Ο Μάικλ Τζόρνταν αναγνωρίζει τον Λεμπρόν, τον Κόμπι Μπράιαντ και τους σημερινούς σταρ, τονίζει τη σημασία κάθε εποχής, κατακρίνει τη λησμονιά των θρύλων και σχολιάζει τον παράγοντα μάρκετινγκ γύρω από την κουβέντα για τον κορυφαίο παίκτη όλων των εποχών.
Αν και το NBA περιστρέφεται γύρω από το μπάσκετ, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι είναι μια επιχείρηση δισεκατομμυρίων που ψάχνει συνεχώς τον επόμενο παγκόσμιο σούπερ σταρ και πηγή εσόδων. Από τον Μάτζικ Τζόνσον και τον Λάρι Μπερντ τη δεκαετία του 1980, τον Μάικλ Τζόρνταν τη δεκαετία του ’90, μέχρι τον Κόμπι Μπράιαντ τη δεκαετία του 2000, κάθε δεκαετία είχε τον δικό της εμβληματικό παίκτη που κατέκτησε τις καρδιές και τα μυαλά των φιλάθλων παγκοσμίως.
Η δεκαετία του 2010, όμως, ανήκε κατά πολλούς στον Λεμπρόν Τζέιμς, που κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα NBA και αμέτρητα ατομικά ρεκόρ και διακρίσεις. Οι φίλαθλοι και οι αναλυτές τον τοποθέτησαν γρήγορα δίπλα στον Τζόρνταν, συγκρίνοντάς τους για τον τίτλο του GOAT. Σε πρόσφατη συνέντευξη στο NBC, ο Τζόρνταν δήλωσε ότι κατανοεί τη στρατηγική μάρκετινγκ που δημιουργείται γύρω από τις συγκρίσεις με τον Λεμπρόν ή άλλους παίκτες, αλλά επιλέγει να απέχει από τέτοιες συζητήσεις.
«Είναι μέρος του μάρκετινγκ, μέρος του hype, μέρος της προσπάθειας να αναδείξουμε μία γενιά πάνω από την άλλη», δήλωσε ο Τζόρνταν. «Δεν έχω καμία εχθρότητα απέναντι στους σημερινούς παίκτες, αλλά υπάρχουν κάποιοι που νιώθουν εχθρότητα λόγω της λησμονημένης συνεισφοράς τους στο παιχνίδι».
Παρά τη διασκέδαση που προσφέρει η σύγκριση παικτών από διαφορετικές εποχές, ο Jordan προτιμά να επαινεί κάθε μεγάλο που προώθησε το παιχνίδι, ιδιαίτερα τον Λεμπρόν, που στα 41 του παραμένει κορυφαίος σκόρερ και δημιουργός.
«Ο Λεμπρόν έχει μια απίστευτη καριέρα και τον θαυμάζω για όσα έχει καταφέρει», πρόσθεσε ο MJ. “Και ο Κόμπι, όπως και ο Κέβιν Ντουράντ και όλοι οι παίκτες αυτής της εποχής. Θεωρώ ότι έχουν ανεβάσει σημαντικά το επίπεδο του μπάσκετ».
Ο Τζόρνταν τονίζει επίσης ότι δεν πρέπει να υποτιμούμε τις προηγούμενες εποχές για να εξυψώσουμε μία άλλη.
«Πρέπει να τις θυμόμαστε και να τις τιμούμε. Άνοιξαν τον δρόμο για πολλές γενιές μετά από αυτούς. Καρίμ Αμπντούλ-Τζαμπάρ, Ουίλτ Τσάμπερλεϊν και Μπιλ Ράσελ είχαν 11 πρωταθλήματα. Πώς μπορείς απλά να τους παραβλέψεις και να πεις "Τους ξεχάσαμε"; Αυτό για μένα είναι το πρόβλημα», κατέληξε.