Κάλλιο αργά παρά... αργότερα

Ο Άρης μπορεί να άργησε, αλλά πήρε επιτέλους την απόφαση να διώξει τον Μανόλο Χιμένεθ. Δεν τελειώνει εκεί το πρόβλημα όμως. Γράφει ο Βασίλης Πολυχρονόπουλος.

Πραγματικά, υπάρχει έστω κι ένας άνθρωπος εκεί έξω που να περίμενε πως ο Άρης θα τελείωνε τη σεζόν με τον Μανόλο Χιμένεθ στον πάγκο του; Γιατί πιστεύω ότι αν υπήρχε σαν επιλογή σε κάποια στοιχηματική εταιρεία η απόδοση θα ήταν στα ύψη. Θα έβαζες ένα ευρώ και θα έπαιρνες πίσω έναν μισθό. Θα μου πεις τώρα, ο ίδιος ο Θόδωρος Καρυπίδης δεν είχε την πρόθεση να βγάλει τη χρονιά με τον Ανδαλουσιανό τεχνικό και να του δείξει μετά την πόρτα της εξόδου; Ναι, αλλά ρωτάω και πάλι εγώ: Υπάρχει έστω κι ένας άνθρωπος που να πίστευε ότι θα αποχαιρετούσαμε τον Χιμένεθ το καλοκαίρι;

Και τώρα που ανέφερα τον Θόδωρο Καρυπίδη, να ξεκαθαρίσω κάτι, είτε για να αποχωρήσουν κάποιοι από τώρα από το κείμενο, είτε για να αρχίσουν να με βρίζουν στα σχόλια μία ώρα αρχύτερα. Μετά από ακόμα μία γκέλα της ομάδας στο πρωτάθλημα και με δέκα παιχνίδια να απομένουν για την ολοκλήρωση της χρονιάς, δεν θα κάτσω να πω για 2837η φορά τα ίδια και τα ίδια. Τα λάθη της διοίκησης, οι κακές επιλογές, ο προβληματικός σχεδιασμός και λοιπά και λοιπά. Πρώτον, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας, δεύτερον -όσο κι αν δεν αρέσει- δεν είναι της παρούσης.

Στην τελική, πόσο να δικαιολογήσουμε τον Μανόλο Χιμένεθ πια; Όσα ανέφερα πιο πάνω είναι γνωστά σε όλους μας, αλλά δεν γίνεται να αποτελούν άλλοθι για τον Ανδαλουσιανό τεχνικό και τη δουλειά που έκανε. Η μάλλον, τη δουλειά που δεν έκανε. Μία η ομάδα που δεν ήταν δική του, μία οι τραυματισμοί, μία η ατυχία, μία η διαιτησία, μία ο ανάδρομος ερμής. Ε δεν γίνεται άλλο, φτάνει. Μετά από παραπάνω από πέντε μήνες στον κιτρινόμαυρο πάγκο και ο Άρης όχι απλά να μη δείχνει βελτίωση, αλλά να γίνεται και χειρότερος εβδομάδα με την εβδομάδα. Κάπου ώπα με τις δικαιολογίες, που και ο ίδιος είχε πει εξάλλου ότι δεν του αρέσουν.

Ο Άρης έχει κάνει δύο λάθη σχετικά με τον Μανόλο Χιμένεθ. Το ένα ήταν εξ αρχής που τον πήρε. Και δεν το λέω αυτό γιατί τον θεωρώ κακό προπονητή, μην πάμε στο άλλο άκρο. Δεν θα τον βγάλουμε άχρηστο κιόλας. Αλλά δεν ταίριαζε σαν προφίλ τεχνικού με τη φιλοσοφία που (θέλει να) έχει η ομάδα και με το ρόστερ που έχει φτιαχτεί. Το δεύτερο ήταν που δεν τον έδιωξε νωρίτερα. Δηλαδή τι περιμέναμε; Να χαθούν κι άλλοι βαθμοί σε παιχνίδια με Βόλο και Κηφισιά ή μήπως υπήρχε η ελπίδα ότι ξαφνικά μετά από πέντε μήνες, που δεν υπήρξε κανένα σημάδια βελτίωσης, θα ξημέρωνε μία ημέρα που ο Χιμένεθ θα μεταμόρφωνε τον Άρη δια μαγείας;

