Ο...χαμένος κύκλος των προπονητών του Άρη

Ο...χαμένος κύκλος των προπονητών του Άρη

Η έλευση Γρηγορίου στον Άρη είναι καρμπόν με την αντίστοιχη του Χιμένεθ, κάτι που δεν αφήνει αμφιβολία για το σκεπτικό της επιλογής, άρα και την κατάληξη της

Η απομάκρυνση του Μανόλο Χιμένεθ από την τεχνική ηγεσία του Άρη ήταν αναμενόμενη, το μόνο ζητούμενο ήταν η στιγμή.

Το ξεκίνημα με τις 3/3 νίκες συμβαίνει συχνά στις ομάδες όταν αλλάζουν προπονητή, αφού τις παρασέρνει ο αρχικός ενθουσιασμός.

Σταδιακά ήρθε η προσγείωση στην πραγματικότητα. Ήττες, βαρετές ισοπαλίες, μετρημένες νίκες κι αυτές «με το στανιό». Καιρό τώρα είχαν αρχίσει οι διαρροές περί δυσαρέσκειας κι ο επίλογος ήταν θέμα χρόνου.

Κανένας προπονητής δεν καταφέρνει να σώσει το κεφάλι του, όταν η διοίκηση θέτει dead lines περιμένοντας το κακό αποτέλεσμα για να τον απομακρύνει. Το καταλαβαίνουν και οι παίκτες βασικά, οπότε κανείς δεν εμπνέεται από κάποιον που βρίσκεται στο κατώφλι της εξόδου.

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, το ερώτημα είναι με ποιο σκεπτικό έγινε η επιλογή του Ισπανού. Για να βρούμε την άκρη του νήματος, οφείλουμε να πάμε ακόμα πιο παλιά και να δούμε το ξεκίνημα και την πορεία του, μέχρι σήμερα.

Η περίπτωση Χιμένεθ είναι από εκείνες που συναντάμε συχνά και στην Ελλάδα. Όταν κάποια μεγάλη ομάδα αντιμετωπίσει πρόβλημα με τον προπονητή και δεν θέλει να ρισκάρει μέχρι να εντοπίσει και να υπογράψει κάποιον «πιστοποιημένο» που συν τοις άλλοις θα χρειαστεί και περίοδο προσαρμογής με κίνδυνο να χαθεί εντελώς η χρονιά, προτιμάται ένα παιδί της «οικογένειας» που ξέρει τα κατατόπια.

Δεν είναι πάντα κανονικός προπονητής, σε αρκετές περιπτώσεις είναι κάποιος που τον υποδύεται, ένα πρόσωπο που του φοράνε την ταμπέλα για το τυπικό της υπόθεσης.

Ο Λεμονής, ο Νιόπλιας, ο Καραγεωργίου και ο Χάβος, ο Ραβούσης και ο Κωστένογλου, είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα πήραν το βάφτισμα του πυρός ξεκινώντας από τα βαθιά των πρώην ομάδων τους. Με καθόλου ή ελάχιστη προϋπηρεσία και χωρίς να έχουν «ψηθεί» ιδιαίτερα.

Αν δεν είχαν φορέσει προηγουμένως τη φανέλα, το όνομά τους δε θα έπεφτε στο τραπέζι ούτε ως αστείο.

Στη συνέχεια και χάρη στη χρυσόσκονη που αποκόμισαν από το πέρασμα τους σε πάγκους των μεγάλων, συνεχίζουν σε μικρότερες ομάδες και λίγο μετά, συνήθως χάνονται από το χάρτη.

Παρόμοια περίπτωση είναι και αυτή του Χιμένεθ, που ξεκίνησε την προπονητική καριέρα του στη Σεβίλλη, ομάδα στην οποία είχε ανδρωθεί ποδοσφαιρικά. Κάπως έτσι επελέγη από ΑΕΚ και στην οποία πήγε - ήρθε τέσσερις φορές, με ενδιάμεσους σταθμούς μικρομεσαίες ομάδες της χώρας του. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από το ΑΠΟΕΛ, συνέχισε τον Άρη.

Πρόκειται από τις περιπτώσεις που είναι εξαρχής καμένες, καθώς το όνομα του προπονητή δεν φτιάχτηκε μέσα από το έργο που παρουσίασε και τις επιτυχίες που είχε, αλλά τις ομάδες που πέρασε.

Το προπονητικό τους βάπτισμα δεν έγινε με αξιοκρατικούς όρους, αλλά ήταν αποτέλεσμα συνδυασμού ανάγκης και τιμής ένεκεν. Κάπως έτσι εξασφαλίζουν μερικά ακόμη συμβόλαια και όπου βγει.

Αφήνοντας το χθες και φτάνοντας στο σήμερα, αντικαταστάτης του Χιμένεθ θα είναι ο Γρηγορίου. Ποιο το σκεπτικό και ποιο πλάνο θα υπηρετήσει ο Έλληνας προπονητής παραμένει άγνωστο, επειδή προφανώς δεν υπάρχει. Έπρεπε επειγόντως να έρθει ένα πρόσωπο για να κάθεται στον πάγκο, βρέθηκε λοιπόν κι αυτό ήταν.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από τα σημερινά ρεπορτάζ, που αναφέρουν πως ο Γρηγορίου έρχεται στη Θεσσαλονίκη για το τελικό ραντεβού με το Ρέγιες. Κι ενώ η απόφαση είναι ειλημμένη!

Για όσους δε γνωρίζουν Ρέγιες είναι ο τεχνικός διευθυντής του Άρη, ο οποίος και θα έπρεπε να είναι αυτός που θα είχε αρμοδιότητα να επιλέξει τον προπονητή. Αντ΄αυτού, θα συναντηθεί με τον προπονητή που έχει ήδη συμφωνήσει. Όταν κάτι ξεκινάει στραβά, μην απορήσετε αύριο γιατί η κατάληξη θα είναι ίδια.

Γιατί ούτε ο Χιμένεθ ήταν επιλογή του Ρέγιες. Του τον έφεραν στο πιάτο, οπότε ούτε για τον προηγούμενο υπήρχε σχεδιασμός.

Ο Ριμπάλτα στην ΑΕΚ επέλεξε το Νίκολιτς, κρίνοντας τον προφανώς ως ιδανικό για να υπηρετήσει το πλάνο που είχε ήδη επεξεργαστεί και καταστρώσει. Και μετά από επαφές και συζητήσεις μαζί του, πήρε την απόφαση.

Ο Μπενίτεθ στον Παναθηναϊκό ήταν εισήγηση του Μπαλντίνι.

Δεν είναι δεδομένο πως όλες οι επιλογές θα δικαιώνονται, το στοίχημα είναι αυτές να γίνονται με ορθολογικά κριτήρια και βήματα.

Όταν κάτι ξεκινάει λάθος, δεν γίνεται να ευοδώσει. Και το πρόβλημα στον Άρη που σε ετήσια βάση σπάει κάθε ρεκόρ αλλαγών στον πάγκο του, δεν είναι ότι δεν φέρνει καλούς προπονητές.

Είναι ότι δεν πιστεύει στο θεσμό του προπονητή. Φέρνει πρόσωπα που εξαρχής αντιλαμβάνεται ως αναλώσιμα, επειδή απλά πρέπει κάποιος να κάνει προπονήσεις και να κάθεται στον πάγκο..