Ο Παναθηναϊκός AKTOR δεν θα παρευρεθεί στο φετινό Final Four που θα γίνει στο σπίτι του. Οι λόγοι της αποτυχίας αυτής είναι ποικίλοι. Όπως και να το ερμηνεύσεις, παραμένει μία πικρία, ένα παράπονα, ένα τεράστιο «γιατί;». Πολλά πράγματα δεν περνούσαν από το χέρι του σε αυτήν τη σειρά με τη Βαλένθια, όπως η οριακά πολεμική διαιτησία, που έσπασε κάθε όριο στο Game 4.
Πέραν αυτού ωστόσο, ήρθε ένα reverse sweep. Δύο επικά διπλά στην Ισπανία πλέον έχουν μείνει μόνο ως ανάμνηση και οι πράσινοι δεν εξαργύρωσαν τις τρομερές αυτές βραδιές σε πρόκριση. Μπήκε στο Game 5 πνευματικά απροετοίμαστος και έχασε πολλές φάσεις που ήταν εύκολες, ενώ φάνηκε και με τον πλέον έκδηλο τρόπο η απουσία του Κώστα Σλούκα, κυρίως στο κομμάτι της οργάνωσης, αλλά και του Clutch.
Πλέον, οι πράσινοι δεν έχουν κάτι άλλο για να τα δώσουν όλα πέραν της κατάκτησης του double, δείχνοντας πλήρη αφοσίωση στη Stoiximan GBL. Ένας τεράστιος στόχος χάθηκε. Ένας στόχος, για τον οποίον χτίστηκε άλλωστε και αυτή η υπερταλαντούχα, αλλά και πανάκριβη ομάδα. Πολλά ήταν τα λάθη και οι ευκαιρίες που πετάχτηκαν μέσα στη σεζόν, ιδίως από το 2026 και μετά.
Μία ομάδα που διαθέτει το μεγαλύτερο μπάτζετ της ιστορίας της, ηττήθηκε όντας ανέτοιμη πνευματικά στο τελευταίο και κρισιμότερο παιχνίδι. Τον τελικό, όπως μπορούμε να πούμε. Δεν χωράει ο νους το πώς γύρισε από το 0-2 στο 3-2 αυτή η σειρά, ιδίως με την ποιότητα και το βεληνεκές των παικτών του Παναθηναϊκού.
Όλα αυτά, φυσικά, για μία ομάδα που είχε την απόλυτη στήριξη και πίστη της διοίκησης καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν. Πέραν των διαιτητικών παραφωνιών, δεν κατάφερε να δικαιολογήσει και να φτάσει τις προσδοκίες γύρω από αυτήν. Αντιθέτως, πιέστηκε πολύ περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε, αδίκησε τον εαυτό της και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.
Πλέον, δεν υπάρχει πλέον χρόνος για… μοιρολόγια και δάκρυα, παρά μόνο χρόνος για δουλειά, αφού η σεζόν δεν έχει ολοκληρωθεί. Το πρωτάθλημα Ελλάδας πρέπει να είναι ο στόχος πλέον για τον Παναθηναϊκό, αφού ακόμα κι αν αυτό δεν θα… χρυσώσει το χάπι, παραμένει ένας στόχος που είναι μέσα στους βασικούς της ομάδας.
Από το κακό ξεκίνημα στην… κατρακύλα
Οι δύο ομάδες ξεκίνησαν κάπως μουδιασμένα, με τον Παναθηναϊκό μάλιστα να σκοράρει έπειτα από σχεδόν μισό δεκάλεπτο! Οι πράσινοι ήταν παντελώς άστοχοι από το τρίποντο (0/5) στο πρώτα δεκάλεπτο, με τη Βαλένθια να μην είναι και δα καλύτερη, αλλά έστω να έχει 2/9. Πέραν αυτών, παρατηρήθηκε από νωρίς ξανά το φαινόμενο των… φαλτσοσφυριγμάτων, τα οποία ωστόσο δεν έφεραν για πολλές φορές τους Ισπανούς στη γραμμή της φιλανθρωπίας.
