Η εξομολόγηση του Μεσίνα: Η απόφαση που θα άλλαζε στη θητεία του στο Μιλάνο

Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της πολυετούς παρουσίας του στην Αρμάνι Μιλάνο, ο Έτορε Μεσίνα προχώρησε σε έναν ειλικρινή απολογισμό της επταετούς θητείας του, μιλώντας στη Gazzetta dello Sport για τις επιτυχίες, τις δυσκολίες, τις επιλογές που θα άλλαζε και τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να αποχωρήσει.

Ο Ιταλός τεχνικός έκλεισε έναν ιδιαίτερα επιτυχημένο κύκλο στην ομάδα του Μιλάνου, κατακτώντας συνολικά δέκα τίτλους. Οι οκτώ από αυτούς ήρθαν με τον ίδιο στον πάγκο της ομάδας, μεταξύ των οποίων δύο πρωταθλήματα Ιταλίας, δύο Κύπελλα, έξι Σούπερ Καπ, αλλά και η επιστροφή της Αρμάνι σε Final Four της EuroLeague το 2021, για πρώτη φορά μετά από 29 χρόνια.

«Μου έλειψε το γήπεδο, αλλά έζησα μια σημαντική εμπειρία»

Μετά την παραίτησή του από την τεχνική ηγεσία τον περασμένο Νοέμβριο, ο Μεσίνα παρέμεινε στον οργανισμό μόνο ως διοικητικό στέλεχος, εμπειρία που, όπως εξήγησε, του πρόσφερε μια διαφορετική οπτική.

«Το γήπεδο, οι προπονήσεις και η προετοιμασία των αγώνων μού έλειψαν. Παρ’ όλα αυτά, ήταν μια σημαντική εμπειρία για το μέλλον μου. Εκπροσώπησα την Αρμάνι στις συζητήσεις με τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα, τον Μαρκ Τέιτουμ, τον Τσους Μπουένο και τους εκπροσώπους των μεγαλύτερων συλλόγων της EuroLeague, ενώ ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και η συμμετοχή μου στις εργασίες της λίγκας μαζί με στελέχη όπως ο Μαουρίτσιο Γκεραρντίνι και ο Αντρέα Μπαρνιάνι.»

«Ο κύκλος μου είχε ολοκληρωθεί»

Ο Μεσίνα αναγνώρισε ότι τα τελευταία χρόνια η Αρμάνι δεν πέτυχε όσα ήθελε στη EuroLeague, όμως υποστήριξε πως ο σύλλογος εδραιώθηκε πλέον ανάμεσα στις κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες.

«Από πλευράς αποτελεσμάτων θα μπορούσαμε να τα είχαμε πάει καλύτερα στη EuroLeague τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, καταφέραμε να σταθεροποιήσουμε την Αρμάνι ως έναν από τους σημαντικούς συλλόγους της Ευρώπης, εκπληρώνοντας την επιθυμία του κυρίου Αρμάνι, ο οποίος ήταν πάντα δίπλα μας μαζί με τον Λέο Ντελ Όρκο.»

Ο πολύπειρος προπονητής αποκάλυψε ότι ο θάνατος του Τζόρτζιο Αρμάνι αποτέλεσε σημείο καμπής για τον ίδιο.

«Μετά τον θάνατό του άρχισα να αισθάνομαι ότι η αποστολή μου είχε ολοκληρωθεί. Τα γεγονότα που ακολούθησαν επιβεβαίωσαν αυτή την αίσθηση και έτσι αποφασίσαμε να χωρίσουν οι δρόμοι μας με μια αγκαλιά και αμοιβαίες ευχές για καλή συνέχεια.»

Η αυτοκριτική για τον διπλό ρόλο

Ο Μεσίνα αναφέρθηκε και στην πολυσυζητημένη απόφαση να αναλάβει το 2019 τόσο την τεχνική ηγεσία όσο και τη θέση του προέδρου των αγωνιστικών λειτουργιών του συλλόγου, έναν συνδυασμό αρμοδιοτήτων σπάνιο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Με ειλικρίνεια παραδέχθηκε ότι, αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, θα είχε παραδώσει νωρίτερα τα διοικητικά του καθήκοντα.

«Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, μετά την κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος θα είχα αφήσει τη διοικητική θέση σε κάποιον άλλο. Θα είχε βοηθήσει να σταματήσουν οι συνεχείς συζητήσεις και οι επικρίσεις περί ενός ανθρώπου που αποφασίζει για όλα. Αυτές οι κατηγορίες ήταν άδικες και προσβλητικές για όλους τους συνεργάτες που είχε και εξακολουθεί να έχει ο σύλλογος.»

«Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η διαφορά ηλικίας με τους παίκτες»

Ο 66χρονος προπονητής στάθηκε και στις αλλαγές που έφερε ο χρόνος στην καθημερινότητα ενός προπονητή.

«Από τεχνικής πλευράς, η εμπειρία μου στο NBA με βοήθησε να δοκιμάζω συνεχώς νέα πράγματα. Είχα ομάδες που έπαιζαν σε υψηλό τέμπο, όπως η Μπενετόν και η Βίρτους, άλλες που έπαιζαν πιο αργά και στη συνέχεια επιστρέψαμε ξανά σε γρήγορο παιχνίδι με την Αρμάνι του Σέρχιο Ροντρίγκεθ.»

Ωστόσο, όπως παραδέχθηκε, η μεγαλύτερη πρόκληση δεν ήταν αγωνιστική.

«Το πιο δύσκολο ήταν ότι όσο μεγαλώνεις εσύ, τόσο μικρότεροι γίνονται οι παίκτες. Κάποτε ήταν 15 χρόνια νεότεροι από εμένα, τώρα είναι 30 ή και περισσότερα.

Παρ’ όλα αυτά, μία από τις μεγαλύτερες ικανοποιήσεις της τελευταίας χρονιάς ήταν η συνεργασία μου με παίκτες όπως ο Μπόγκι Έλις και ο Λεάντρο Μπολμάρο, οι οποίοι έδειξαν διάθεση να ακούσουν και να δουλέψουν με έναν… ηλικιωμένο προπονητή σαν εμένα.»