Από τα 125 εκατ. της Ναντ στο… ένα ευρώ της Μπορντό: Δύο πωλήσεις που αποκαλύπτουν την κρίση στη Γαλλία

Δύο ιστορικοί σύλλογοι αλλάζουν ιδιοκτησιακή σελίδα με χαώδη διαφορά αποτίμησης, την ώρα που η οικονομία του γαλλικού ποδοσφαίρου δοκιμάζεται και η κατανομή των τηλεοπτικών εσόδων προκαλεί έντονες αντιδράσεις

Από τα 125 εκατ. της Ναντ στο… ένα ευρώ της Μπορντό: Δύο πωλήσεις που αποκαλύπτουν την κρίση στη Γαλλία

Από τη μία έως και 125 εκατ. ευρώ. Από την άλλη, ένα ευρώ. Χρειάζονται μόλις δύο συμφωνίες για να αποτυπωθεί το παράδοξο, αλλά και η τεράστια οικονομική απόσταση που μπορεί πλέον να χωρίζει δύο ιστορικά ονόματα του γαλλικού ποδοσφαίρου.

Μέσα σε διάστημα 24 ωρών, Ναντ και Μπορντό άλλαξαν πορεία σε ιδιοκτησιακό επίπεδο. Δύο σύλλογοι με πρωταθλήματα, μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές και ισχυρή βάση φιλάθλων βρίσκονται σήμερα σε εντελώς διαφορετικές οικονομικές πραγματικότητες. Η Ναντ, παρά τον υποβιβασμό της στη Ligue 2, μπορεί να αλλάξει χέρια με τίμημα που, μαζί με τα προβλεπόμενα μπόνους, φτάνει έως τα 125 εκατ. ευρώ. Η εξαθλιωμένη αγωνιστικά και οικονομικά Μπορντό παραχωρείται για το συμβολικό ποσό του ενός ευρώ.

Και πίσω από αυτές τις δύο περιπτώσεις υπάρχει ένα μεγαλύτερο θέμα. Το γαλλικό ποδόσφαιρο αναζητεί οικονομική ισορροπία, έχοντας ταυτόχρονα τη Μαρσέιγ αντιμέτωπη με σοβαρούς οικονομικούς περιορισμούς και μια ολοένα εντονότερη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο μοιράζονται τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα.

Η Ναντ από τα 10 εκατ. του 2007 στα έως 125 εκατ. ευρώ

Η περίπτωση της Ναντ προκαλεί εντύπωση κυρίως λόγω των αριθμών. Έπειτα από 19 χρόνια στην ιδιοκτησία του Βαλντεμάρ Κιτά, ο 73χρονος επιχειρηματίας έχει προχωρήσει σε συμφωνία για την παραχώρηση των «καναρινιών» σε κοινοπραξία υπό τον Πάουλο Ταβάρες και τη Phenix Sports Invest, στην οποία συμμετέχουν Γάλλοι, Πορτογάλοι και Λουξεμβούργιοι επενδυτές.

Το βασικό τίμημα τοποθετείται στα 100 εκατ. ευρώ, ενώ με τα προβλεπόμενα μπόνους μπορεί να φτάσει έως τα 125 εκατ. ευρώ. Το μέγεθος της αποτίμησης αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον εάν συνυπολογιστεί ότι ο Κιτά είχε αγοράσει τη Ναντ έναντι περίπου 10 εκατ. ευρώ το 2007. Πρόκειται δηλαδή, στο ανώτατο επίπεδο του σημερινού deal, για ποσό 12,5 φορές μεγαλύτερο από εκείνο της αγοράς πριν από 19 χρόνια.

Υπάρχει όμως μία ακόμη κρίσιμη λεπτομέρεια. Η Ναντ βρίσκεται πλέον στη Ligue 2 μετά τον υποβιβασμό της. Παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί να διαθέτει επαγγελματικό καθεστώς, εμπορικό όνομα, ισχυρή βάση φιλάθλων και περιουσιακά στοιχεία που επιτρέπουν στους υποψήφιους επενδυτές να αποτιμούν τον σύλλογο σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Οι νέοι επενδυτές φέρονται μάλιστα να έχουν δεσμεύσει ήδη 30 εκατ. ευρώ σε λογαριασμό ως οικονομική εγγύηση προς την DNCG, τον οικονομικό ελεγκτικό μηχανισμό του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η έγκριση αποτελεί απαραίτητο βήμα για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση, με τον σχεδιασμό να προβλέπει κλείσιμο της συμφωνίας από τα τέλη Οκτωβρίου έως τις αρχές Νοεμβρίου.

