν έχει «καθαρίσει», όπως ο ίδιος διατυμπανίζει, μέσα σε πέντε χρόνια, πόσο χρειάζεται ακόμα; Του φτάνουν δέκα χρόνια; Δεκαπέντε;

Είναι απογοητευτικό να βλέπεις έναν ομοσπονδιάρχη που να φοβάται να καλέσει όλους τους δημοσιογράφους. Που να προτρέχει μελλοντικές αποφάσεις εκλιπαρώντας για… «συγνώμες», άραγε από ποιους; Που ζητάει κι άλλο χρόνο επειδή πιστεύει ότι κάνει… κάθαρση. Που επικαλείται το συναίσθημα, όπως με την περίπτωση του Προμηθέα, για να τουμπάρει το κλίμα. Και που απ’ όλα όσα έχει πράξει, παραδέχεται μόνο ένα λάθος, με την Εθνική Ομάδα, πριν από πέντε χρόνια.

Το μπάσκετ δεν το μάθαμε χθες. Όπως και ο Λιόλιος δεν είναι ο πρώτος μεγαλοπαράγοντας που τον βλέπουμε στριμωγμένο, είτε στο μπάσκετ, είτε σε άλλα δημοφιλή σπορ. Και απέτυχε oncamera.

Δεν κατάφερε ούτε να πείσει, ούτε να απολογηθεί. Ούτε να απαντήσει θεσμικά, ούτε να κοιτάξει στα μάτια τον κόσμο.

Το μόνο που πέτυχε τελικά ο Λιόλιος ήταν να πιεί το καφεδάκι του. Να αράξει, να νιώσει οικεία. Να χαλαρώσει κι αυτός σαν άνθρωπος. «Σα να πίναμε καφέ, τόσο οικεία ένιωθα», παραδέχθηκε… Μόνο το μπεγλέρι του’ λειπε. Νομίζοντας ότι όλοι έχουμε χάσιμο χρόνου για να ακούσουμε μασημένα λόγια και το απόλυτο τίποτα.

Αν το μπάσκετ περιμένει να σωθεί από τον Λιόλιο κι αν περιμένει ο χώρος να ενημερωθεί από συνεντεύξεις τρεις κι ο κούκος, που θυμίζουν άλλα καθεστώτα, τότε την επόμενη φορά όσοι καθόμαστε για 2,5 ώρες θα αναγκαστούμε να πιούμε τετραπλό καφέ, σε μεγάλο ποτήρι. Για να μην μας πάρει ο ύπνος από την βαρεμάρα και τις προβλέψιμες απαντήσεις.

🏀🚨 «Τόσο οικεία, σα να έπινα καφέ». Ο Βαγγέλης το σχεδίασε, ο Λιόλιος το απόλαυσε! pic.twitter.com/2ljxhbWH1N
— Sportal (@SportalgrG) September 16, 2026