Γι αυτό ο Νίκολιτς δεν βγάζει ποτέ τον Γιόβιτς από την ενδεκάδα της ΑΕΚ

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για το τι σημαίνει ο Γιόβιτς για την ΑΕΚ του Νίκολιτς, όχι μόνο όταν βάζει τέσσερα γκολ σε ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό αλλά και για το σωστό διάβασμα που πρέπει να γίνει σ' αυτόν τον θρίαμβο

Ιστορικά η ΑΕΚ τους παίκτες που έγιναν μύθοι, τους είχε στην θέση του σέντερ φορ. Οι δυο από τους τέσσερις στους πυλώνες του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας, είναι φορ. Ο Νέστορας και ο Θ(ε)ωμάς. Αν υπήρχε η δυνατότητα και για πέμπτο πυλώνα και αυτός φορ θα ήταν. Ο Ντέμης. Και εκτός αυτών είναι και ο Δημητριάδης που είχε πάρει δυο φορές το χρυσό παπούτσι στο σπίτι του, είναι και ο Αραούχο που λατρεύτηκε από τον κόσμο.

Όλοι τους πέτυχαν σπουδαίες επιδόσεις στέλνοντας την μπάλα στο πλεκτό. Κανείς τους, δεν είχε βάλει τρία γκολ μέσα στην Λεωφόρο. Το έκανε ο Γιόβιτς, πριν από λιγότερο από δυο μήνες. Το είχε κάνει και ο Μαύρος με τον Παναθηναϊκό, αλλά όχι στη Λεωφόρο. Τώρα όμως ο Γιόβιτς έκανε κάτι που κανείς δεν το είχε ξανακάνει και πουθενά. Τέσσερα γκολ σε ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Ασύλληπτο. Και χωρίς κανένα από τα τέσσερα να είναι με πέναλτι.

Στην Λεωφόρο το έκανε το χατ τρικ, παίζοντας μόνος του στην επίθεση, απέναντι σε τριάδα στόπερ. Τώρα στη Νέα Φιλαδέλφεια έβαλε τέσσερα. Τα δυο παίζοντας με παρτενέρ τον Βάργκα, απέναντι σε δίδυμο στόπερ και τα άλλα δυο παίζοντας μόνος του, απέναντι σε δίδυμο στόπερ. Αυτή την φορά χρησιμοποίησε μόνο τα πόδια του και όχι το κεφάλι του όπως στην Λεωφόρο. Τα δυο πρώτα είναι με σεντεφορίσιες εκτελέσεις. Τα δυο τελευταία είναι με σεντεφορίσιες θέσεις μέσα στην μεγάλη περιοχή. Όλα με κλάση και ποδοσφαιρική αρχοντιά.

Ήδη μετά το ματς της περασμένης Κυριακής με τον Άρη στο Χαριλάου, υπήρχαν φωνούλες που έλεγαν να μείνει στον πάγκο ο Γιόβιτς για να παίξει ο Βάργκα που έχει έρθει με φρεσκάδα και κέφι. Οι φωνούλες έγιναν κραυγούλες μετά και το ματς με τον ΟΦΗ, ενόψει του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Διότι όντως ο Βάργκα που μπήκε στο γήπεδο ως αλλαγή, έδειχνε πολύ πιο φρέσκος και ζωηρός από τον Γιόβιτς.

Αυτό που έκανε ο Νίκολιτς, ήταν απλώς να βάλει στο ντέρμπι και τον Γιόβιτς και τον Βάργκα μαζί. Για να μπορέσει να φτιάξει την φάση του πρώτου γκολ, που ο Ούγγρους πήρε μαζί του και τα δυο στόπερ του Παναθηναϊκού, για να μείνει μόνος του ο Σέρβος και να εκτελέσει όπως ήθελε για να σκοράρει. Αλλά έτσι κι αλλιώς, ο Νίκολιτς δεν θα άφηνε εκτός ενδεκάδας τον Γιόβιτς. Δεν τον έχει αφήσει ποτέ εως τώρα, ακόμα και αν ο Σέρβος ήταν φορτωμένος με κούραση, ακόμα και αν ήθελε να παίξει με δυο φορ, ακόμα και αν είχε λόγους για να το κάνει.

Ο Νίκολιτς ήθελε, θέλει και θα θέλει να έχει πάντα τον Γιόβιτς μέσα στην ενδεκάδα του. Όχι μόνο διότι ξέρει πως έχει και την ποιότητα και την κλάση, για να βγάλει τέτοιες ιστορικές βραδιές σαν αυτή στη Νέα Φιλαδέλφεια απέναντι στον Παναθηναϊκό. Αλλά και διότι σε ματς όπως αυτό της προηγούμενης Τετάρτης, που όντως δεν είχε φρεσκάδα, πάλι έκανε την καλύτερη ευκαιρία της ΑΕΚ για γκολ, που ήταν η κεφαλιά του στο δοκάρι. Διότι σε ματς όπως αυτό με την Φιορεντίνα στο Αρτέμιο Φράνκι, έκανε χίλια δυο άλλα σημαντικά πράγματα στο γήπεδο. Και ήταν και τα ακροδάχτυλα του μεγάλου τυχαία, που του στέρησαν ίσως από το γκολ της χρονιάς στο φετινό Κόνφερανς.

