Η ΑΕΚ πήρε τη νίκη, αλλά το Top-16 θέλει περισσότερα

Η ΑΕΚ νίκησε την Καρδίτσα στη Sunel Arena, όμως η εικόνα της άφησε ερωτήματα για τη συνέχεια στο Top-16 του BCL.

Η ΑΕΚ νίκησε την Καρδίτσα για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερις ημέρες στη Sunel Arena, όμως αυτό το αποτέλεσμα δεν ήταν ούτε απλό ούτε αυτονόητο. Και σίγουρα δεν ήρθε χωρίς να αφήσει πίσω του ερωτήματα, προβληματισμούς και… καμπανάκια.

Η ομάδα του Νίκου Παπανικολόπουλου απέδειξε ξανά γιατί αποτελεί έναν από τους πιο υπολογίσιμους αντιπάλους στο ελληνικό πρωτάθλημα. Σκληρή, πειθαρχημένη, με ξεκάθαρους ρόλους και συγκεκριμένο πλάνο, διάβασε εξαιρετικά το παιχνίδι της ΑΕΚ από το πρώτο κιόλας δεκάλεπτο. Για σχεδόν 25 αγωνιστικά λεπτά είχε τον απόλυτο έλεγχο, δείχνοντας πως είχε έρθει στην Sunel Arena για να κάνει το «διπλό» που θα της έδινε ψυχολογία και βαθμολογικό αέρα.

Για την ΑΕΚ, από την άλλη, μια τέτοια ήττα στην έδρα της και μάλιστα από τη θεωρητικά πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου θα ήταν καταστροφική. Στο Top-16 δεν υπάρχουν περιθώρια για τέτοια στραβοπατήματα και αυτό φάνηκε να το αντιλαμβάνονται όλοι στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Εκεί όπου η «Ένωση» αποφάσισε να παίξει… μπάσκετ ΑΕΚ. Ο Ντράγκαν Σάκοτα πήγε με αυτούς που ξέρει, με αυτούς που εμπιστεύεται. Γκρέι, Μπάρτλεϊ, Φλιώνης και ένας απολαυστικός Λούκας Λεκαβίτσιους άλλαξαν πλήρως την εικόνα του αγώνα. Ο Λιθουανός ήταν απλά συγκλονιστικός. Όχι μόνο για τους 28 πόντους, αλλά γιατί πήρε όλες τις αποφάσεις όταν η μπάλα «έκαιγε». Αυτός όρισε τον ρυθμό, αυτός καθάρισε το μυαλό της ομάδας και αυτός υπέγραψε τη νίκη.

Ο Μπάρτλεϊ κινήθηκε στα γνωστά του στάνταρ, ο Γκρέι έκανε τη βρώμικη δουλειά και στις δύο ρακέτες, ενώ ο Φλιώνης επιβεβαιώνει αγωνιστική με αγωνιστική ότι διανύει την πιο ώριμη σεζόν της καριέρας του. Παίκτης ουσίας, όχι εντυπώσεων.

Κάπου εδώ αρχίζουν τα ερωτηματικά. Γιατί πέρα από αυτούς, η ΑΕΚ πήρε ελάχιστα. Σχεδόν τίποτα. Και αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Απέναντι στην Άλμπα και την Τόφας, ομάδες με βάθος, ταλέντο και εμπειρία, δεν γίνεται να περιμένεις ότι θα «καθαρίζουν» πάντα οι ίδιοι πέντε (Μπάρτλεϊ, Γκρέι, Λεκαβίτσιους, Φλιώνης, Κατσίβελης).

Μία πιθανή λύση ακούει στο όνομα ΚίΣον Φίζελ. Ο νέος σέντερ της ΑΕΚ έπαιξε μόλις 9 λεπτά, όμως τα πρώτα δείγματα ήταν κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικά. Κίνηση χωρίς την μπάλα, καλά τελειώματα, κορμί και παρουσία στην άμυνα. Αν προσαρμοστεί γρήγορα, έχει όλα τα φόντα να γίνει ο βασικός «πύργος» της ομάδας και να παίζει σταθερά 20+ λεπτά.

Στον αντίποδα, η εμφάνιση του Τζέιμς Νάναλι προβλημάτισε. Σκουριασμένος, βιαστικός, με προσπάθειες εκτός ροής. Ο Ντράγκαν Σάκοτα δεν ήταν ικανοποιημένος με αυτό και ουσιαστικά τον «πάγωσε» στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Νάναλι έχει ποιότητα, εμπειρία και προσωπικότητα. Αν όμως θέλει να γίνει κομβικός για αυτή την ΑΕΚ, πρέπει να καταλάβει ότι εδώ δεν χρειάζονται solo, αλλά κομμάτια που κουμπώνουν σωστά στο παζλ.

Η ΑΕΚ κέρδισε. Και αυτό μετράει. Αλλά αν θέλει να πάει μακριά, το τελευταίο δεκάλεπτο πρέπει να γίνει ο κανόνας, όχι η εξαίρεση.