Ζιάγκος: «Το οξυγόνο μας είναι η αγάπη και η στήριξη του κόσμου της Μυκόνου»

Ο Βαγγέλης Ζιάγκος αναφέρθηκε στην παρουσία του στη Μύκονο, στη δυναμική της ομάδας, αλλά και στην ανταπόκριση του κόσμου.

Σε μια ανασκόπηση του πρώτου γύρου της Stoiximan GBL, ο προπονητής του ΑΟ Μυκόνου, Βαγγέλης Ζιάγκος, μίλησε στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου για την ιστορική, παρθενική συμμετοχή της ομάδας στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ.

Ο 49χρονος τεχνικός αναφέρθηκε στην ταυτότητα που χτίζει η ομάδα του νησιού, στις προκλήσεις που αντιμετώπισε, αλλά και στα πολύτιμα μαθήματα που αποκόμισε από τις αναμετρήσεις με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του Βαγγέλη Ζιάγκου:

Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου της ιστορικής παρουσίας της Μυκόνου Betsson στη μεγάλη κατηγορία, ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε από το καλοκαίρι και ποια αποδείχθηκε τελικά δυσκολότερη;

«Αν εξαιρέσουμε την ανακατασκευή του κλειστού της Άνω Μεράς υπό αυστηρές προθεσμίες και τη σύσταση της ΚΑΕ, η κύρια πρόκληση ήταν να πείσουμε έμπειρους αθλητές υψηλού επιπέδου, όπως ο Τζέρεμι Έβανς και ο Κέντρικ Ρέι, ότι η Μύκονος Betsson αποτελούσε την ιδανική επιλογή για αυτούς. Το ίδιο ίσχυε και για νεότερους, φιλόδοξους παίκτες όπως ο Άπλμπι και ο Κάναντι.

Είμαστε ένας νεοσύστατος οργανισμός, χωρίς προηγούμενη παρουσία στο υψηλό επίπεδο και χωρίς το ειδικό εμπορικό βάρος στην αγορά. Η έδρα μας σε νησί, με τις γνωστές ιδιαιτερότητες, και ένα μετρημένο μπάτζετ χωρίς περιθώρια για σπατάλες, αποτελούσαν αντικειμενικά μειονεκτήματα. Η δυσκολότερη πρόκληση, ωστόσο, ήταν η προετοιμασία της ομάδας, η οποία πραγματοποιήθηκε όχι μόνο εκτός νησιού, αλλά σε πέντε διαφορετικές τοποθεσίες. Αυτό απαιτούσε περίπλοκα logistics, υπομονή, ευελιξία και θετική στάση απέναντι στις δυσκολίες. Ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι που σφυρηλάτησε τον χαρακτήρα τόσο του οργανισμού όσο και του αγωνιστικού τμήματος».

Στην πρεμιέρα με το Περιστέρι, το παθητικό των 39 πόντων στο πρώτο δεκάλεπτο έμοιαζε με μια απότομη προσγείωση. Τι άλλαξε από τότε για να φτάσει η Μύκονος Betsson στις έξι νίκες; Τι μάθατε ως ομάδα και εσείς προσωπικά;

«Δεν θα το χαρακτήριζα “σκληρή προσαρμογή”. Κανείς μας δεν ήταν πρωτάρης στη μεγάλη κατηγορία. Η απόδοση στο μπάσκετ εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και όταν αυτοί δεν εναρμονίζονται, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι απογοητευτικό. Ήταν ένα δεκάλεπτο που μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ομάδα. Στην προπονητική μας φιλοσοφία, η επίθεση και η άμυνα έχουν ίση βαρύτητα (50-50). Εκείνο το βράδυ, η ισορροπία χάθηκε με δική μας ευθύνη. Βλέποντας τη θετική πλευρά, είμαστε τυχεροί που πήραμε αυτό το μάθημα τόσο νωρίς στη σεζόν».

Πόσο δύσκολο είναι να χτιστεί η αυτοπεποίθηση σε έναν οργανισμό χωρίς προηγούμενες παραστάσεις σε αυτό το επίπεδο; Χρειάστηκε να προστατεύσετε την ομάδα από τον ενθουσιασμό ή την πίεση;

«Ο ρόλος του προπονητή έχει εξελιχθεί. Πλέον, δεν εστιάζουμε μόνο στο τεχνικό και τακτικό κομμάτι. Δεξιότητες όπως η επίλυση προβλημάτων και η διαχείριση κρίσεων είναι συχνά πιο κρίσιμες από το να σχεδιάσεις ένα σύστημα στο πινακάκι. Στη δική μας περίπτωση, η ποιότητα των ανθρώπων στη διοίκηση και η αμοιβαία εμπιστοσύνη έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα σταθερότητας, κάνοντας το έργο μας ευκολότερο».

