Ο Σάσα Ομπράντοβιτς μιλά στο Sportal για την πορεία του Ερυθρού Αστέρα στη EuroLeague, τη φιλοσοφία του και τη σχέση του με τον Ολυμπιακό. Ακόμα, σχολιάζει το ρόστερ του Παναθηναϊκού και τα προβλήματα της Μονακό, ενώ εξηγεί γιατί πιστεύει πως θα μπορούσε να προπονήσει στο ΝΒΑ.
Ο Ερυθρός Αστέρας φιλοξενείται απόψε (21:15) από τον Παναθηναϊκό AKTOR στο T-Center Athens για την 32η αγωνιστική της EuroLeague, σε ένα παιχνίδι με έντονο βαθμολογικό και ψυχολογικό βάρος για δύο ομάδες που κινούνται σταθερά στη ζώνη των πλέι οφ.
Οι Σέρβοι ξεκίνησαν εντυπωσιακά το νέο έτος, «τρέχοντας» σερί πέντε συνεχόμενων νικών, ωστόσο στη συνέχεια γνώρισαν τρεις ήττες στα επόμενα πέντε παιχνίδια τους, ανάμεσά τους και εκείνη απέναντι στον Ολυμπιακό στις 12 Φεβρουαρίου (92-86). Παρ’ όλα αυτά, διατηρούν ισχυρή θέση στη βαθμολογία με ρεκόρ 18-13, έχοντας μία νίκη περισσότερη από τον Παναθηναϊκό, τον οποίο είχαν διαλύσει με 86-68 στο Βελιγράδι στις 5 Νοεμβρίου.
Στον πάγκο της ομάδας βρίσκεται από τις 11 Οκτωβρίου 2025 ο Σάσα Ομπράντοβιτς, ο οποίος ανέλαβε μετά την αποχώρηση του Γιάννη Σφαιρόπουλου, επιστρέφοντας σε ένα περιβάλλον απόλυτα γνώριμο. Ο 57χρονος τεχνικός, γεννημένος στο Βελιγράδι, αποτελεί ιστορική μορφή του συλλόγου, καθώς αγωνίστηκε στον Ερυθρό Αστέρα σε τρεις διαφορετικές περιόδους (1987-1993, 1994, 1999-2000), κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και συνολικά οκτώ μετάλλια με την εθνική ομάδα της χώρας του στις μεγαλύτερες διοργανώσεις.
Η προπονητική του διαδρομή τον οδήγησε σε σημαντικούς ευρωπαϊκούς σταθμούς όπως η Άλμπα Βερολίνου, η Λοκομοτίβ Κουμπάν, ο Ερυθρός Αστέρας και η Μονακό, με την οποία πέτυχε ιστορικά επιτεύγματα: την πρώτη συμμετοχή του συλλόγου στα πλέι οφ της EuroLeague και την παρουσία στο Φάιναλ Φορ της σεζόν 2022-23. Στο Πριγκιπάτο παρέμεινε τρία χρόνια, πριν τον διαδεχθεί τον Νοέμβριο του 2024 ο Βασίλης Σπανούλης.
Επιστρέφοντας στον Ερυθρό Αστέρα, ο Ομπράντοβιτς κλήθηκε να διαχειριστεί τραυματισμούς, αλλαγές ρόλων και υψηλές προσδοκίες, επιχειρώντας να διαμορφώσει μια ομάδα με ταυτότητα έντασης, ρυθμού και επιθετικής φιλοσοφίας.
Πριν από τη νέα συνάντηση με τον Παναθηναϊκό, μίλησε στο Sportal.gr για την πορεία της ομάδας, τις ιδιαιτερότητες της EuroLeague, τη σχέση του με τον Ολυμπιακό, τις εμπειρίες του στη Μονακό, αλλά και τις προκλήσεις που ενδέχεται να φέρει η πιθανή είσοδος του NBA στην ευρωπαϊκή μπασκετική σκηνή.
Στη συνέντευξη αναλύει τη φιλοσοφία του γύρω από τη διαχείριση αποδυτηρίων, σχολιάζει τον Παναθηναϊκό και τα ρεπορτάζ περί πρόθεσης δανεισμού του Τι Τζέι Σορτς, μιλά ανοιχτά για οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε στη Μονακό και τοποθετείται για το μέλλον της EuroLeague και τη δική του πιθανή παρουσία στο NBA.
