Ο Άρης ήταν κανονικός και... ξύπνησε την αστεία ελληνική διαιτησία

Ο Άρης επιτέλους έπαιξε κανονικό ποδόσφαιρο, έδωσε το 100% κι αυτό οι Έλληνες διαιτητές το είδαν ως πρόκληση και τον σταμάτησαν. Γράφει ο Βασίλης Πολυχρονόπουλος.

Έχω τονίσει πολλές φορές και σε προηγούμενα blog μου εδώ στο Sportal πως δεν μου αρέσει καθόλου το «αυτομαστίγωμα». Όπως δεν μου αρέσει να κάνω τα στραβά μάτια στα «εγκλήματα» των άλλων και να βλέπω μόνο αυτά της ομάδας. Ο Άρης φέτος είναι τραγικός, κάνει τη χειρότερη του σεζόν από τότε που επέστρεψε στη Super League και δίκαια τερμάτισε 8ος στην κανονική διάρκεια. Οι λόγοι για όλο αυτό γνωστοί, τους έχουμε αναλύσει πολλές φορές.

Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση, όμως, πως μπορεί ο κάθε Έλληνας διαιτητής να του στερεί το δικαίωμα να πάρει αυτό που αξίζει με βάση την εικόνα του στο χορτάρι και κατ' επέκταση να μην τον αφήνει να διεκδικήσει την πέμπτη θέση και -υπό προϋποθέσεις- το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Κι όμως στη Λιβαδειά αυτό έγινε και δικαιολογημένα υπάρχει οργή τόσο στο στρατόπεδο του κόσμου όσο και σε αυτό της ΠΑΕ Άρης. Και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει φέτος, έχουμε και το σχετικά πρόσφατο παράδειγμα της Λεωφόρου.

Πάμε να δούμε τα πράγματα όσο πιο ήρεμα γίνεται και από την αρχή, σχολιάζοντας και τη σαφώς βελτιωμένη εικόνα της ομάδας. Ο Άρης δεν έθελξε και δεν πρόκεται να θέλξει φέτος. Αυτό θα γινόταν αν έπαιρνε κάποιον μάγο αντί για τον Γρηγορίου. Ωστόσο, κόντρα στον Λεβαδειακό ήταν... κανονικός. Φάνηκε πως ο Έλληνας τεχνικός κατάφερε να περάσει στους παίκτες του πως το ματς ήταν «τελικός» και έτσι το αντιμετώπισαν, έχοντας όρεξη και εντάση στο παιχνίδι τους. Κάτι που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο.

Η ομάδα της Θεσσαλονίκης μπήκε με το... μαχαίρι στα δόντια, έπαιξε επιθετικά, δεν ήταν «soft» σε καμία μονομαχία και είδε τους περισσότερους ποδοσφαιριστές της να παίρνουν πάνω από τη βάση. Ακόμα και ο Πέρεθ, που επέστρεψε στην ενδεκάδα μετά από καιρό, ήταν θετικός στην πρώτη του εμφάνιση ως «10άρι». Καντεβέρε και Γκαρέ ήταν εξαιρετικοί, ο Γιαννιώτας έδωσε πολύ ταχύτητα, Χόνγκλα και Ράτσιτς κράτησαν τον άξονα, με τον τελευταίο ειδικά να κάνει ίσως και την καλύτερη εμφάνιση του.

Οι Μεντίλ και Τεχέρο -κυρίως- στο πρώτο μέρος ανταποκρίθηκαν μία χαρά σε αυτά που έπρεπε να κάνουν, ο Φαμπιάνο σταθερός, ο Αθανασιάδης όπου χρειάστηκε ήταν εκεί και αν κάποιος δεν ήταν σε καλή μέρα αυτός ήταν ο Σούντμπεργκ, που έχει τεράστια ευθύνη στη φάση του γκολ που δέχθηκαν οι «κιτρινόμαυροι». Αυτά τα λίγα όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, το οποίο θα το αναλύσουμε καλύτερα και μέσα από άλλα κείμενα εδώ στο Sportal που θα ανεβαίνουν μέσα στο επόμενο διάστημα.