Τέλοσπαντων, όπως έγραψα και στον τίτλο, κάλλιο αργά παρά... αργότερα. Ότι έγινε-έγινε, ο χρόνος πίσω δεν γυρίζει. Απλά για να ξέρουμε και τι λέμε, με την απομάκρυνση του Μανόλο Χιμένεθ ο Άρης δεν λύνει το πρόβλημα της ζωής του. Απλά έκανε κάτι που έπρεπε να κάνει. That's all που λένε και στον χωριό μου. Τώρα, το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Και εδώ πέφτει στο τραπέζι το ζήτημα του επόμενου προπονητή. Όπως έγραψα στο Sportal λίγη ώρα μετά το «διαζύγιο» με τον Χιμένεθ, το θέμα δεν είναι ποιον προπονητή θα πάρει η ομάδα, αλλά τι προπονητή θα πάρει.

Οι δρόμοι είναι δύο: Η θα πάρει προπονητή για να βγάλει τη φετινή σεζόν, να προσπαθήσει να σώσει ότι σώζεται και... βλέπουμε, η θα ψάξει να βρει έναν προπονητή, που θα του δώσει τα «κλειδιά», θα του δώσει ένα καλό συμβόλαιο και θα του εμπιστευτεί την ομάδα και για μετά το καλοκαίρι με ότι αυτό συνεπάγεται. Αντικειμενικά και δεδομένου πως ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά, δεν βλέπω πως ο Άρης θα πάει στη δεύτερη επιλογή. Το πρώτο σενάριο είναι και το επικρατέστερο. Αλλά ας κάνουμε υπομονή να δούμε τι απόφαση θα πάρουν Ρέγιες και Καρυπίδης. Οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες, οπότε όπως θα τρώτε τα θαλασσινά, τις λαγάνες και τους χαλβάδες, να μπαίνετε και στο Sportal να ρίχνετε ένα βλέφαρο...

ΥΓ. Η σεζόν δεν έχει τελειώσει. Όσο κι αν μοιάζω τρελός η χαζός με αυτό που λέω, το πιστεύω 100%. Ο Άρης έχει ακόμα 10 παιχνίδια να δώσει, οι βαθμοί διαιρούνται και ο Λεβαδειακός δεν μοιάζει να είναι στα καλύτερα του. Ο μίνιμουμ στόχος -δηλαδή η πέμπτη θέση- είναι ακόμα εφικτός. Αρκεί το «ηλεκτροσόκ» με την αλλαγή του προπονητή να λειτουργήσει με μία κάποια διάρκεια.

ΥΓ2. Η εικόνα του «Κλεάνθης Βικελίδης» στο παιχνίδι με την Κηφισιά ήταν θλιβερή, αλλά αλίμονο να κακίσει κάποιος τον κόσμο, που δεν πληρώνει για να δει αυτό το χάλι. Ο κόσμος είναι απογοητευμένος και είναι στο χέρι του κλαμπ να γυρίσει αυτή την κατάσταση.

ΥΓ3. Ξέρω πολλοί μπορεί να σκεφτούν ότι πετάω χαρταετό (είναι και επίκαιρο) που δεν ασχολούμαι με τα πιο... σπουδαία προβλήματα του συλλόγου και το τι πρέπει να αλλάξει στη νοοτροπία και στον τρόπο λειτουργίας και λοιπά και λοιπά, αλλά όπως είπα και παραπάνω: Δεν είναι της παρούσης. Αυτά θα τα δούμε το καλοκαίρι και ελπίζω να μη χρειαστεί να τονίσουμε ξανά τα ίδια. Αν χρειαστεί, όμως, θα το κάνουμε.