Ο Ερυθρός Αστέρας μέσα στο χάος της EuroLeague
Πώς διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή το τοπίο στη EuroLeague για τον Ερυθρό Αστέρα;
Νομίζω ότι τα πάμε καλά. Παίζουμε πολύ καλό μπάσκετ. Δηλαδή, η ομάδα είναι σε καλή κατάσταση, αλλά σε αυτή την απρόβλεπτη λίγκα τίποτα δεν είναι εύκολο… Δεν υπάρχει εύκολο παιχνίδι, ούτε καν πραγματικό πλεονέκτημα έδρας, γιατί μερικές φορές τα φαβορί χάνουν.
Για εμάς, είναι πολύ σημαντικό να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο. Αν χάσουμε, πρέπει να κρατήσουμε τον ρυθμό. Αν κερδίσουμε, επίσης. Αυτή η ομάδα έχει καλό χαρακτήρα, θα έλεγα. Βρήκα παίκτες πολύ δεμένους μεταξύ τους. Είναι ένα καλό μείγμα: παίκτες που έχουν ήδη κερδίσει πράγματα στο παρελθόν, φιλόδοξοι παίκτες και βετεράνοι.
Πώς φτάνεις μέχρι το τέλος; Είναι πάντα ένα ερώτημα, αλλά πιστεύω ότι —όπως και για πολλές άλλες ομάδες— εκείνες που θα είναι πιο υγιείς στο τέλος θα έχουν περισσότερες πιθανότητες.
Είχατε πει όταν αναλάβατε αντί του Γιάννη Σφαιρόπουλου ότι δεν προσπαθήσατε να αλλάξετε τα πάντα, ότι χρειάζονται μικρά βήματα και πως η προπονητική είναι κυρίως να φέρνεις τους παίκτες κοντά. Ποιο ήταν λοιπόν το πρώτο πράγμα που έπρεπε να αλλάξετε ή να διορθώσετε μέσα στην ομάδα;
Είμαι αρκετά σίγουρος ότι ο Γιάννης, με τον χρόνο, θα έκανε επίσης καλή δουλειά. Σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι ποτέ εύκολο να υπάρχει υπομονή και να περιμένεις έναν προπονητή να δείξει τη δουλειά του. Πιστεύω ότι θα αναδείκνυε τα δυνατά σημεία και τις επιλογές που είχε κάνει. Όταν βλέπεις τα παιχνίδια, πάντα προσπαθείς να βάλεις την ποιότητα και τα δυνατά σημεία των παικτών μέσα στην ομάδα.
Από τη μία πλευρά, ο Γιάννης είχε πολλούς τραυματισμούς να διαχειριστεί. Και όταν ανέλαβα, συνεχίσαμε να έχουμε τραυματισμούς σημαντικών παικτών. Αυτό ήταν ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση: σε κάθε παιχνίδι να έχεις κάποιον που επιστρέφει από τραυματισμό ή να χάνεις κάποιον με τραυματισμό και παρ’ όλα αυτά να στοχεύεις στη νίκη. Το σύστημα δεν μπορούσα να το αλλάξω όλο. Υπήρχαν πολλές επιλογές που έπρεπε να κρατήσω.
Κάτι παρόμοιο έκανα και στη Μονακό — τα συστήματα είναι ουσιαστικά τα ίδια. Ακόμη και όταν τους αντιμετώπιζα, ήξερα τι με περιμένει. Υπάρχουν ομοιότητες, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να προσαρμοστείς στη νέα κατάσταση. Με τον καιρό. βρήκα καλούς ρόλους για τους παίκτες και τους έβαλα σε μια ζώνη άνεσης, όπου βελτιώθηκαν σε σχέση με πριν.
Για παράδειγμα, ο Τζόρνταν Νουόρα δεν είχε την καλύτερη σεζόν στην Εφές, ο Εμπούκα Ιζούντου έκανε μεγάλο βήμα, Οι παίκτες με εμπειρία ΝΒΑ χρειάζονται χρόνο προσαρμογής — δεν είναι ποτέ εύκολο να το αποδεχτείς. Είχαμε τον Γιάγκο Ντος Σάντος που βγήκε από την ομάδα και μετά επέστρεψε — δεν ήταν εύκολη κατάσταση.
