Μετά το φιάσκο του Μουντιάλ η Ιταλία αλλάζει εκ βάθρων το ποδόσφαιρο με… έναν νόμο και ένα άρθρο

Η τρίτη διαδοχική αποτυχία της Ιταλίας να προκριθεί σε Παγκόσμιο Κύπελλο λειτούργησε ως το τελικό καμπανάκι. Την ώρα που η ποδοσφαιρική ομοσπονδία προσπαθεί να βρει λύσεις για την εθνική ομάδα και το νέο της ξεκίνημα, το πολιτικό σύστημα επιχειρεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στη ρίζα του.

Στη Γερουσία κατατέθηκε ολοκληρωμένο νομοσχέδιο από το Δημοκρατικό Κόμμα, με επικεφαλής τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας Φραντσέσκο Μπότσια, το οποίο φιλοδοξεί να αναδιαμορφώσει συνολικά το οικοσύστημα του ιταλικού ποδοσφαίρου. Η λογική του είναι ξεκάθαρη. Η κρίση της εθνικής ομάδας και η κρίση της Serie A είναι δύο διαφορετικά προβλήματα και χρειάζονται δύο διαφορετικές λύσεις.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Οι συντάκτες του νομοσχεδίου υποστηρίζουν ότι η αδυναμία της Ιταλίας να παράγει σταθερά ποδοσφαιριστές κορυφαίου επιπέδου δεν αποτελεί συγκυρία αλλά αποτέλεσμα ενός συστήματος που έχει σταματήσει να επενδύει ουσιαστικά στην ανάπτυξη νεαρών παικτών. Την ίδια στιγμή, η Serie A αντιμετωπίζει υψηλό δανεισμό, οικονομικές πιέσεις και ολοένα μεγαλύτερη απόσταση από την Premier League και, σε μικρότερο βαθμό, από τη La Liga και την Bundesliga σε επίπεδο εσόδων και διεθνούς εμπορικής απήχησης.

Περισσότερα χρήματα στις ακαδημίες

Η σημαντικότερη παρέμβαση αφορά στα τηλεοπτικά δικαιώματα της Serie A. Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι το ποσοστό των τηλεοπτικών εσόδων που θα διατίθεται ως ανταμοιβή στις ομάδες που επενδύουν πραγματικά στις ακαδημίες τους διπλασιάζεται, από 5% σε 10%.

Δεν πρόκειται για οριζόντια διανομή. Τα χρήματα θα κατευθύνονται σε συλλόγους που αποδεδειγμένα δουλεύουν στην ανάπτυξη νεαρών ποδοσφαιριστών ηλικίας 15 έως 23 ετών, βελτιώνουν τις υποδομές εκπαίδευσης, τροφοδοτούν τις μικρές εθνικές ομάδες και δίνουν πραγματικές ευκαιρίες εξέλιξης στους παίκτες τους.

Μάλιστα, τουλάχιστον το 50% των ποσών που θα εισπράττουν οι σύλλογοι θα πρέπει υποχρεωτικά να επανεπενδύεται στις ακαδημίες, ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο τα χρήματα να καλύπτουν απλώς λειτουργικά ελλείμματα ή μεταγραφικές δαπάνες.

Η επιλογή αυτή έρχεται να ενισχύσει μία γενικότερη κατεύθυνση που τα τελευταία χρόνια συζητείται έντονα στην Ιταλία, δηλαδή τη σύνδεση της οικονομικής επιβράβευσης με τη χρησιμοποίηση και την ανάπτυξη γηγενών ποδοσφαιριστών.

Εθνικό Ταμείο από τα χρήματα της πειρατείας

Το δεύτερο μεγάλο σκέλος του νομοσχεδίου αφορά στη χρηματοδότηση. Προβλέπεται η δημιουργία Εθνικού Ταμείου για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου, το οποίο θα χρηματοδοτεί έργα ακαδημιών, μικρών γηπέδων, προγράμματα κοινωνικής ένταξης και δράσεις βάσης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πηγή χρηματοδότησης. Μέρος των πόρων θα προέρχεται από τα πρόστιμα που επιβάλλονται για την οπτικοακουστική πειρατεία.

Η Ιταλία έχει επενδύσει σημαντικά στην καταπολέμηση της παράνομης μετάδοσης αθλητικού περιεχομένου, θεωρώντας ότι η πειρατεία στερεί εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τα τηλεοπτικά δικαιώματα και κατ’ επέκταση από ολόκληρη τη βιομηχανία του ποδοσφαίρου. Το νέο σχέδιο φιλοδοξεί να επιστρέφει μέρος αυτών των χρημάτων ξανά στο ίδιο το άθλημα.

Παράλληλα, επεκτείνεται η χρηματοδότηση του Ταμείου Επαγγελματικού Γυναικείου Αθλητισμού, ενώ προβλέπονται φορολογικά κίνητρα για την ανακαίνιση δημοτικών και δημόσιων γηπέδων, καθώς και ενισχύσεις στις ακαδημίες που λειτουργούν σε απομακρυσμένες περιοχές και στη νότια Ιταλία.

