Ο Κώστας Τσίλης γράφει για ένα στοιχείο που έχει περάσει σχετικά στα ψιλά για την φετινή ΑΕΚ, αλλά συνιστά ίσως την μεγαλύτερη μαγκιά του Νίκολιτς
Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, μοιάζει σχεδόν κουτό να ισχυριστεί οποιοσδήποτε πως στην ΑΕΚ δεν αντιλαμβάνονται την σημασία του αέρα των πέντε βαθμών που έχουν πάρει. Και σχεδόν αφελές να θεωρήσουμε πως δεν έχουν κάνει και τους υπολογισμούς τους. Άλλωστε ο Νίκολιτς ακόμα και πριν από το ματς με τον ΠΑΟΚ, είχε πει πως «ξέρουμε τα μαθηματικά των playoffs».
Αυτά τα μαθηματικά λένε πως απομένουν ακόμα τέσσερα παιχνίδια και επομένως δώδεκα διαθέσιμοι βαθμοί. Η ΑΕΚ έχει πέντε διαφορά από τον Ολυμπιακό. Επομένως αν πάρει οκτώ μέχρι το φινάλε, παίρνει μαζί και το πρωτάθλημα, όποια και αν είναι τα αποτελέσματα του αντιπάλου της. Αν δε, αυτοί οι βαθμοί συμπεριλαμβάνουν και νίκη επί του Ολυμπιακού, τότε αυτομάτως γίνονται επτά διότι η ΑΕΚ θα έχει και την ισοβαθμία. Αυτό λένε τα μαθηματικά.
Η ΑΕΚ μέχρι τώρα στη σεζόν δεν πορεύτηκε σε καμία στιγμή ούτε με τα μαθηματικά, ούτε με τους υπολογισμούς. Σκεφτόταν και δούλευε και προετοιμαζόταν πνευματικά και αγωνιστικά, αυστηρά μόνο για το επόμενο παιχνίδι. Έτσι κέρδισε μέσα στην Φλωρεντία την Φιορεντίνα και μετά από τρεις μέρες τον Παναθηναϊκό στην Λεωφόρο. Έτσι κέρδισε την Ράγιο στη Νέα Φιλαδέλφεια και μετά από τρεις μέρες και τον ΠΑΟΚ. Και αυτά είναι απλώς τα πιο τρανταχτά παραδείγματα. Έτσι θα συνεχίσει να πορεύεται. Παιχνίδι το παιχνίδι και μόνο και αυστηρά.
Πέρυσι τέτοιες μέρες, η ΑΕΚ έχανε με 2-0 από τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ήταν η μια από τις έξι ήττες που έκανε σε μια από τις πιο οδυνηρές διαδικασίες στην οποία έχει υποβληθεί, ίσως συνολικά στην ιστορία της. Τότε η κουβέντα ήταν πως το καλοκαίρι θα έπρεπε να υπάρξει σκούπα και να φύγουν όλοι μέσα από τα αποδυτήρια. Να μην μείνει ούτε… πόμολο από το ρόστερ. Όχι παράλογη σκέψη και αντίδραση, με την εικόνα που έδειχνε η ομάδα.
Ο Νίκολιτς ήξερε πολύ καλά και την κατάσταση και τα δεδομένα, όταν πήρε την ΑΕΚ στα χέρια του. Η δική του σκέψη και προσέγγιση, ήταν πως δεν επρόκειτο να διώξει ούτε έναν, εάν πρώτα δεν τον δει και δεν μιλήσει μαζί του στην προετοιμασία. Και για όσους το έχουν ξεχάσει, στην Ολλανδία ο Νίκολιτς είχε φέρει ακόμα και τον Λαμέλα, παρόλο που έπινε μάτε αραχτός στην σκαλωσιά σαν τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στις διπλοπενιές. Είχε φέρει και τον Μαρσιάλ, που κάθε μέρα είχε ύφος «εμένα τώρα γιατί με ταλαιπωρείται».
Ο Νίκολιτς τους είδε όλους, τους έκρινε όλους και τώρα έφτασε στα τέλη του Απρίλη να είναι πρώτος και με πέντε βαθμούς διαφορά, με επτά ποδοσφαιριστές από το περυσινό ρόστερ, στο βασικό κορμό του. Διότι ο κόουτς βασίζεται στον Στρακόσια, στον Μουκουντί, στον Ρότα, στον Πήλιο, στον Πινέδα, στον Κοϊτά. Και για την θέση του αριστερού ακραίου, είτε στον Περέιρα, είτε στον Γκατσίνοβιτς. Όλοι από το περυσινό ρόστερ. Και οι μοναδικές προσθήκες είναι ο Ρέλβας, ο Μαρίν, ο Γιόβιτς και ο Βάργκα.
