Λίγα πράγματα από τον Ολυμπιακό στην πρεμιέρα του. Αν εξαιρεθεί ένα καλό διάστημα που είχε στο πρώτο 45λεπτο, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο και για την εικόνα που παρουσίασε στο δεύτερο μέρος απέναντι στη Ναϊμέγκεν, η οποία θα μπορούσε να φύγει ακόμη και νικήτρια από το Φάληρο. Τελικά οι δύο ομάδες έμειναν στο 0-0 και η πρόκριση θα κριθεί σε επτά βράδια στην Ολλανδία. Και εννοείται ότι ο Ολυμπιακός που έμεινε στα… ρηχά με την εικόνα που παρουσίασε στο Καραϊσκάκη, οφείλει να βρει τον τρόπο και να επιστρέψει με το εισιτήριο για τα play offs του Champions League.
ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ προχώρησε σε αρκετές εκπλήξεις στην αρχική σύνθεση του Ολυμπιακού. Ο Μαφέο, ο Πιρόλα και ο Ζέλσον έμειναν στον πάγκο, με τον Βάσκο τεχνικό να επιλέγει διαφορετικές λύσεις για το ματς. Κάτω από τα δοκάρια ξεκίνησε ο Πόποβιτς, ενώ στην άμυνα τοποθετήθηκαν οι Σάλιακας, Ρέτσος, Κάρμο και Ονιεμαέτσι.
Στον χώρο της μεσαίας γραμμής πήραν θέση οι Γκαρθία και Μουζακίτης, με τον Τσικίνιο να κινείται πιο μπροστά σε ρόλο συνδετικού κρίκου ανάμεσα στις γραμμές. Στα άκρα της επιθετικής τριάδας βρέθηκαν ο Ροντινέι και ο Ρόκα, ενώ στην κορυφή της επίθεσης επιλέχθηκε ο Ελ Κααμπί».
Στην αντίπερα όχθη, η ολλανδική ομάδα δεν διαφοροποίησε τη φιλοσοφία της και παρουσιάστηκε με το συνηθισμένο της σύστημα, χρησιμοποιώντας διάταξη 3-4-3, η οποία σε φάσεις ανάπτυξης μετατρεπόταν σε 3-4-2-1.
ΕΒΓΑΛΕ ΦΑΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΧΤΗΚΕ ΚΙΟΛΑΣ
Οι παίκτες του Ολυμπιακού μπήκαν στο ματς με σκοπό να πιέσουν τη Ναϊμέγκεν και να την κλείσουν στα καρέ τους. Η αλήθεια είναι ότι οι Ολλανδοί στο πρώτο 10λεπτο σαν να μην μπορούσαν να κυκλοφορήσουν καλά την μπάλα. Σε όλα αυτά προσθέστε ότι έπαιζε και με τη φωτιά ο τερματοφύλακάς τους και δινόταν μία εντύπωση ότι αργά ή γρήγορα θα ερχόταν η μεγάλη ευκαιρία για τους Πειραιώτες.
Μην ξεχνάμε ότι η Ναϊμέγκεν μπορεί να φημίζεται για την καλή επιθετική της ανάπτυξη, αλλά και για την ευάλωτη ανασταλτική της λειτουργία.
Ο Ολυμπιακός λοιπόν που επιχείρησε στο ξεκίνημα να αναπτυχθεί περισσότερο με Σάλιακα – Ροντινέι από τα δεξιά, είχε μία καλή ευκαιρία από στατική φάση (κόρνερ Μουζακίτη, κεφαλιά Κάρμο στο 13’), αλλά χρειάστηκε να περάσουν 20 λεπτά για να ξαναγίνει απειλητικός.
Σε αυτό το διάστημα η Ναϊμέγκεν δειλά-δειλά άρχισε να βγαίνει περισσότερο από την περιοχή της και να επιχειρεί να «χτυπήσει» τον Ολυμπιακό στον χώρο.
Είχε την πρώτη της σοβαρή τελική στο 20’ με τον Μπίσοφ που σούταρε πάνω στα σώματα και ακόμη μία στο 29’ με τον Σερί που μέσα από την περιοχή σούταρε άουτ. Μια Ναϊμέγκεν που έδειχνε αρκετά επικίνδυνη όταν έβρισκε μέτρα για να αναπτυχθεί.
Μετά το δοκάρι των Ολλανδών στο 32’ που δεν μέτρησε ως φάση γιατί στο ξεκίνημα υπήρχε οφσάιντ, ο Ολυμπιακός είχε ένα πεντάλεπτο με τρεις τελικές στην εστία, ενώ και ο Ρόκα από τα αριστερά προσπάθησε να πάρει πρωτοβουλίες, αλλά δεν είχε ουσία.
Αρχικά ο Μουζακίτης που βρήκε στα σώματα (33’), εν συνεχεία ο Ροντινέι που ανάγκασε τον γκολκίπερ της Ναϊμέγκεν σε απόκρουση (36’) και τέλος ένα διαγώνιο σουτ του Ελ Κααμπί που έδιωξε ο Κρέταθ (38’). Οι Ολλανδοί πάντως δεν το έβαλαν κάτω και επιχείρησαν να χτυπήσουν πάλι με το δυνατό τους «όπλο». Την ποιότητα που έχουν μεσοεπιθετικά. Ο Ουαϊσά είχε ένα αδύναμο πλασέ μέσα στην περιοχή στο 43’ που μπλόκαρε ο Πόποβιτς, ο Μοντέιρο ένα σουτ που έδιωξε σε κόρνερ ο Πόποβιτς στο 45’ και ένα λεπτό αργότερα ο Λεμπρετόν από κοντά έστειλε με κεφαλιά την μπάλα πάνω από την εστία. Κάπως έτσι οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στα αποδυτήρια με το 0-0.
