Σαν να παραθορυβήθηκαν, για μια ΑΕΚ που (δήθεν) δεν χρειάζεται να υπολογίζουν

Ο Κώστας Τσίλης κάνει καταγραφή μιας πολύ ενδιαφέρουσας και ιδιάζουσας περιρρέουσας ατμόσφαιρας, την στιγμή που η ΑΕΚ κάνει την δουλειά της και πηγαίνει βήμα το βήμα

Έχει τεράστιο ενδιαφέρον το γεγονός πως η προσέγγιση των διαιτητικών αποφάσεων, περνάει πλέον μέσα και από μια ενδελεχή ψυχολογική ανάλυση. Όχι για όλα τα ματς, μόνο γι αυτά της ΑΕΚ. Αλλά από κάπου έπρεπε να γίνει η αρχή. Για παράδειγμα, στην φάση που ο Πολυχρόνης πήρε πίσω το πέναλτι που αρχικά είχε υποδείξει το Σάββατο στο ματς με την ΑΕΛ, δεν ασχολήθηκε ουδείς από τους επαεϊοντες με την επαφή που υπήρχε χαμηλά με το πόδι του αμυντικού και στην μέση με το χέρι. Κυρίως υπήρξε ανάλυση της ψυχολογικής κατάστασης του Ελίασον.

Ήθελε από πριν να πέσει; Είχε σχεδιάσει και πως και πόσο θα κυλιστεί στο έδαφος; Το είχε όλο το κόλπο για το πως θα ξεγελάσει τον Πολυχρόνη για να πάρει το πέναλτι, σχεδιάσει από πολύ πριν; Σύμφωνα με τους ειδικούς, σ’ όλα αυτά τα κρίσιμα διαιτητικά ερωτήματα απάντησε το VAR και απέδωσε δικαιοσύνη. Εξ ου και όπως επίσης άκουσα, δεν διαμαρτυρήθηκε καθόλου στην φάση ο Ελίασον, διότι γνώριζε την ενοχή του. Το γεγονός πως ήθελε να φάει το χορτάρι ο Σουηδός γι αυτό που έχει γίνει, το αφήνουμε απ’ έξω, διότι δεν αφήνουμε ποτέ την αλήθεια να μας χαλάσει μια ωραία ιστορία.

Μετά ήταν και η φάση του χεριού του Μούργου. Και εκεί η προσέγγιση έγινε με όρους ψυχολογικής κατάστασης του αθλητή. Ήταν αφηρημένος και δεν είδε την μπάλα να έρχεται στο χέρι του, διότι έτσι κι αλλιώς κοίταζε αλλού. Ήταν απρόσεκτος και άπλωσε ασυναίσθητα το χέρι του σαν να επρόκειτο να χορέψει ζεϊμπέκικο. Όλα αυτά μαζί οδηγούν στο συμπέρασμα πως πληρούνται μέχρι το τελευταίο κόμμα, όλα τα κριτήρια του κανονισμού προκειμένου να μην καταλογιστεί πέναλτι, σε μια φάση που θα μείνει μνημείο. Ως εκ τούτου είτε στην πιο λάιτ των περιπτώσεων η ΑΕΚ φωνάζει αδίκως, είτε στην πιο βαριά, έχει ευνοηθεί κιόλας. Διότι μην ξεχνάμε την φάση του Γιόβιτς, που πάτησε αντίπαλο πάνω στην φάση και είναι πεντακάθαρη κόκκινη. Όχι σαν αυτή που ζητούσε η ΑΕΚ στο ματς του πρώτου γύρου, εκεί που πήγε να κόψει ο Παντελάκης το πόδι του Σέρβου. Εκεί ήταν η κακιά η… ώρα, που όπως όλοι μας έχουμε εμπεδώσει, σ’ αυτή την χώρα δεν τιμωρείται με τίποτα και για κανέναν λόγο.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά και τούτα και εκείνα, η ΑΕΚ ξαφνικά κατόρθωσε και πάλι να έχει μοναχή της, την κορυφή της βαθμολογίας. Κάτι που όπως καταλαβαίνουμε όλοι, αφενός είναι σφόδρα ενοχλητικό. Αφετέρου δεν έχει απολύτως καμία ποδοσφαιρική λογική, διότι δεν είναι καλύτερη ομάδα ούτε από τον ΠΑΟΚ, ούτε από τον Ολυμπιακό. Ίσως ο ιστορικός ποδοσφαίρου του μέλλοντος θα μπορέσει κάποια στιγμή να εξηγήσει πως έχει γίνει και είναι η ομάδα που μέχρι τώρα έχει βρεθεί περισσότερες φορές απ’ όλες τις υπόλοιπες στην κορυφή μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία, διότι στο τέλος πάντα ξυρίζουν το γαμπρό, όπως θα έσπευδαν να μας ενημερώσουν ειδικοί και λιγότεροι ειδικοί.