Το παρελθόν επιβάλλει πάντως προσοχή. Το 2019 είχε επιχειρηθεί ξανά αλλαγή ιδιοκτησίας με βρετανικό επενδυτικό σχήμα, χωρίς τελικά να προχωρήσει η υπόθεση.

Το νέο σχέδιο περιλαμβάνει και κινήσεις που ξεπερνούν το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι. Ο Μαρσέλο, άλλοτε αστέρας της Ρεάλ Μαδρίτης, έχει προσεγγιστεί για πιθανό ρόλο πρεσβευτή, ενώ έχει υπάρξει και σενάριο εμπλοκής του Snoop Dogg στο μουσείο του συλλόγου. Πρόκειται για ενδείξεις μιας προσπάθειας να αποκτήσει η Ναντ μεγαλύτερη διεθνή εμπορική εμβέλεια.

Μπορντό: Από το Champions League στην πώληση για ένα ευρώ

Αν η αποτίμηση της Ναντ εντυπωσιάζει, εκείνη της Μπορντό σοκάρει για τον ακριβώς αντίθετο λόγο. Η έξι φορές πρωταθλήτρια Γαλλίας, ένας σύλλογος που έχει αγωνιστεί στο Champions League και επί δεκαετίες ανήκε στην πρώτη γραμμή του γαλλικού ποδοσφαίρου, παραχωρείται έναντι ενός συμβολικού ευρώ.

Η πτώση υπήρξε δραματική. Η Μπορντό υποβιβάστηκε διοικητικά στη Régional 1, την έκτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, αφού αποκλείστηκε από τις εθνικές διοργανώσεις. Με τον κίνδυνο της δικαστικής εκκαθάρισης να βρίσκεται πάνω από τον σύλλογο, ο Ζεράρ Λόπες συμφώνησε να παραχωρήσει τις μετοχές του στο βρετανικό επενδυτικό fund Park Bench.

Το ένα ευρώ αποτελεί φυσικά μόνο το ονομαστικό τίμημα της μεταβίβασης. Η ουσία βρίσκεται στις υποχρεώσεις που συνοδεύουν την επόμενη ημέρα. Το χρέος έχει μειωθεί από τα 26 εκατ. στα 13 εκατ. ευρώ και προβλέπεται να αποπληρωθεί σε βάθος 12 ετών. Παράλληλα, ο Λόπες παραιτείται από τις απαιτήσεις του και από τη δυνατότητα μελλοντικής οικονομικής επιστροφής σε περίπτωση ανάκαμψης του συλλόγου, όρο που είχε διατηρήσει σε προηγούμενη, τελικά αποτυχημένη συμφωνία με τη Sparta Capital τον Ιούλιο.

Ένας ακόμη αριθμός περιγράφει το μέγεθος της κατάρρευσης: από την άφιξη του Λόπες μέχρι σήμερα, η εκτιμώμενη αξία του ρόστερ της Μπορντό έχει υποχωρήσει κατά 99,98%.

Η συμφωνία δεν ολοκληρώνει αυτομάτως τη διάσωση. Πρέπει να εγκριθούν η αλλαγή μετοχικής σύνθεσης και ο νέος προϋπολογισμός από τις αρμόδιες οικονομικές αρχές, ενώ απαιτείται και η επικύρωση του σχεδίου συνέχισης της λειτουργίας από το εμπορικό δικαστήριο.

Η διαφορά με τη Ναντ είναι τεράστια και το επαγγελματικό καθεστώς αποτελεί βασικό μέρος της εξήγησης. Η Ναντ το διατήρησε ακόμη και μετά τον υποβιβασμό της. Η Μπορντό το έχασε μαζί με την παρουσία της στις επαγγελματικές κατηγορίες και μεγάλο μέρος της οικονομικής αξίας που αυτό συνεπάγεται.

Η Μαρσέιγ και η τρίτη προειδοποίηση

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε συλλόγους που έχουν υποβιβαστεί. Η Μαρσέιγ, ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά και ποδοσφαιρικά μεγέθη της χώρας, αντιμετωπίζει επίσης έντονη οικονομική πίεση.

Η αγωνιστική της κατάσταση συμβαδίζει με την οικονομική δυσκολία. Η ομάδα βρίσκεται στη 17η θέση της Ligue 1, ενώ το καλοκαίρι πέρασε χωρίς μεταγραφική ενίσχυση και με σειρά αποχωρήσεων. Η εικόνα αυτή αποδίδεται στους περιορισμούς που έχει δημιουργήσει η οικονομική κατάσταση του συλλόγου, με το ύψος του ανοίγματος να χαρακτηρίζεται πολύ μεγάλο.

