Η επιστροφή της Μπαρτσελόνα σε δαπάνες κορυφαίου επιπέδου στο μεταγραφικό παζάρι προκαλεί εύλογα ερωτήματα στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Η απόκτηση του Άντονι Γκόρντον έναντι 70 εκατομμυρίων ευρώ και η πρόθεση των Καταλανών να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα για τον Χουλιάν Άλβαρες δείχνουν ότι η περίοδος της ακραίας λιτότητας ανήκει στο παρελθόν.
Πώς γίνεται, όμως, ένας σύλλογος που πιέζεται εδώ και χρόνια από το Financial Fair Play και παράλληλα αιτείται νέο δάνειο ύψους 400 εκατομμυρίων ευρώ, να παίρνει την έγκριση της La Liga για τέτοιου μεγέθους επενδύσεις; Η απάντηση κρύβεται στον αυστηρό διαχωρισμό των εσόδων, στην πολυπόθητη επιστροφή στον κανόνα του 1:1, αλλά και στη ριζική ελάφρυνση του μισθολογικού κόστους που πέτυχε ο Ντέκο.
Το βασικότερο σημείο εστίασης είναι ότι το νέο δάνειο των 400 εκατομμυρίων ευρώ δεν προορίζεται για την κάλυψη των τρεχουσών αναγκών της ομάδας ή για την αγορά παικτών, αλλά αποκλειστικά για την ολοκλήρωση των έργων ανακαίνισης του «Spotify Camp Nou». Η χρηματοδότηση του «Espai Barça» έχει δομηθεί ως ένα εντελώς αυτόνομο οικονομικό project και η αποπληρωμή του δεν θα γίνει από τα συνηθισμένα λειτουργικά έσοδα του συλλόγου. Αντίθετα, θα καλυφθεί αποκλειστικά από τα νέα, πρόσθετα έσοδα που θα παράγει το ίδιο το γήπεδο όταν λειτουργήσει πλήρως, όπως οι νέες VIP σουίτες, οι χορηγίες ονοματοδοσίας και το ανανεωμένο μουσείο. Για τη LaLiga, τα χρήματα αυτά αποτελούν μια ξεχωριστή real estate επένδυση και δεν επηρεάζουν το Salary Cap του αγωνιστικού τμήματος.
Την ίδια στιγμή, οι «μπλαουγκράνα» κατάφεραν να επιστρέψουν στον κανονικό κανονισμό του 1:1, αφήνοντας πίσω τους περιορισμούς των περασμένων ετών όπου μπορούσαν να ξοδέψουν μόλις ένα μικρό κλάσμα από όσα εξοικονομούσαν. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε ευρώ που μπαίνει στα ταμεία ή αφαιρείται από τα έξοδα, η Μπαρτσελόνα έχει πλέον το δικαίωμα να δαπανήσει το αντίστοιχο ποσό για μεταγραφές και συμβόλαια, χωρίς να δέχεται κυρώσεις.
Η απελευθέρωση αυτού του μισθολογικού χώρου αποδείχθηκε ο πλέον καθοριστικός παράγοντας για να ανάψει το πράσινο φως ο πρόεδρος της La Liga, Χαβιέρ Τέμπας. Η αποχώρηση παικτών με δυσβάσταχτα συμβόλαια, με κυριότερη εκείνη του Ρόμπερτ Λεβαντόβσκι που μετακομίζει στο MLS, αλλά και οι αποδεσμεύσεις των Ιλκάι Γκιουντογκάν, Κλεμάν Λενγκλέ, Ανσού Φατί και Σέρτζι Ρομπέρτο, αφαίρεσαν τεράστια βάρη από τον προϋπολογισμό και δημιούργησαν τον απαραίτητο «καθαρό» χώρο στο μισθολόγιο για τις νέες προσθήκες.
Παράλληλα, η σταδιακή επιστροφή της ομάδας στο «Camp Nou» άνοιξε ξανά τις κάνουλες των εσόδων από τα εισιτήρια, τα οποία είχαν υποστεί καθίζηση κατά τη διάρκεια της προσωρινής μετακόμισης στο «Μοντζουίκ». Σε συνδυασμό με την επιθετική εμπορική πολιτική για την εύρεση νέων παγκόσμιων χορηγών, ο προϋπολογισμός της Μπαρτσελόνα ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο ευρώ, με προοπτική να αγγίξει τα 1,2 δισεκατομμύρια την επόμενη σεζόν.
Με απλά λόγια, η La Liga επιτρέπει στην Μπαρτσελόνα να ξοδεύει επειδή ο σύλλογος παρουσιάζει πλέον πραγματικά, αυξημένα οργανικά έσοδα και μειωμένα έξοδα, αποδεικνύοντας ότι το πλάνο εξυγίανσης αρχίζει επιτέλους να αποδίδει καρπούς.