Ο Κώστας Παπανικολάου θυμάται τη μεταγραφή του στην Μπαρτσελόνα το 2013, εξηγώντας πως ο Ολυμπιακός λειτούργησε επιχειρηματικά, ενώ μιλά για οικογενειακές θυσίες και τη νοοτροπία των φιλάθλων.
Ο αρχηγός του Ολυμπιακού, Κώστας Παπανικολάου, άνοιξε ένα από τα πιο προσωπικά κεφάλαια της καριέρας του, επιστρέφοντας στο καλοκαίρι του 2013 — τη στιγμή που η μετακίνησή του στην Μπαρτσελόνα πήρε οριστική μορφή, παρότι όπως παραδέχεται η καρδιά του ήταν στον Πειραιά.
Μιλώντας στο EuroInsiders, ο διεθνής φόργουορντ περιέγραψε το πώς η κατάσταση διαμορφώθηκε μέσα από τη λογική του συλλόγου και όχι ως προσωπική του επιλογή, τονίζοντας ότι ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε το θέμα με επιχειρηματικά κριτήρια, έχοντας ήδη έναν ισχυρό κορμό παικτών.
«Εκείνη τη στιγμή, αν με ρωτάς, ο Ολυμπιακός σκέφτηκε: “Έχουμε αυτόν τον τύπο, είναι νέος, έχει προοπτική, αλλά έχουμε τον Σπανούλη, έχουμε τον Πρίντεζη, έχουμε τον Σλούκα, έχουμε τον Μάντζαρη”. Αν το δεις από την πλευρά του επιχειρείν, ήταν σαν να λένε “ΟΚ, μπορούμε να βγάλουμε κάτι από αυτό”, χωρίς να χάνουμε τον βασικό κορμό μας», υπογράμμισε.
Ο Παπανικολάου ξεκαθάρισε ότι δεν επρόκειτο για μονομερή απόφαση αποχώρησης. Το συμβόλαιό του είχε ακόμη έναν χρόνο ισχύ και δεν είχε πρόθεση να πιέσει καταστάσεις. Όταν όμως οι δύο ομάδες έφτασαν σε συμφωνία, το μήνυμα, όπως το εξέλαβε, ήταν σαφές.
«Είχα ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο, άρα δεν είναι ότι “έφυγα”. Όταν ο Ολυμπιακός συμφώνησε και η Μπαρτσελόνα μας είπε “πήραμε το πράσινο φως από τον Ολυμπιακό”, σκέφτηκα: “ΟΚ, μάλλον δεν με θέλουν πια, πρέπει να προχωρήσω”».
15:11 - 15.02.2026
Ιστορικό ρεκόρ για τον Παπανικολάου στον Ολυμπιακό
Ο Κώστας Παπανικολάου συμπλήρωσε ένα ιστορικό ρεκόρ με τη φανέλα του Ολυμπιακού, στο ελληνικό πρωτάθλημα, κόντρα στον Ηρακλή.
Παρά την πικρία της στιγμής, ο ίδιος αντιμετώπισε τη μεταγραφή ως πρόκληση υψηλού επιπέδου και όχι ως υποχώρηση. «Και δεν ήταν ότι πήγαινα σε κακή ομάδα. Πήγαινα στην Μπαρτσελόνα. Οπότε είπα: “ναι, πάμε”».
Οι θυσίες της οικογένειας και τα πρώτα βήματα
Στη συνέντευξη, ο αρχηγός του Ολυμπιακού στάθηκε και στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, όταν η πρόταση από τον Άρη αποτέλεσε το μεγάλο βήμα, με την οικογένειά του να παίζει καθοριστικό ρόλο.
«Όταν ο Άρης μας έκανε πρόταση και μας ρώτησε τι θέλουμε για να υπογράψω, ο πατέρας μου δεν ζήτησε χρήματα, αλλά ένα σπίτι για την οικογένειά μας και να φοιτήσω σε ένα ιδιωτικό σχολείο. Οδηγούσε επτά ώρες και κοιμόταν μέσα στο αυτοκίνητο, περιμένοντας με να τελειώσω τον αγώνα για να γυρίσουμε στη Θεσσαλονίκη. Ό,τι και να έχω πετύχει (αγωνιστικά), δεν θα μπορέσω να του το ξεπληρώσω ποτέ.»
Οι εμπειρίες αυτές, όπως εξηγεί, καθόρισαν τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη ζωή και προσπαθεί να μεταδώσει τις ίδιες αξίες στα παιδιά του. «Όλες οι δυσκολίες με έχουν διδάξει κάτι που το κρατάω μέχρι και σήμερα και προσπαθώ να περάσω στις κόρες μου. Το φαγητό και όλα όσα έχουμε στη ζωή μας δεν είναι δεδομένο. Όταν είδα την κόρη μου να πετάει το φαγητό της, έγινα έξαλλος. Της εξήγησα ότι η μητέρα της αφιέρωσε χρόνο και προσπάθεια για να έχουμε ένα γεύμα στο τραπέζι κι εσύ δεν το σέβεσαι.»
Ο κόσμος του Ολυμπιακού και το «DNA»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στη σχέση του συλλόγου με τους φιλάθλους, εξηγώντας ότι το δέσιμο δεν βασίζεται αποκλειστικά στο αποτέλεσμα αλλά στην αγωνιστική στάση.
«Θα σας πω ένα πράγμα που λένε οι οπαδοί μας. Δεν μας ενδιαφέρει να κερδίζουμε κάθε παιχνίδι. Φυσικά, θέλουμε, αλλά δεν μας ενδιαφέρει. Αλλά θέλουμε να παλεύετε για κάθε κατοχή. Όσο παλεύετε για κάθε κατοχή, θα σας στηρίζουμε. Θα είμαστε μαζί σας. Τη στιγμή που θα σας δούμε να σταματάτε να πολεμάτε, αυτή είναι η στιγμή που θα μας χάσετε».