Η παρουσία του Ντονάτας Μοτιεγιούνας όταν επέστρεψα έκανε τη δουλειά μου πιο εύκολη, γιατί ήξερε τι χρειάζονται οι παίκτες. Ήταν σαν προπονητής μέσα στα αποδυτήρια, κάτι που μου έδωσε δύναμη από τότε που ανέλαβα. Έτσι, τους έδωσα μια σχετική ελευθερία. Το αναγνώρισαν και οι ίδιοι. Όταν κατεβάζουμε ρυθμό δεν είμαστε η ίδια ομάδα. Πρέπει να έχουμε συγκεκριμένο τέμπο, αυτό αρέσει στους παίκτες.
Μια παρατήρηση: η αμυντική εικόνα του Ερυθρού Αστέρα έχει αλλάξει λίγο προς το χειρότερο τελευταία, ενώ σκοράρετε περισσότερο. Τον Ιανουάριο, είχατε τρία συνεχόμενα παιχνίδια 100+ πόντων. Είναι αποδεκτός αυτός ο συμβιβασμός;
Πάντα μιλάμε για την άμυνα. Έχουμε τη δύναμη και την αθλητικότητα για να αποδώσουμε σε καλό επίπεδο. Υπάρχουν όμως ομάδες Ευρωλίγκας που δεν παίζουν σε γρήγορο ρυθμό. Έτσι ελέγχεις και την άμυνα και τους πόντους που δέχεσαι. Δεν θέλω να επιβραδύνω. Θέλω η ομάδα μου να τρέχει και να παίζει ελκυστικό μπάσκετ, να κερδίζει με υψηλό σκορ. Οι ομάδες μου ήταν γνωστές για την άμυνά τους, αλλά τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Με την επιστροφή του Τζόελ Μπόλομποϊ έχουμε έναν ακόμη παίκτη που βοηθάει αμυντικά. Η ευελιξία της ομάδας και οι αλλαγές στην άμυνα χρειάζονται χρόνο για να «κουμπώσουν». Νομίζω ότι είμαστε σε καλό δρόμο.
Οι στόχοι και η ερμηνεία μιας δήλωσης
Είναι ο Ερυθρός Αστέρας ομάδα για Φάιναλ Φορ;
Πολλοί μας τοποθετούν εκεί. Αλλά οι περισσότεροι παίκτες δεν έχουν εμπειρία Φάιναλ Φορ. Σε σύγκριση με τη Μονακό τότε (2022-23), μόνο λίγοι είχαν αυτή την εμπειρία. Έχουμε δυνατότητες, αλλά πολλοί παράγοντες θα το καθορίσουν.
Πριν λίγο καιρό αστειευτήκατε ότι μπορεί να πάρετε το τρόπαιο. Είναι ένας κρυφός πόθος ή απλώς ένα αστείο;
Ήταν αστείο. Σαρκασμός. Δεν μου αρέσει να εκτίθεμαι ή να δίνω μεγάλες δηλώσεις και προσδοκίες. Πιστεύω όμως ότι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν μεγάλους στόχους. Το αξίζουμε, αλλά όσα λέμε στο γραφείο και στα αποδυτήρια πρέπει να μένουν εκεί. Πρέπει να δουλεύεις για κάθε κατοχή. Έτσι πιστεύω ότι λειτουργεί.
Ναι, αλλά είμαι σίγουρος ότι ο Τσίμα Μονέκε, που είναι πολύ διαφορετικός χαρακτήρας από εσάς, θα αντιμετώπιζε την ερώτηση με λιγότερη εγκράτεια.
Ναι, πρέπει να αποδέχεσαι τις διαφορές. Ξέρει ότι είμαστε διαφορετικοί. Αποδέχτηκε πολλά πράγματα που πρότεινα. Πρέπει να είναι ο εαυτός του, δεν μπορείς να τον σταματήσεις. Μερικές φορές του ζητώ να είναι πιο ήρεμος για να συγκεντρώνεται περισσότερο. Βοηθά όμως την ομάδα πάρα πολύ. Ο ρόλος του στη Μονακό δεν συγκρίνεται με αυτόν που έχει εδώ.
