EuroLeague
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς μπορεί να μην βρίσκεται σήμερα στο απόλυτο peak της καριέρας του, όμως υπάρχει ένα στατιστικό που υπενθυμίζει γιατί παραμένει ένας από τους κορυφαίους clay τενίστες της γενιάς του.
Με αφορμή τη φετινή πορεία του Γιανίκ Σίνερ στη Μαδρίτη, όπου ο Ιταλός έγινε ο νεότερος παίκτης στην ιστορία που έφτασε σε τελικό και στα 9 Masters 1000, άνοιξε ξανά η συζήτηση για τους τενίστες που έχουν αποδείξει την αξία τους στα μεγάλα χωμάτινα ραντεβού.
Και εκεί, το όνομα του Στέφανου Τσιτσιπά στέκεται δίπλα σε πραγματικούς «γίγαντες» του αθλήματος.
Ο Έλληνας πρωταθλητής είναι ένας από τους μόλις πέντε εν ενεργεία παίκτες που έχουν καταφέρει να φτάσουν σε τελικό σε όλα τα μεγάλα χωμάτινα τουρνουά:
- Νόβακ Τζόκοβιτς
- Σταν Βαβρίνκα
- Κάρλος Αλκαράθ
- Γιανίκ Σίνερ
- Στέφανος Τσιτσιπάς
Και ίσως αυτό λέει περισσότερα απ’ όσα δείχνει η σημερινή κατάταξη.
Ο Τσιτσιπάς έχει παίξει τελικό στο Monte Carlo, στη Μαδρίτη, στη Ρώμη και φυσικά στο Roland Garros. Σε μια εποχή όπου το χώμα κυριαρχείται από αθλητές ακραίας έντασης και αμυντικής συνέπειας, ο Έλληνας τενίστας κατάφερε να επιβάλει ένα πιο «παραδοσιακό»παιχνίδι: βαρύ forehand, ποικιλία και ένα από τα ελάχιστα one-handed backhand που άντεξαν πραγματικά στο υψηλότερο επίπεδο.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Monte Carlo εξελίχθηκε στη «βασιλεία» του. Οι τίτλοι του εκεί αποτελούν ξεκάθαρη απόδειξη της σχέσης του με το χώμα και της ικανότητάς του να κυριαρχεί στις πιο απαιτητικές συνθήκες της επιφάνειας.
Και ίσως τώρα να ανοίγεται ξανά ένα μικρό «παράθυρο».
Η απουσία του Κάρλος Αλκαράθ από τη Μαδρίτη άλλαξε εντελώς την αίσθηση του τουρνουά. Ο Ισπανός είναι αυτή τη στιγμή ο μοναδικός παίκτης που δείχνει ικανός να κοιτάξει στα μάτια τον Σίνερ σε σταθερή βάση και η απουσία του άνοιξε την όρεξη σε πολλούς παίκτες του ταμπλό.
Ίσως ακόμη και στον ίδιο τον Τσιτσιπά.
Ο Έλληνας δεν έκανε πορεία τίτλου στη Μαδρίτη, όμως υπήρχαν στιγμές (με Μπούμπλικ και Ρουντ) που έδειξε ξανά «ζωντανός». Η ένταση στο forehand, η αυτοπεποίθηση και η συνολική του παρουσία θύμισαν τον παίκτη που για χρόνια θεωρούνταν σχεδόν δεδομένος διεκδικητής στους μεγάλους χωμάτινους σταθμούς.
Την ίδια ώρα όμως, η κατάσταση αυτή δείχνει και κάτι μεγαλύτερο: πόσο πιθανό είναι ο Σίνερ να αρχίσει να διαλύει ιστορικά ρεκόρ αν δεν έχει διαρκώς απέναντί του τον μεγαλύτερο αντίπαλό του.
Ο Ιταλός βρίσκεται ήδη σε τροχιά ιστορικής κυριαρχίας. Με τη Μαδρίτη έγινε ο νεότερος παίκτης που έφτασε σε τελικό και στα 9 Masters 1000, ενώ διεκδικεί και πέμπτο συνεχόμενο Masters 1000 τίτλο, κάτι που δεν έχει πετύχει ποτέ κανείς.
Και το πιο εντυπωσιακό είναι πως μεγάλο μέρος της τενιστικής κοινότητας θεωρεί πλέον σχεδόν δεδομένο ότι, χωρίς τον Αλκαράθ στην απέναντι πλευρά, ο δρόμος ανοίγει διάπλατα για τον Σίνερ τόσο στη Ρώμη όσο και στο Roland Garros.
Αυτό φυσικά δεν μειώνει την αξία όσων έχουν πετύχει οι υπόλοιποι. Αντίθετα, κάνει ακόμη πιο σημαντικό το γεγονός ότι ο Τσιτσιπάς παραμένει μέλος ενός τόσο κλειστού club παικτών στο χώμα.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να κάνεις μια καλή σεζόν στο χώμα και άλλο να αποδεικνύεις διαχρονικά ότι μπορείς να σταθείς παντού: στο υψόμετρο της Μαδρίτης, στις αργές συνθήκες στο Monte Carlo, στην ιδιαίτερη Ρώμη και στο εξαντλητικό best-of-five του Παρισιού.
Ο Τσιτσιπάς το έκανε.
Και ίσως η Ρώμη που έρχεται να αποτελέσει άλλη μια ευκαιρία υπενθύμισης ότι, ανεξαρτήτως ranking ή φόρμας, παραμένει ένας από τους πιο … φυσικούς παίκτες χώματος της εποχής του.