Βεβαίως για να ξέρουμε και τι λέμε, κανείς από τους επτά περυσινούς του βασικού κορμού του Νίκολιτς, δεν έχουν σχέση μ’ αυτό που ήταν πέρυσι. Ο φετινός Στρακόσια είναι ένας άλλος ποδοσφαιριστής και έχει παίξει μεγάλο ρόλο σ’ αυτό και ο νέος προπονητής τερματοφυλάκων. Είναι ο τερματοφύλακας που φέτος έχει δώσει μόνος του βαθμούς στην ΑΕΚ. Και δεν υπάρχει άλλωστε ομάδα που να διεκδικεί το πρωτάθλημα, που να μην παίρνει βαθμούς από τον τερματοφύλακας. Ο φετινός Ρότα δεν είναι το μπακ που πέρυσι το καλοκαίρι υπήρχε αμφιβολία για το εάν πρέπει αυτός να είναι ο βασικός της ΑΕΚ, αλλά έγινε το μπακ που χρειάζεται η ΑΕΚ.
Ο Μουκουντί με την δουλειά και την εμπιστοσύνη του Νίκολιτς, αλλά και τον στόπερ που έφερε ο Ριμπάλτα και του έβαλε δίπλα του ο κόουτς, έγινε ο Μουκουντί της σεζόν του νταμπλ. Και ίσως ακόμα καλύτερος, αλλά δεδομένα πιο επιδραστικός. Ο Πινέδα με τον Νίκολιτς έγινε εξάρι και στην πορεία έγινε το πιο μοντέρνο εξάρι και ο καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος. Κάνει ίσως ακόμα καλύτερη σεζόν και απ’ αυτή του νταμπλ. Και σίγουρα είναι μια σεζόν που έχει γίνει ακόμα πιο απαραίτητος στο αγωνιστικό μοντέλο της ΑΕΚ.
Ο Κοϊτά τελείωσε πέρυσι της σεζόν και στην ΑΕΚ σχεδόν έκλαιγαν τα εκατομμύρια που έδωσαν για να τον αποκτήσουν. Και ο Νίκολιτς τον έκανε ένα παίκτη που χάζεψε την εξέδρα του Μπομπονέρα σ’ αυτά που έκανε στο φιλικό της εθνικής του με την Αργεντινή και αυτόν που έχει βάλει δυο γκολ στα δυο πρώτα κρίσιμα ντέρμπι των playoffs. Ο Περέιρα ήταν με το ένα πόδι και το μισό παπούτσι από το δεύτερο πόδι, εκτός ΑΕΚ το περασμένο καλοκαίρι. Στα όρια της πρόκλησης ήταν η εικόνα του. Και έγινε ο πιο πολύτιμος παίκτης του Νίκολιτς, στα πιο δύσκολα και κρίσιμα παιχνίδια. Όσο για τον Γκατσίνοβιτς, από σχεδόν τελειωμένος, έγινε ξανά πολυεργαλείο. Έγινε και ξανά διεθνής.
Είναι τεράστια η μαγκιά που έχει κάνει ο Νίκολιτς, διότι αντί να ζητήσει το περασμένο καλοκαίρι 15 μεταγράφες, που ήταν και όσες ζητούσε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δούλεψε και αξιοποίησε ένα ρόστερ που έμοιαζε συνολικά καμένο. Και από καμένο, το έκανε να διεκδικεί πρωτάθλημα και να φτάνει μέχρι το κατώφλι των ευρωπαϊκών ημιτελικών. Οκτώ μεταγραφές έκανε το καλοκαίρι η ΑΕΚ. Οι τρεις (Γιόβιτς, Ρέλβας, Μαρίν) έχουν μπει στο βασικό κορμό και είναι κομβικοί για την ομάδα, ο Κουτέσα είναι ο πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη, ο Ζοάο Μάριο που ήρθε έτσι κι αλλιώς από σπόντα και ως δανεικό έχει την προσφορά του, ενώ ο Καλοσκάμης όλο το μέλλον μπροστά του. Μόνο με τον Πενράϊς η ΑΕΚ δεν βρήκε αυτό που αγόρασε και με τον Γκρούγιτς που θα φύγει το καλοκαίρι όπως ήρθε αλλά δεν ξοδεύτηκε για αγορά ούτε ένα ευρώ.
Κανείς δεν ξέρει πως θα κλείσει στο τέλος αυτή η σεζόν. Ένα όμως είναι σίγουρο και δεν αμφισβητείται. Ο Νίκολιτς με επτά παίκτες στον βασικό του κορμό από το περυσινό καμένο και απαξιωμένο ρόστερ, έφτασε μέχρι και το κατώφλι των ευρωπαϊκών ημιτελικών και μάλιστα με συγκλονιστικά αποτελέσματα και βρίσκεται πέντε βαθμούς μπροστά στην βαθμολογία στο πρωτάθλημα, τέσσερις αγωνιστικές πριν από το φινάλε. Αντικειμενικά, πρόκειται για τεράστια μαγκιά.