EuroLeague
Ο Τόνι Πάρκερ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στην U17 Γαλλίας, δηλώνοντας ενθουσιασμένος και έτοιμος για μετάλλια.
Δέκα χρόνια μετά την τελευταία του εμφάνιση με τη φανέλα της εθνικής Γαλλίας, ο Tony Parker επέστρεψε στους «μπλε» από έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο.
Ο θρύλος του γαλλικού μπάσκετ και τέσσερις φορές πρωταθλητής NBA άνοιξε επίσημα το νέο κεφάλαιο της καριέρας του ως προπονητής της εθνικής ομάδας U17 της Γαλλίας, η οποία προετοιμάζεται στη Λιόν για το Παγκόσμιο Κύπελλο U17 που θα διεξαχθεί στην Κωνσταντινούπολη από τις 27 Ιουνίου έως τις 10 Ιουλίου.
Το παράδοξο είναι πως ο Πάρκερ δεν αγωνίστηκε ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο ως παίκτης.
«Ακούγεται περίεργο, αλλά τότε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα δεν είχε τη σημασία που έχει σήμερα. Υπήρχαν τα EuroBasket κάθε δύο χρόνια και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Με τους Σπερς έφτανα συνεχώς βαθιά στα playoffs και κάποια στιγμή έπρεπε να επιλέξω. Συνήθως θυσίαζα το Παγκόσμιο Κύπελλο», εξήγησε σε συνέντευξή του στη γαλλική ομοσπονδία.
«Η ανυπομονησία μου είναι στο 20 από το 10»
Αν κάποιος πίστευε ότι ο Πάρκερ θα προσέγγιζε ψύχραιμα τη νέα του αποστολή, ο ίδιος φρόντισε να τον διαψεύσει.
Όταν ρωτήθηκε πόσο ενθουσιασμένος είναι σε κλίμακα από το 1 έως το 10, η απάντησή του ήταν αποστομωτική.
«20! Είμαι απίστευτα ενθουσιασμένος. Σαν την πρώτη μέρα στο σχολείο. Ήμουν τόσο χαρούμενος που φόρεσα ξανά τη φανέλα της εθνικής Γαλλίας. Δεν έχω καν κοουτσάρει παιχνίδι ακόμα, δεν έχω ακούσει τον εθνικό ύμνο, αλλά η συγκίνηση ήταν τεράστια».
Ο Πάρκερ παραδέχθηκε ότι η επιστροφή στο παρκέ του έλειπε περισσότερο απ’ όσο πίστευε.
«Το μπάσκετ ήταν και θα είναι πάντα η πρώτη μου αγάπη. Χρειαζόμουν αυτό το διάλειμμα μετά από τόσα χρόνια καριέρας, αλλά η επιθυμία επέστρεφε σιγά-σιγά».
Συμβουλές από Πόποβιτς, Ζιντάν και Ανρί
Πριν πάρει την οριστική απόφαση να ξεκινήσει προπονητική καριέρα, ο Πάρκερ αναζήτησε συμβουλές από ανθρώπους που γνωρίζει και εκτιμά.
«Μίλησα με τον Γκρεγκ Πόποβιτς, τον Τιερί Ανρί και τον Ζινεντίν Ζιντάν. Ήθελα να μάθω πώς βίωσαν εκείνοι τη μετάβαση σε νέους ρόλους και πώς ένιωσαν όταν ξεκίνησαν τη δική τους πορεία».
Η επιλογή της εθνικής Γαλλίας ως πρώτο σταθμό μόνο τυχαία δεν ήταν.
«Με τη σχέση που έχω με την εθνική ομάδα, ήταν το πιο φυσικό σημείο για να ξεκινήσω».
«Θέλω όλοι να νιώθουν μέρος του πρότζεκτ»
Ο Πάρκερ αποκάλυψε ότι βασική του φιλοσοφία είναι η συμμετοχή όλων στη διαδικασία.
«Θέλω οι συνεργάτες μου και οι παίκτες μου να αισθάνονται ότι συνδημιουργούμε κάτι. Όταν κάποιος δεν νιώθει σημαντικός, απομακρύνεται. Θέλω όλοι να έχουν φωνή μέσα στο πρότζεκτ της εθνικής ομάδας».
Για τον λόγο αυτό επέλεξε προσεκτικά και το προπονητικό επιτελείο του, με ανθρώπους που γνωρίζουν τη συγκεκριμένη γενιά παικτών αλλά και πρόσωπα που εμπιστεύεται προσωπικά.
«Δεν με νοιάζει αν ξέρουν ποιος ήμουν»
Η γενιά του 2009 που θα καθοδηγήσει μεγάλωσε όταν ο Πάρκερ βρισκόταν ήδη στα τελευταία χρόνια της σπουδαίας καριέρας του.
Ωστόσο, ο ίδιος δεν θεωρεί σημαντικό αν οι νεαροί αθλητές γνωρίζουν όλα όσα πέτυχε.
«Δεν με απασχολεί αν ξέρουν την καριέρα μου ή αν με βλέπουν ως θρύλο. Είμαι εδώ για να τους βοηθήσω να εξελιχθούν και να κερδίσουμε μετάλλια».
«Να με φωνάζουν κόουτς»
Η πιο χαρακτηριστική στιγμή της συνέντευξης ήρθε στο τέλος.
Όταν ρωτήθηκε πώς θέλει να τον αποκαλούν οι παίκτες του — Τόνι, κύριε Πάρκερ ή θρύλε — η απάντηση ήταν λιτή και ξεκάθαρη:
«Κόουτς».
Και όταν του ζητήθηκε να περιγράψει το επάγγελμά του σήμερα, δεν δίστασε ούτε δευτερόλεπτο:
«Είμαι προπονητής μπάσκετ».
Για τον άνθρωπο που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή στο γαλλικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ, η δεύτερη καριέρα μόλις ξεκίνησε.