Και τώρα πάμε στο... εξωαγωνιστικό κομμάτι. Ο Άρης είδε για ακόμα μία φορά τους διαιτητές να φοράνε τον μπασκετικό τους μανδύα σε δική του αναμέτρηση και φυσικά μόνο εις βάρος του. Για κάποιο λόγο το «touch» που δίνεται φάουλ μόνο στο μπάσκετ (και όχι πάντα) οι Έλληνες διαιτητές το βλέπουν ως παράβαση μόνο στις φάσεις της ομάδας της Θεσσαλονίκης. Δεν μπορώ να έχω εξήγηση στο πως συμβαίνει αυτό. Η μάλλον καλύτερα να μην έχω, If you know what I mean που λένε και στον Εύοσμο. Έτσι λοιπόν, ακυρώθηκε το γκολ του Γκαρέ, αφού ο Κουμπαράκης αποφάσισε να στείλει τον Παπαπέτρου για on field review και ο τελευταίος δεν μπόρεσε να διαφωνήσει με τον συνάδελφο του.

Και να ήταν μόνο αυτό; Αμ δε. Σιγά που θα μένανε σε ένα ακυρωθέν γκολ. Το ρεσιτάλ διαιτησίας συνεχίστηκε και στο δεύτερο ημίχρονο. Συγκεκριμένα, στο 72ο λεπτό ο Κωστή, έχοντας ήδη κάρτα, πάτησε άτσαλα τον Γκαρέ σε μία φάση, που σήκωνε ξεκάθαρα δεύτερη κίτρινη κάρτα. Ο κύριος Παπαπέτρου, όμως, δεν είδε καν φάουλ! Έτσι, άφησε με έντεκα παίκτες του Βοιωτούς και με απίστευτο εκνευρισμό τους Θεσσαλονικείς, που δεν τους έφταναν τα τρία δοκάρια (μιας και η τύχη δεν συνηθίζει να χαμογελά σε αυτή την ομάδα) είχαν και αυτά τα απίστευτα σφυρίγματα κατά τους. Τα οποία δεν κάνουν κακό μόνο στον Άρη, αλλά και στο ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα. Είναι ντροπιαστικές καταστάσεις για το προϊόν.

Για να το κλείσω, το «τρίποντο» δυστυχώς δεν ήρθε παρότι το άξιζε ο Άρης και με το παραπάνω και τώρα το πράγμα έχει ζορίσει ακόμα πιο πολύ για την πέμπτη θέση. Ωστόσο, οι Θεσσαλονικείς πρέπει να πατήσουν σε αυτή την εμφάνιση, να δουλέψουν περισσότερο στη ερχόμενη διακοπή και να δείξουν ακόμα πιο βελτιωμένο πρόσωπο στο δεύτερο ματς του μίνι πρωταθλήματος με τον Βόλο στο «Κλ. Βικελίδης», ώστε να πραγματοποιηθεί η επσιτροφή στις νίκες και να πάρει μία χαρά ο κόσμος (που δεν σταματάει να στηρίζει) κι από το ποδοσφαιρικό τμήμα. Και μετά βλέπουμε...

ΥΓ. Ειδικός στα του μπάσκετ δεν είμαι, αλλά αυτό το 8/8 που έχει κάνει ο Άρης στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν είναι απλή υπόθεση. Η ομάδα κάνει βήματα μόνο προς τα πάνω και αυτό δεν μπορεί να περνά απαρατήρητο. Για την ατμόσφαιρα στο Παλέ τι να πω; Αυτός ο λαός δεν σταματά να παραδίδει μαθήματα κερκίδας.

ΥΓ2. Και αν δεν είμαι μία ειδικός στο μπάσκετ, στο βόλεϊ δεν είμαι δέκα. Αλλά δεν μπορώ να μην χαρώ που ο Άρης επέστρεψε εκεί που ανήκει, δηλαδή στην πρώτη κατηγορία. Έχει μεγάλη σημασία όλα τα τμήματα του Ερασιτέχνη να πηγαίνουν καλά και ο μεγαλύτερος σύλλογος της Μακεδονίας να πρωταγωνιστεί παντού.