Γιατί δεν λειτούργησε στη Μονακό;
Δεν είναι θέμα ότι δεν λειτούργησε. Έπρεπε να πάρω αποφάσεις. Υπήρχαν πολλοί παίκτες στη θέση του και είχα τον Τζαρόν Μπλόσομγκεϊμ. Απλώς βλέπεις ποιος ταιριάζει καλύτερα με ποιον. Η αποχώρησή του δεν ήταν δική μου απόφαση.
«Στη Μονακό, μερικοί πληρώνονταν και άλλοι όχι»
Υπήρχαν οικονομικά προβλήματα στη Μονακό όσο ήσασταν εκεί;
Ναι, υπήρχαν και όταν ήμουν εκεί. Δεν ήταν ότι οι παίκτες έφτασαν στο σημείο να απεργήσουν, αλλά υπήρχαν δυσκολίες. Πάντα βρίσκαμε μια λύση. Ήταν αγχωτική περίοδος. Κανείς δεν περίμενε όσα συνέβησαν. Νιώθω ότι ήμουν μέρος της ιστορίας της Μονακό. Τα τέσσερα χρόνια εκεί — ή έξι αν υπολογίσουμε και το EuroCup — με κάνουν να αισθάνομαι κομμάτι της. Ξέρω ότι θα βρουν τρόπο να κρατήσουν την ομάδα.
Υπήρξε ποτέ συζήτηση περί πιθανής απεργίας παικτών;
Ναι. Λόγω καθυστερημένων πληρωμών. Μερικοί πληρώνονταν και άλλοι όχι. Δεν ήταν εύκολο να ελέγξεις τι συνέβαινε στο παρκέ. Όμως πάντα βρίσκαμε λύση. Όταν έφυγα, όλα τα χρωστούμενα εξοφλήθηκαν.
Είναι πιο δύσκολο να εξηγήσεις στους Αμερικανούς παίκτες τις καθυστερήσεις πληρωμών στην Ευρώπη;
Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται, έχουν λογαριασμούς. Οι άνθρωποι που διαχειρίζονται μια ομάδα δεν πρέπει ποτέ να καθυστερούν πληρωμές, σε κανένα επίπεδο.
Κεφάλαιο Μπάτλερ: «Εξαιρετικός, αλλά ακόμα προσαρμόζεται»
Έχετε αναφερθεί αρκετές φορές στον Τζάρεντ Μπάτλερ, συνήθως με εγκωμιαστικά σχόλια. Τι τον κάνει ξεχωριστό;
Εξαιρετικό παιδί και παίκτης. Χρειάζεται χρόνο. Αν μείνει στην Ευρώπη, μπορεί να γίνει ένας από τους καλύτερους γκαρντ.
Πώς τον βοηθήσατε να προσαρμοστεί;
Ακόμη προσαρμόζεται. Μερικές φορές δεν καταλαβαίνει καν πόσα φάουλ έχουμε. Χάνει αποστάσεις ή επιλογές. Δεν ήθελα να του βάλω περιορισμούς. Χρειάζεται ελευθερία. Τότε βρίσκει όλους τους τρόπους να σκοράρει.
«Θα ήθελα να κερδίζει ο Ολυμπιακός, αλλά...»
Η σχέση με τον Ολυμπιακό σε επίπεδο οπαδών δημιουργεί ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στα παιχνίδια μεταξύ των δύο ομάδων. Μπορεί, όμως, να έχει και αρνητικές συνέπειες και να μειώσει την επιθυμία για νίκη;
Κανείς δεν το βλέπει φιλικά. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η νίκη. Η φιλία υπάρχει πριν και μετά, όχι στο παρκέ.
Έχετε συναισθηματική σύνδεση με τον Ολυμπιακό;
Θα ήθελα κάποια μέρα να έχω την ευκαιρία να είμαι μέρος αυτού του συλλόγου. Επιπλέον, ο Ολυμπιακός είναι φίλος σύλλογος με την ομάδα όπου μεγάλωσα, τον Ερυθρό Αστέρα. Έτσι θα είχα φιλάθλους και στις δύο πλευρές. Σκέφτομαι επαγγελματικά. Υποστηρίζω μόνο τη δική μου ομάδα. Παρακολουθώ ως προπονητής, όχι ως φίλαθλος.