Οι τραυματισμοί αποτέλεσαν σταθερό εμπόδιο. Πόσο επηρέασαν τον σχεδιασμό και μήπως λειτούργησαν ως καταλύτης για να «σκληραγωγηθεί» η ομάδα;

«Οι τραυματισμοί είναι μέρος του παιχνιδιού. Είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε με το απρόβλεπτο και να προσαρμόζουμε τα πλάνα μας. Δεν είναι απλό, καθώς συνεχόμενες απουσίες μπορούν να θέσουν μια ομάδα εκτός στόχων. Πρέπει να έχεις την ευελιξία να αναπροσαρμόζεις συνεχώς τον αρχικό σχεδιασμό».

Οι αλλαγές κατά τη διάρκεια της σεζόν αποτελούν έναν παράγοντα που δεν μπορεί να ελεγχθεί. Μπορεί να αποδειχθούν ευεργετικές, αλλά και να διαταράξουν τη χημεία και τη συνοχή μιας ομάδας. «Για παράδειγμα, ο Τζέρεμι Έβανς, πέρα από την επιδραστικότητά του στο παιχνίδι μας, ήταν για εμάς, αλλά νομίζω και για τη λίγκα, ένα κόσμημα. Η εξέλιξη του τραυματισμού του είχε αγωνιστικό κόστος, αλλά από τη στιγμή που η αντικατάστασή του ήταν μονόδρομος, δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο, και τα αντανακλαστικά της ομάδας λειτούργησαν σε πολύ καλό επίπεδο», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

«Βγήκαν πιο μπροστά και τα υπόλοιπα παιδιά της front line, και το κενό που φαινόταν δυσαναπλήρωτο δεν άφησε ανοιχτές πληγές στην ομάδα».

Τα μαθήματα από τα μεγάλα παιχνίδια

Ερωτηθείς για τα οφέλη που αποκόμισε η Μύκονος Betsson από τις αναμετρήσεις με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό στο κλειστό της Άνω Μεράς, η απάντηση ήταν σαφής: «Παιχνίδια απέναντι σε ομάδες, προπονητές και οργανισμούς υψηλού επιπέδου έχουν πολλαπλά οφέλη για όλους μας. Από την τακτική και πνευματική προετοιμασία της ομάδας μέχρι το οργανωτικό σκέλος, για την υποδοχή δύο από τα μεγαλύτερα κλαμπ της Ευρώπης, μας έκαναν όλους καλύτερους».

Οι στιγμές που διαμόρφωσαν την ταυτότητα

Σχετικά με τις καθοριστικές στιγμές που σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα του συλλόγου, τονίστηκαν συγκεκριμένα γεγονότα: «Το καταστροφικό αμυντικά δεκάλεπτο στο Περιστέρι, αλλά και το comeback της ομάδας εκεί, το διπλό στο Ιβανώφειο, σε μία από τις πιο δύσκολες έδρες της Ευρώπης, που ανέδειξε τις πνευματικές μας δυνατότητες και οι νίκες σε must-win αγώνες ήταν, νομίζω, καθοριστικά για τη διαμόρφωση της αγωνιστικής μας ταυτότητας».

Ξεπερνώντας τις προσδοκίες

Ο αρχικός στόχος της Μυκόνου Betsson ήταν να παρουσιαστεί ανταγωνιστική και να διεκδικήσει το καλύτερο δυνατό. Έχει κερδηθεί αυτό το στοίχημα; «Αναμφισβήτητα. Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι σήμερα, η ομάδα έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες ακόμη και του πιο αισιόδοξου φίλου της. Ως οργανισμός, οι βάσεις για μια σοβαρή λειτουργία με οργανωμένες εσωτερικές δομές, διαδικασίες και επαγγελματισμό, χωρίς να χαθεί το οικογενειακό κλίμα και ο ρομαντισμός, είχαν ήδη τεθεί από πέρυσι, και πλέον κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση».