Ήταν έκδηλη αυτή η νευρικότητα και αποδεικνύεται περίτρανα από το 4/17 (24%) της Βαλένθια και το 4/15 (27%) του Παναθηναϊκού στις εντός πεδιάς προσπάθειες στην πρώτη περίοδο. Από την αρχή, το παιχνίδι φάνηκε να ακολουθεί τα… πρότυπα του Game 1. Ενός, δηλαδή, κλειστού και ανταγωνιστικού ματς, φτωχό παραγωγικότητα. Στο δεύτερο δε, δεκάλεπτο, ήρθε και μία καταστροφική περίοδος για τους πράσινους.
Σε κάποια φάση και συγκεκριμένα στα μέσα της δεύτερης περιόδου, οι παίκτες του Μαρτίνεθ ανέπτυξαν ένα απαγορευτικό 19-1 σερί, το οποίο τους έδωσε προβάδισμα σχεδόν 20 πόντων. Όλα έμοιαζαν δύσκολα για τον Παναθηναϊκό, τα σουτ δεν έμπαιναν (2/15 τρίποντα), η δημιουργία… απλώς δεν υπήρχε (3 ασίστ για 8 λάθη) και γενικώς μία αποσβολωμένη εικόνα από το τριφύλλι.
Το 35-23 κάπως το έσωσε και στα τελευταία λεπτά ο Παναθηναϊκός μείωσε. Ωστόσο ήξερε πως η υπέρβαση ήταν απαραίτητη στο δεύτερο μέρος. Εκεί, χρησιμοποιήθηκαν αρκετά οι Γκριγκόνις, Τολιόπουλος και Χέιζ-Ντέιβις, σε ένα σχήμα που δεν είχαμε δει ως τώρα από τον Αταμάν. Ο ίδιος μάλιστα προανήγγειλε τη συμμετοχή του Τολιόπουλου στο δεύτερο μέρος, αφού ανέφερε πως με τον Σορτς ήταν σα να παίζει με 4 αντί για 5 στην επίθεση.
Όπως και να ‘χει, όσο ανορθόδοξο και να φαινόταν στην αρχή αυτό το σχήμα, είχε για λίγο μία καλή απόδοση, ωστόσο η Βαλένθια χτυπούσε συνεχώς με τον τρομερό Μπαντιό να φτάνει τους 20 με τη λήξη του τρίτου δεκαλέπτου. Το τρίποντο του Χουάντσο ήταν το… φάρμακο που ήθελε ο Παναθηναϊκός, αφού με αυτό το μπάζερ μπίτερ σουτ, οι πράσινοι μείωσαν μόλις στους 6 (56-50) και παρά την προβληματική τους εικόνα, έδειξαν πως… υπάρχει ακόμα χώρος για ελπίδα και φιλοδοξίες στο τελευταίο δεκάλεπτο.
Εκεί, χάθηκαν ξανά εύκολα καλάθια. Τα οποία στην άλλη πλευρά του παρκέ η Βαλένθια τα εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον και κατάφερε στα 6′ πριν τη λήξη να αναπτύξει ξανά και διψήφια διαφορά (66-55), με τον Ντε Λαρέα να κάνει το 69-55 με τρίποντο και να φέρνει με το 1,5 πόδι τη Βαλένθια στο Final Four. Τα πράγματα πλέον ήταν πολύ δύσκολα και ο Παναθηναϊκός σε εξαιρετικά δυσμενή θέση, αφού ακόμα και με κάποια δύσκολα σουτ που μπήκαν, αρκούσε μία ευστοχία στους Ισπανούς.
Το φινάλε ήρθε και πλέον, το κοντράστ των συναισθημάτων ήταν τεράστιο. Η επόμενη μέρα πρέπει πρώτα να έχει ως προτεραιότητα για τον Παναθηναϊκό το πρωτάθλημα και έπειτα όλα τα υπόλοιπα. Η απογοήτευση ωστόσο είναι έκδηλη και δικαιολογημένη.