Άρα δεν υποστηρίζετε τον Ολυμπιακό όταν δεν αγωνίζεται εναντίον της ομάδας που προπονείτε;
Θα ήθελα να κερδίζει ο Ολυμπιακός, αλλά δεν είναι κάτι δραματικό. Δεν θα πεθάνω γι’ αυτό — υπάρχουν και πιο σημαντικά πράγματα.
Η αλήθεια για την υπόθεση Σορτς και το «πράσινο» ρόστερ
Το περασμένο φθινόπωρο υπήρξαν φήμες ότι ο Ερυθρός Αστέρας είχε ζητήσει τον Τι Τζέι Σορτς ως δανεικό από τον Παναθηναϊκό. Ήταν αληθείς;
Ίσως. Δεν το άκουσα προσωπικά. Οι μάνατζερ πάντα εξερευνούν την αγορά. Όταν είχαμε τραυματισμούς χρειαζόμασταν έναν παίκτη, αλλά δεν ξέρω τι συνέβη στο παρασκήνιο.
Ο Σορτς ταίριαζε στα προφίλ που κοιτάξατε;
Δεν μπορώ να πω. Είναι εντυπωσιακός παίκτης, αλλά η ομάδα πρέπει να προσαρμοστεί στο παιχνίδι του.
Για τον Παναθηναϊκό είχατε πει πριν από το ματς του πρώτου γύρου ότι το να αγωνίζεται χωρίς καθαρό σέντερ είναι το χειρότερο σενάριο για εσάς γιατί τον καθιστά πιο απρόβλεπτο. Πώς βλέπετε το ρόστερ του Παναθηναϊκού συνολικά;
Όταν λείπουν παίκτες-σταρ, άλλοι κάνουν step up και δίνουν περισσότερα. Αυτά είναι πολύ δύσκολα παιχνίδια για scouting. Ο Παναθηναϊκός έχει πολλά σκαμπανεβάσματα. Οι τραυματισμοί μεγάλων παικτών, όπως ο Ναν, δυσκολεύουν τη διαχείριση. Είναι καλύτερο να μοιράζονται οι ευθύνες. Είναι μεγάλη ομάδα και θα βρει τον δρόμο της. Εγώ κοιτάζω τη δική μου δουλειά, αυτό είναι όλο.
«Οι προπονητές είμαστε τα πρώτα θύματα - Γιατί όχι στο ΝΒΑ;»
Σας εξέπληξε η αποχώρηση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς από την Παρτίζαν μέσα στη σεζόν;
Τα πάντα είναι πιθανά. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις ούτε υπομονή. Οι προπονητές είμαστε τα πρώτα θύματα, είτε φταίμε είτε όχι.
Πώς βλέπετε το μέλλον της EuroLeague με νέο CEO και πιθανή είσοδο του NBA Europe;
Δεν ξέρω τι έρχεται, δεν μπορώ να προβλέψω. Θα ήθελα κάποιος να μου το εξηγήσει. Πρέπει να προστατευτεί η ευρωπαϊκή ταυτότητα του μπάσκετ. Έχω δουλέψει σε πολλές χώρες και με πολλές νοοτροπίες. Αν έρθει το ΝΒΑ, πιστεύω ότι μπορώ να προσαρμοστώ. Μπορώ να προσαρμόζομαι σε διαφορετικούς χαρακτήρες, το έχω αποδείξει.
Θα μπορούσατε να προπονήσετε στο ΝΒΑ;
Δεν νομίζω ότι θα είχα πρόβλημα, ίσως να χρειαζόμουν μόνο μια περίοδο προσαρμογής. Το μπάσκετ είναι παντού το ίδιο. Ο Ίσαλο από την Παρί πήγε στο Μέμφις… Οπότε, γιατί όχι; Αν έχεις μπασκετικό IQ και κοινωνική αντίληψη, γιατί να μη δοκιμάσεις;