Στην ΑΕΚ που έχει σχεδιάσει από το καλοκαίρι ο Νίκολιτς, ο Γιόβιτς είναι από τους αναντικατάστατους. Όποιον και αν είναι το αγωνιστικό πλάνο που ο κόουτς φτιάχνει για να ανταποκριθεί σε κάθε συνθήκη παιχνιδιού. Και το δίδυμο του Γιόβιτς με τον Ζίνι ξέρει πως μπορεί να του κάνει πολύ σημαντική δουλειά, όπως στην Φλωρεντία που έκανε άνω – κάτω την άμυνα των Ιταλών. Όπως επίσης και το δίδυμο του Γιόβιτς με τον Βάργκα ξέρει πως με την τριβή και αυτό μπορεί να κάνει σημαντική δουλειά. Άλλωστε στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, δυο γκολ έδωσε, μέχρι να βγει ο Ούγγρος από το ματς.

Ο Νίκολιτς ήθελε, θέλει και θα θέλει πάντα τον Γιόβιτς στην ενδεκάδα του. Αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να ανάψει το πράσινο φως το περασμένο καλοκαίρι, για να δώσει η ΑΕΚ συμβόλαιο ανάλογο μ’ αυτό του Ελ Κααμπί για έναν μόνο παίκτη. Δεν είναι όμως ο Γιόβιτς ένας οποιοσδήποτε παίκτης και αυτό ο Νίκολιτς το ήξερε πριν τον φέρει στην ΑΕΚ. Το διαπιστώνει και όλο αυτό το διάστημα που τον έχει στα Σπάτα. Ήξερε ακόμα και πως η ΑΕΚ μπορεί να τον ξανακάνει ευτυχισμένο ποδοσφαιρικά. Ήταν το κατάλληλο περιβάλλον. Και σ’ αυτό ο Νίκολιτς έπεσε μέσα, διότι ο Γιόβιτς το απολαμβάνει αυτό που κάνει στην ΑΕΚ όσο δεν πάει.

Όσο για το ποδοσφαιρικό κομμάτι του ντέρμπι, πέραν από τα τέσσερα γκολ του Γιόβιτς, η ΑΕΚ οφείλει να το διαβάσει σωστά. Έχει σημασία πως σε μια περίοδο που δεν είναι καλά αγωνιστικά, που έφαγε και μια γερή σφαλιάρα με τον αποκλεισμό από το κύπελλο, βρήκε τον τρόπο να σταθεί σ’ ένα κομβικό ντέρμπι και να το κερδίσει και μάλιστα με τόσο εμφατικό τρόπο. Όμως ακόμα δεν έχει φτάσει εκεί που ήταν πριν από τα Χριστουγέννα. Ούτε στις εντάσεις, ούτε καν σε τρόπο παιχνιδιού. Έχει δουλειά ακόμα μπροστά της για να το πετύχει.

Έχει τεράστια σημασία πως ο Νίκολιτς έχει ξεκάθαρα βρει τον τρόπο να παίρνει σημαντικά πράγματα στο παιχνίδι και από τον Λιούμπιτσιτς και τον από τον Γκατσίνοβιτς. Ο Κροάτης έδωσε ξανά ασίστ, όπως είχε δώσει ασίστ και την προηγούμενη Κυριακή στο Χαριλάου. Ενώ ο Γκάτσι έκανε και πάλι πολύτιμη αθόρυβη δουλειά. Επίσης ο Μουκουντί έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του στην ΑΕΚ. Δεν έχει ξεχάσει πόσο πολύ είχε υποφέρει από τον Τεττέη στο ματς με την Κηφισιά και τώρα αυτός έκανε τον φορ του Παναθηναϊκού να υποφέρει.

Και βέβαια πλέον νομίζω πως μπορούμε να πούμε ανεπιφύλακτα, πως ο Ρότα είναι το μπακ του επιπέδου της ΑΕΚ. Συνολικά το παιχνίδι του στο ντέρμπι, αλλά πολύ περισσότερο αυτό που κάνει στο τέταρτο γκολ, είναι δείγμα πως πλέον είναι ένας άλλος δεξιός μπακ. Αυτός που θέλει να έχει και να βλέπει ο κόσμος της ΑΕΚ. Εξ ου και πήρε ένα χειροκρότημα βγαίνοντας ως αλλαγή, σχεδόν ίδιας έντασης μ’ αυτό που εισέπραξε ο Γιόβιτς.