Ήδη άλλωστε από την Κυριακή το βράδυ κιόλας, όλες οι αναλύσεις σχετικά με την κούρσα του πρωταθλήματος, έχει συγκεκριμένα φαβορί και συγκεκριμένα αουτσάιντερ. Έχει μάλιστα και εξαιρετικό ενδιαφέρον το γεγονός πως το συμπέρασμα που βγήκε μετά από ένα παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ στο Φάληρο, που έμεινε στο 0-0, το συμπέρασμα είναι πως αμφότερες είναι πολύ καλύτερες ομάδες από την ΑΕΚ. Μπορεί να είναι και έτσι. Καθαρά ποδοσφαιρικά θα έπρεπε να είναι έτσι, με δεδομένο πως ο ένας έχει επτά χρόνια προπονητή στον πάγκο, ο άλλος 2,5 και στην ΑΕΚ ο Νίκολιτς έπιασε να κτίσει μια ομάδα από την αρχή πριν από εννέα μήνες. Και με το μαχαίρι των ζωτικών ευρωπαϊκών προκριματικών στο λαιμό.

Απλώς δύσκολα μπορείς να βρεις τον ποδοσφαιρικό συνειρμό που ξεκινά από ένα ματς ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ, το οποίο μάλιστα έληξε σβηστό και καταλήγει στην ΑΕΚ, η οποία την ίδια μέρα είναι πρώτη στην βαθμολογία. Στα μάτια τα δικά μου, όλες αυτές οι προσεγγίσεις που έχουν γίνει περί πόσο πίσω θα αποδειχθεί τελικά στα πλέι οφ πως είναι η ΑΕΚ, σε σχέση με τους άλλους δυο, φανερώνει μια κάποια ανησυχία. Μεγαλούτσική. Μπορεί να κάνω και λάθος δηλαδή, αλλά σαν να τους έχει θορυβήσει λίγο παραπάνω από το κανονικό, το γεγονός πως η ΑΕΚ τους έχει καθίσει στο σβέρκο και δεν μπορούν να απαλλαχθούν. Όσα και αν έχουν συμβεί. Δεν το υπολόγιζαν έτσι.

Προφανώς και κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα γίνει στα πλέι οφ. Η ΑΕΚ δεν νομίζω πως έχει μπει στην διαδικασία να κοιτάζει πιο μακριά από το κυριακάτικο παιχνίδι με τον Ατρόμητο. Ως προς το πρωτάθλημα εννοώ. Ούτε να κάνει μεγαλοστομίες, ούτε στραβοστομιές. Ολόκληρος ο οργανισμός της ομάδας, από την διοίκηση μέχρι και τον προπονητή, ξέρουν καλά από που και πως ξεκίνησε η φετινή σεζόν και τι χαρακτηριστικά έχει. Όπως και τι σόι μεθοδική δουλειά γίνεται. Και πόσο καλά το γνωρίζουν, ειδικά η διοίκηση, φάνηκε τον περασμένο πολύ ζόρικο Οκτώβρη, όταν έδωσε απόλυτη στήριξη στο πρότζεκτ της, το οποίο δοκιμάστηκε από τα στραβά αποτελέσματα. Ένα πρότζεκτ που μέσα Μάρτη είναι πρώτο στην βαθμολογία και στους «16» της Ευρώπης.

Η ΑΕΚ αυτό που έκανε από την αρχή της σεζόν και θα συνεχίσει να κάνει, είναι την δουλειά της. Όσο καλύτερα και όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται. Κι όπου την βγάλει. Την Πέμπτη θα κοιτάξει να κερδίσει στην Σλοβενία την μοναδική ομάδα που της πήρε νίκη, από τις συνολικά εννέα που έχει αντιμετωπίσει μέχρι τώρα στο φετινό ευρωπαϊκό της ταξίδι. Για να συνεχίσει να το ταξιδεύει. Και μετά την Κυριακή, θα δώσει τα πάντα για να περάσει από την έδρα του Ατρομήτου, που παραδοσιακά την ζορίζει πάρα πολύ και φέτος για χίλιους λόγους θα είναι ακόμα περισσότερο. Για να συνεχίσει να είναι πρώτη στην βαθμολογία. Όλα βήμα το βήμα και ποτέ άλμα.

Θα ανοίξει ο Νίκολιτς ξανά και το ρόστερ, γιατί έχει ποδοσφαιριστές που μπορεί να του επιτρέπουν να κάνει. Ειδικά τώρα που είναι όλοι τους καλά. Θα κάνει και την διαχείριση που χρειάζεται από Τσέλιε σε Περιστέρι. Κι αν όλα πάνε καλά και συνεχίσει στην Ευρώπη, δεν θα έχει άγχος για το ενδιάμεσο ματς πρωταθλήματος διότι πέφτει το Πάσχα. Κι αν το ταξίδι πάει ακόμα παραπέρα, η ΑΕΚ θα πάρει επιτέλους μια αναβολή, για να το παλέψει για πρόκριση στον τελικό. Αυτά προς ενημέρωση εκείνων που ανυπομονούσαν να ξαναμπει η ΑΕΚ σε ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, μήπως καταπονηθεί και πέσει από την κορυφή. Το οποίο προφανώς και υπάρχει ως ενδεχόμενο.