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ, Ο ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟ 0-0
Ο Μεντιλίμπαρ αποφάσισε να ρίξει στη μάχη τον Ζέλσον με το ξεκίνημα του δευτέρου μέρους αντί του φλύαρου Ρόκα. Αν εξαιρεθεί μία προσωπική ενέργεια του Πορτογάλου στα πρώτα δευτερόλεπτα, στη συνέχεια ο Ολυμπιακός ήταν λες και είχε… πιει θάλασσα!
Η Ναϊμέγκεν έπαιξε πολύ πιο επιθετικά, έβγαλε συνδυασμούς και πριν καλά-καλά συμπληρωθεί το πρώτο δεκάλεπτο, είχε βγάλει τρεις επικίνδυνες φάσεις.
Μία με τον Μπίσοφ στο 50’, άλλη μία με το σουτ του Λεμπρετόν που έδιωξε εντυπωσιακά ο Πόποβιτς στο 51’ κι άλλη μία στο 53’ με τον Μοντέιρο έπειτα από ωραία συνεργασία των Ολλανδών, αλλά και πάλι ο Μαυροβούνιος γκολκίπερ είπε «όχι».
Ο Μεντιλίμπαρ έβλεπε την ομάδα του να πελαγοδρομεί. Κι όχι μόνο να πελαγοδρομεί, αλλά και να μην μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό των φιλοξενούμενων. Άρον-άρον έριξε στη μάχη τους Πιρόλα αντί του Κάρμο, Ζότα αντί του Τσικίνιο και Μαφέο αντί του Σάλιακα. Και πάλι όμως δεν βελτιώθηκε θεαματικά η εικόνα.
Η Ναϊμέγκεν εξακολουθούσε να έχει την μπάλα στα πόδια της. Μπορεί να μην έκανε τις τελικές που έκανε από το 50’ έως το 53’, αλλά πατούσε περιοχή. Το ότι δεν μετέτρεπε σε τελικές τις επισκέψεις της είχε να κάνει και με το γεγονός ότι ο Πιρόλα, αλλά και ο Ρέτσος (όσο άντεξε γιατί αντικαταστάθηκε λόγω τραυματισμού) είχαν τις απαντήσεις. Όπως τις απαντήσεις είχε και ο Σμαϊλοβιτς που αντικατέστησε τον αρχηγό.
Ο Ολυμπιακός προσπάθησε στο τελευταίο 25λεπτο να δημιουργήσει κάποιες συνθήκες. Είχε μία σέντρα – ξυραφιά του Ονιεμαέτσι και μία προβολή του Ζότα στο 69’, αλλά από εκεί και πέρα όχι κάτι άλλο ιδιαίτερο. Ένα τζούφιο πλασέ του Ελ Κααμπί στο 71’ και ένα μακρινό σουτ του Ονιεμαέτσι στο 82’ που κατέληξε πολλά μέτρα άουτ.
Ήταν ολοφάνερο ότι η Ναϊμέγκεν είχε πάει το παιχνίδι στα μέτρα της και στο τέλος της ημέρας η γεύση που έμεινε ήταν ότι δημιούργησε ουσιαστικά πιο κλασικές ευκαιρίες συγκριτικά με τον Ολυμπιακό.
MVP
Με διαφορά ο Μπάλσα Πόποβιτς έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς. Μπήκε λίγο αγχωμένος έχοντας δύο κακές εξόδους, αλλά στα σουτ που πήγαν στην εστία φώναξε «παρών».
ΠΟΥ ΚΡΙΘΗΚΕ ΤΟ ΜΑΤΣ
Το γεγονός ότι η Ναϊμέγκεν πατούσε πολύ καλύτερα στο β’ μέρος οφείλεται ξεκάθαρα στο ότι είναι πολύ καλύτερα προετοιμασμένη από τον Ολυμπιακό. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση όταν βλέπεις μία ομάδα να έχει σε μεγαλύτερη διάρκεια καλύτερα τρεξίματα και περισσότερη ένταση.
Συνθέσεις:
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (4-2-3-1): Πόποβιτς – Σάλιακας (56’ Μαφέο), Ρέτσος (64’ λ.τρ. Σμαϊλοβιτς), Κάρμο (56’ Πιρόλα), Ονιεμαέτσι – Γκαρθία, Μουζακίτης – Ροντινέι, Τσικίνιο (56’ Ζότα), Ρόκα (46’ Ζέλσον) – Ελ Κααμπί.
ΝΑΪΜΕΓΚΕΝ (3-4-2-1): Κρέταθ – Στορμ (70’ Περέιρα), Σάντλερ (64’ Χάνσεν-Άαρεν), Φόνβιλ – Ουαϊσα (70’ Εμρέ Μορ), Μοντέιρο (90’ Βίλμουσον), Νέγιασμιτς, Λέμπρετον – Μπίσοφ, Σερί – Λίνσεν (74’ Τάντιτς).