Η συνταγή για τη συνέχεια

Για να παραμείνει η ομάδα όχι απλώς μια ευχάριστη έκπληξη αλλά μια δύναμη με ουσιαστικό αποτύπωμα, απαιτείται βελτίωση σε συγκεκριμένους τομείς. «Η συνέπεια και το επίπεδο της ατομικής ευθύνης όλων μας. Γνωρίζουμε όλοι όσοι απαρτίζουμε το αγωνιστικό τμήμα, από τους προπονητές και τους παίκτες μέχρι τους φροντιστές της ομάδας, ποιες είναι οι αρχές της αγωνιστικής μας φιλοσοφίας, αλλά και οι αξίες που πρεσβεύουμε. Όσο περισσότερο παραμένουμε συνεπείς στην εφαρμογή των αρχών μας και όσο περισσότερη ατομική ευθύνη εντάσσουμε στην καθημερινότητά μας, τόσο θα βλέπουμε την πορεία μας να σταθεροποιείται σε ανοδική τροχιά».

Η σημασία της διοικητικής στήριξης

Η σιωπηλή αλλά σταθερή στήριξη της διοίκησης παίζει καθοριστικό ρόλο. «Οι λέξεις “σιωπηλή” και “σταθερή” είναι οι σημαίες του διοικητικού μας μοντέλου. Δεν είναι το τεχνοκρατικό σκέλος μιας διοίκησης που κάνει τη διαφορά. Αυτό μπορεί να γίνει copy-paste. Τη διαφορά την κάνουν οι άνθρωποι. Είναι οι ποιότητες των ανθρώπων της ομάδας το εχέγγυο που μας επιτρέπει να κάνουμε απερίσπαστοι τη δουλειά μας».

Προσωπικά διδάγματα και ομαδικό πνεύμα

Σε προσωπικό επίπεδο, η διαδρομή στη μεγάλη κατηγορία είναι γεμάτη διδάγματα. «Καταρχάς, αυτή η διαδρομή δε θα ήταν η ίδια αν δεν είχαμε το επιτελείο που έχουμε. Οι δύο εξαιρετικοί προπονητές που έχω δίπλα μου, ο γυμναστής, ο φυσιοθεραπευτής, ο General Manager, ο Team Manager, οι φροντιστές αλλά και συνεργάτες πίσω από τις κουρτίνες που κάνουν απίστευτο έργο. Τους είμαστε ευγνώμονες, και νιώθω τυχερός που δουλεύω καθημερινά μαζί τους».

«Ως ομάδα, βρισκόμαστε καθημερινά σε μία ανοιχτή αλληλεπίδραση μεταξύ μας αλλά και με το ίδιο το μπασκετικό οικοσύστημα, μέσα από την οποία διδασκόμαστε καθημερινά. Είμαστε ανοιχτοί στη μάθηση. Προσωπικά, μαθαίνω από έναν αντίπαλο προπονητή, από τους συνεργάτες μου, από τους παίκτες μου, ακόμα και από μια κουβέντα του φροντιστή της ομάδας. Είμαστε θετικοί απέναντι σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε μπορεί να μας εξελίξει».

«Μαθαίνουμε διαρκώς, και ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα είναι να αγαπάμε αυτό που είμαστε, τη δουλειά μας και τον τρόπο που την κάνουμε. Μοιραζόμαστε την ίδια φιλοσοφία και το ίδιο πάθος, και αυτός είναι ο λόγος που πιστεύουμε ότι θα πετύχουμε».

Ποιος είναι ο ρόλος της τοπικής κοινωνίας και των φιλάθλων στη διαμόρφωση της ταυτότητας μιας ομάδας όπως αυτή της Μυκόνου, που αποτελεί σημείο αναφοράς για το νησί;

«Η αγάπη και η υποστήριξη των φιλάθλων είναι η κινητήριος δύναμη αυτής της ομάδας. Παράλληλα, είναι συγκινητικό να βλέπουμε την επιρροή που ασκεί η ομάδα στην καθημερινότητα των οικογενειών του νησιού. Εδώ, ο αθλητισμός βρίσκει την αληθινή του αξία και τον ουσιαστικό του σκοπό: προσφέρει χαρά, ελπίδα, βελτιώνει τη ζωή των ανθρώπων και δίνει στα παιδιά κίνητρα και όραμα.

Ο σύλλογος αναπτύσσεται μέσα στην τοπική κοινωνία και ωριμάζει υιοθετώντας τις αξίες της. Λαμβάνουμε τεράστια αγάπη από τον κόσμο και προσπαθούμε καθημερινά να την ανταποδώσουμε μέσα από το έργο μας».