NBA και EuroLeague: Οι βασικές διαφορές στους κανονισμούς

Και εξηγούμαστε, όποιος παρακολουθεί NBA και EuroLeague θα έχει παρατηρήσει διαφορές στον ρυθμό, στις αποστάσεις, στις άμυνες και στη διαχείριση των φάουλ.

Το NBA έχει το δικό του κανονιστικό πλαίσιο, ενώ το ευρωπαϊκό παιχνίδι βασίζεται στους κανονισμούς της FIBA, με τη EuroLeague να έχουμε και ορισμένες ειδικές προσαρμογές.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Δώδεκα λεπτά αντί για δέκα

Η πρώτη διαφορά φαίνεται στον χρόνο. Ένας αγώνας NBA αποτελείται από τέσσερις περιόδους των 12 λεπτών, επομένως η κανονική διάρκειά του φτάνει τα 48 αγωνιστικά λεπτά. Στη EuroLeague οι τέσσερις περίοδοι διαρκούν από 10 λεπτά και το παιχνίδι ολοκληρώνεται στα 40 λεπτά. Η παράταση έχει διάρκεια πέντε λεπτών και στις δύο περιπτώσεις. 

Τα επιπλέον οκτώ λεπτά του NBA δημιουργούν συνήθως περισσότερες κατοχές και ανεβάζουν τα ατομικά στατιστικά. Στη EuroLeague, αντίθετα, ένα κακό δεκάλεπτο μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολο να διορθωθεί, αφού ο διαθέσιμος χρόνος είναι περιορισμένος. Μετά τρέχεις και δεν φτάνεις. Επίσης, αυτές οι διαφορές μπορεί να φανούν χρήσιμες και σε κάποιους που παίζουν στοίχημα στο NetBet ή και αλλού.

Το 3ποντο βρίσκεται πιο μακριά στο NBA

Στη EuroLeague το γήπεδο ακολουθεί πιστά τις διαστάσεις της FIBA, δηλαδή 28 επί 15 μέτρα, ενώ το τόξο των τριών πόντων βρίσκεται στα 6,75 μέτρα από το κέντρο του καλαθιού. Στο NBA η αντίστοιχη απόσταση φτάνει περίπου τα 7,24 μέτρα.

Η μεγαλύτερη απόσταση ανοίγει περισσότερο το γήπεδο και υποχρεώνει τους αμυντικούς να τρέχουν να καλύψουν μεγαλύτερους χώρους. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το λεγόμενο spacing είναι τόσο σημαντικό στο NBA. Στην Ευρώπη οι αποστάσεις είναι πιο μικρές και κλειστές, οι βοήθειες φτάνουν πιο γρήγορα και η ρακέτα μπορεί να κλείσει ευκολότερα.

Τα τρία δεύτερα στη ρακέτα (στην άμυνα)

Στο NBA ένας αμυντικός δεν μπορεί να βολοδέρνει μέσα στη ρακέτα για περισσότερο από τρία δευτερόλεπτα χωρίς να μαρκάρει ενεργά κάποιον αντίπαλο. Η παράβαση τιμωρείται με τεχνική ποινή, ενώ η επιτιθέμενη ομάδα διατηρεί την κατοχή της μπάλας. 

Στη EuroLeague δεν υπάρχει αντίστοιχος περιορισμός. Ένας ψηλός μπορεί να είναι καρφωμένος κοντά στο καλάθι, αρκεί να μην κάνει κάποιο φάουλ ή παραβιάσει κάποιον άλλο κανόνα. Έτσι, οι ευρωπαϊκές ομάδες έχουν μεγαλύτερη ελευθερία να προστατεύσουν τη ρακέτα, να χρησιμοποιήσουν άμυνες ζώνης και να δημιουργήσουν ένα πραγματικό «τείχος» απέναντι στις διεισδύσεις.

Πέντε ατομικά φάουλ στη EuroLeague, έξι στο NBA

Στη EuroLeague ένας παίκτης πρέπει να  βγει, όταν συμπληρώσει πέντε φάουλ. Στο NBA το όριο είναι έξι, κάτι που είναι συνυφασμένο και με τη διάρκεια του παιχνιδιού που είναι μεγαλύτερη.