Πιο εύκολη ένταξη των παιδιών μεταναστών

Ένα ακόμη κεφάλαιο αφορά στην ένταξη των παιδιών δεύτερης γενιάς. Οι εμπνευστές του νομοσχεδίου επισημαίνουν ότι η Ιταλία εξακολουθεί να εμφανίζει αισθητά μικρότερη παρουσία παιδιών μεταναστευτικής καταγωγής στις ακαδημίες και στις εθνικές ομάδες συγκριτικά με άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες.

Για τον λόγο αυτό προτείνεται απλούστευση των διαδικασιών εγγραφής ανηλίκων αλλοδαπών που διαμένουν νόμιμα στην Ιταλία.

Το νομοσχέδιο δεν αλλάζει το καθεστώς απόκτησης ιθαγένειας. Ωστόσο καθιερώνει συγκεκριμένες προθεσμίες για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων και εισάγει την αρχή της σιωπηρής έγκρισης όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν απαντούν εντός του προβλεπόμενου χρονικού διαστήματος. Το μέτρο στοχεύει στη μείωση της γραφειοκρατίας, η οποία συχνά καθυστερούσε τη συμμετοχή νεαρών ποδοσφαιριστών στις επίσημες διοργανώσεις.

Πλαφόν στους μάνατζερ και αυστηρότεροι κανόνες

Το σχέδιο νόμου δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη των ταλέντων. Περιλαμβάνει επίσης αθλητικά κουπόνια για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, μεγαλύτερες φορολογικές εκπτώσεις για ανήλικους που αθλούνται, νέα ασφαλιστική κάλυψη για νέους επαγγελματίες αθλητές και κίνητρα για την απασχόληση στον αθλητισμό.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόβλεψη για ανώτατο όριο στις προμήθειες των αθλητικών μάνατζερ, θέμα που απασχολεί εδώ και χρόνια το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Παράλληλα, ενισχύεται η απαγόρευση διαφήμισης στοιχηματικών εταιρειών και προωθείται μεταρρύθμιση της αθλητικής δικαιοσύνης, με στόχο μεγαλύτερη ανεξαρτησία και διαφάνεια στη λειτουργία της.

Λιγότερες ομάδες, αυστηρότεροι οικονομικοί έλεγχοι

Το νομοσχέδιο προβλέπει ακόμη αναδιοργάνωση των επαγγελματικών κατηγοριών. Στόχος είναι η μείωση του αριθμού των συλλόγων στις επαγγελματικές λίγκες, η αυστηροποίηση των οικονομικών ελέγχων και η ενίσχυση της οικονομικής βιωσιμότητας.

Παράλληλα, θα δημιουργηθούν πρόσθετα κίνητρα ώστε οι ομάδες να χρησιμοποιούν περισσότερους Ιταλούς ποδοσφαιριστές που έχουν αναδειχθεί μέσα από τις δικές τους ακαδημίες.

Η συζήτηση αυτή δεν είναι καινούργια. Τα τελευταία χρόνια στην Ιταλία υπάρχει έντονος προβληματισμός για το χαμηλό ποσοστό συμμετοχής νεαρών Ιταλών ποδοσφαιριστών στη Serie A, με αρκετές αναλύσεις να κατατάσσουν το πρωτάθλημα στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών λιγκών ως προς τον χρόνο συμμετοχής που δίνεται σε νεαρούς γηγενείς παίκτες.

Πολιτική παρέμβαση ή μονόδρομος;

Οι συντάκτες του νομοσχεδίου ξεκαθαρίζουν ότι δεν φιλοδοξούν να αλλάξουν ολόκληρο το αθλητικό οικοσύστημα μέσα από μία μόνο νομοθετική πρωτοβουλία.

Θεωρούν, όμως, ότι το ποδόσφαιρο χρειάζεται μια συνολική παρέμβαση με τρεις βασικούς άξονες. Επιβράβευση όσων επενδύουν στην ανάπτυξη νέων παικτών, ενίσχυση του επαγγελματικού γυναικείου ποδοσφαίρου και διοχέτευση νέων πόρων στο ερασιτεχνικό και αναπτυξιακό ποδόσφαιρο μέσω της καταπολέμησης της πειρατείας και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων.

Το αν όλες αυτές οι προτάσεις θα μετατραπούν σε νόμο μένει να φανεί κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία. Ωστόσο, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές. Η Ιταλία αναγνωρίζει πλέον ότι η κρίση του ποδοσφαίρου της δεν λύνεται με μία αλλαγή προπονητή στην εθνική ομάδα ή με μία ακόμη μεταγραφή στη Serie A. Επιχειρεί να ξαναχτίσει ολόκληρη την πυραμίδα του αθλήματος, ξεκινώντας από εκεί όπου γεννιούνται οι επόμενοι διεθνείς.