Ο ιδιοκτήτης της Μαρσέιγ, Φρανκ ΜακΚορτ, βρίσκεται έτσι μπροστά σε μία ακόμη δύσκολη περίοδο. Η περίπτωση της Μαρσέιγ έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνες της Ναντ και της Μπορντό, αλλά προσθέτει ένα ακόμη μεγάλο όνομα στον κατάλογο των συλλόγων που καλούνται να λειτουργήσουν με σαφώς μικρότερα οικονομικά περιθώρια.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία του γαλλικού προβλήματος. Ένας κακός αγωνιστικός κύκλος, η απώλεια εσόδων, η αδυναμία πραγματοποίησης μεγάλων πωλήσεων ποδοσφαιριστών ή η μείωση των τηλεοπτικών εσόδων μπορούν να μετατρέψουν πολύ γρήγορα έναν δύσκολο προϋπολογισμό σε κρίση.

Το 8 προς 1 των τηλεοπτικών δικαιωμάτων

Στο επίκεντρο της συζήτησης μπαίνει αναπόφευκτα και το τηλεοπτικό χρήμα. Ο πρόεδρος της Σεντ Ετιέν, Ιβάν Γκαζίδης, έχει θέσει ευθέως ζήτημα κατανομής των τηλεοπτικών εσόδων, παρουσιάζοντας μία σύγκριση που εξηγεί μεγάλο μέρος της ανησυχίας.

Στη Γαλλία, η αναλογία ανάμεσα στα τηλεοπτικά έσοδα του συλλόγου που εισπράττει τα περισσότερα και εκείνου που βρίσκεται στην τελευταία θέση της σχετικής κατάταξης φτάνει περίπου στο 8 προς 1 ή ακόμη και στο 9 προς 1. Στη Γερμανία και την Ιταλία η αντίστοιχη σχέση κινείται περίπου στο 3 έως 3,5 προς 1, ενώ στην Αγγλία περιορίζεται στο 1,7 προς 1.

Η διαφορά είναι τεράστια. Και σε ένα πρωτάθλημα στο οποίο αρκετοί σύλλογοι έχουν μικρά περιθώρια ασφαλείας, η ανισομερής κατανομή των τηλεοπτικών εσόδων μεγαλώνει την απόσταση ανάμεσα στους ισχυρούς και τους οικονομικά ευάλωτους.

Ο Γκαζίδης θεωρεί ότι το συγκεκριμένο μοντέλο αναγκάζει τους μικρότερους συλλόγους να λειτουργούν διαρκώς υπό πίεση. Και όταν ένας σύλλογος βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση οικονομικής ανάγκης, οι αποφάσεις για μεταγραφές, πωλήσεις ποδοσφαιριστών, επενδύσεις και χρηματοδότηση λαμβάνονται με πολύ μικρότερο χρονικό ορίζοντα.

Τα τηλεοπτικά δικαιώματα ασφαλώς αποτελούν μόνο ένα μέρος της εξίσωσης. Η διοίκηση, οι επιλογές των ιδιοκτητών, τα χρέη, η εξάρτηση από τις πωλήσεις παικτών και η δυνατότητα προσέλκυσης νέων κεφαλαίων καθορίζουν επίσης την οικονομική αντοχή κάθε συλλόγου.

Οι περιπτώσεις Ναντ και Μπορντό, όμως, προσφέρουν μία εντυπωσιακή φωτογραφία της στιγμής. Η πρώτη αγοράστηκε περίπου 10 εκατ. ευρώ το 2007, υποβιβάστηκε στη Ligue 2 και τώρα συζητείται η πώλησή της για 100 εκατ. ευρώ, με το ποσό να μπορεί να ανέβει στα 125 εκατ. μέσω μπόνους. Η δεύτερη έχει έξι πρωταθλήματα Γαλλίας, ευρωπαϊκή ιστορία και βρίσκεται στην έκτη κατηγορία, με τίμημα μεταβίβασης ένα ευρώ και 13 εκατ. ευρώ χρέους να παραμένουν προς αποπληρωμή.

Ανάμεσά τους βρίσκεται σήμερα ολόκληρη η συζήτηση για το οικονομικό μοντέλο του γαλλικού ποδοσφαίρου. Και η απόσταση των 124.999.999 ευρώ ανάμεσα στα δύο ανώτατα ονομαστικά τιμήματα είναι ένας αριθμός που δύσκολα περνά απαρατήρητος.

Ροή Ειδήσεων
Περισσότερες ειδήσεις