Αυτό το ένα φάουλ παραπάνω επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις των προπονητών. Ένας βασικός παίκτης με τρία φάουλ πριν από το ημίχρονο βρίσκεται σε πιο δεινή θέση σε έναν αγώνα EuroLeague, καθώς είναι μόλις δύο στάσεις μακριά από την αποβολή του.

Σε ομαδικό επίπεδο, μετά τα τέσσερα φάουλ μιας περιόδου τα επόμενα αμυντικά φάουλ οδηγούν σε βολές και στις δύο διοργανώσεις. Το NBA, όμως, διαθέτει μια ειδική πρόβλεψη για τα τελευταία δύο λεπτά, όταν μια ομάδα δεν έχει ήδη συμπληρώσει το όριο.

Τι συμβαίνει όταν η μπάλα βρίσκεται πάνω από τη στεφάνη

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές διαφορές αφορά το goaltending και την παρέμβαση στο καλάθι. Με τους κανονισμούς της FIBA, όταν η μπάλα ακουμπήσει τη στεφάνη, οι βασικοί περιορισμοί του goaltending ολοκληρώνονται. Ο παίκτης μπορεί να τη διεκδικήσει, αρκεί να μην αγγίξει τη στεφάνη ή το καλάθι με μη σύννομο τρόπο.

Στο NBA προστατεύεται αυτός ο νοητός κύλινδρος πάνω από το καλάθι. Κανένας παίκτης δεν επιτρέπεται να κάνει επαφή με την μπάλα, όταν βρίσκεται πάνω από τη στεφάνη και μέσα σε αυτόν τον κύλινδρο. Γι’ αυτό μια επέμβαση που στην Ευρώπη μπορεί να θεωρηθεί νόμιμο διώξιμο, στο NBA ενδέχεται να καταλογιστεί ως παράβαση.

Τζάμπολ ή εναλλασσόμενη κατοχή;

Στη EuroLeague ο αγώνας αρχίζει με τζάμπολ, αλλά στις επόμενες περιπτώσεις μιας διεκδικούμενης μπάλας έχουμε την εναλλασσόμενη κατοχή. Το βελάκι στη γραμματεία δείχνει ποια ομάδα δικαιούται την επόμενη επαναφορά.

Στο NBA αρκετές ανάλογες καταστάσεις οδηγούν σε κανονικό τζάμπολ μεταξύ των παικτών που συμμετείχαν στη φάση. Με τζάμπολ αρχίζει επίσης κάθε παράταση.

Περισσότερα τάιμ άουτ στο NBA

Κάθε ομάδα του NBA διαθέτει επτά τάιμ άουτ στην κανονική διάρκεια, με περιορισμούς ως προς το πόσα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τελευταία περίοδο. Στη EuroLeague κάθε ομάδα έχει δύο στο πρώτο ημίχρονο, τρία στο δεύτερο και ένα σε κάθε παράταση. 

Οι περισσότερες διακοπές στο NBA δίνουν στους προπονητές περισσότερες ευκαιρίες να σχεδιάσουν τις κατοχές τους. Στη EuroLeague τα time out είναι λιγότερα και άρα πρέπει να γίνει και πιο σωστή αξιοποίησή τους. 

Ίδιο άθλημα, διαφορετική λογική

Οι διαφορετικοί κανονισμοί δημιουργούν δύο ξεχωριστές version του παιχνιδιού. Το NBA προσφέρει περισσότερο χώρο για ατομική δημιουργία και επικροτεί το παιχνίδι ένας εναντίον ενός. Η EuroLeague επιτρέπει πιο σύνθετες αμυντικές προσεγγίσεις και ζώνες και δίνει μεγαλύτερο βάρος στη διαχείριση κάθε κατοχής.

Γι’ αυτό ένας παίκτης που περνά από τη μία διοργάνωση στην άλλη χρειάζεται συχνά εύλογο χρονικό διάστημα, για να προσαρμοστεί. Δεν αλλάζει μόνο ομάδα, χώρα ή ήπειρο. Αλλάζει, σε σημαντικό βαθμό, και ο τρόπος με τον οποίο καλείται να διαβάσει και να μπει στη λογική του παιχνιδιού.