Η μπουλντόζα και ο εξαγνιστής δίνουν ραντεβού στον τελικό

Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για τον Παναθηναϊκό AKTOR και τον Ολυμπιακό που δίνουν ραντεβού στο Final Four της EuroLeague.

Ήταν το δίχως άλλο ίσως η πιο έντονη σε συναισθήματα βραδιά της χρονιάς. Από τη μία το buzzer του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις από το αγαπημένο του σημείο στο παρκέ μετά από ματσάρα for the ages που λένε και στο χωριό μου στη Ροτς Αρένα. Από την άλλη η μπουλντόζα του Ολυμπιακού που πήρε παραμάζωμα τη Μονακό και ανάγκασε κοτζάμ Γιάννη Αντετοκούνμπο να κάνει μορφασμούς θαυμασμού για όσα έβλεπε στο παρκέ και στην εξέδρα.

Safe to say όπως λένε στο Αμερική πως οι δύο ομάδες μας είναι ήδη στο Final Four και μην ακούω τα “μια νίκη ακόμη” και λοιπές τετριμμένες χαριτομενιές. Το 2-0 δίνει πρόκριση κατά 97% όπως έχουν δείξει τα 32 από τα 33 προηγούμενα ζευγάρια στην ιστορία των playoff της EuroLeague και δεν πρόκειται να αλλάξει. Στις 22 Μαϊου δεν θα παίξουν αντίπαλοι όπως είχε συμβεί στο Τελ Αβίβ, στη Σαραγόσα και στο Βερολίνο το 2009 αλλά στις 24 τρέχοντος, ε ναι ρε διάολε θα το πω, θα τους καμαρώσουμε στον τελικό!

Και μην ακούσω πάλι τα “θα γίνει το ένα, θα γίνει το άλλο”. Ας γίνει ότι θέλει εκτός γραμμών, ούτως ή άλλως αυτό γίνεται πάντα στα μεταξύ τους παιχνίδια, δεν θα γίνουμε σοφότεροι δηλαδή. Θέλω να πω πως αυτό που θέλω επιτέλους (στο 30ο διά ζώσης Final Four μου) είναι να δω τις δύο κορυφαίες ομάδες της σεζόν, το πιο αχτύπητο δίδυμο των Final Four (7ο παρείτσα θα είναι το φετινό, έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τα 4 των Ρεάλ και Μπαρτσελόνα μαζί) αξίζουν και πρέπει να παίξουν στον τελικό. Και εκεί ό,τι θέλει ας γίνει, ας αφήσουν τα… τζιέρια τους στο παρκέ παίζοντας 3-4 παρατάσεις να γουστάρουμε!

Ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή δεν βλέπει κανέναν που λένε και οι zoomers. Εχει την αυτοπεποίθηση στα ύψη, παίζει σταθερά το καλύτερο μπάσκετ, έχει αυτοματισμούς, αποτελεσματικότητα, έναν Βεζένκοφ σε δαιμονισμένη φόρμα και όλα τα γρανάζια δουλεύουν αρμονικά και τέλεια. Πρέπει να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ, τα προβλήματα και την κούραση της Μονακό (και ίσως ενδεχόμενη τιμωρία του επαναστάτη Μάικ Τζέιμς) και να πάει στο Πριγκιπάτο να σκουπίσει τη σειρά κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ στην ιστορία των play-off της EuroLeague. Είναι άλλο να πας καβάλα στ’ άλογο του 3-0 στο Final-4, σου δίνει άλλη ώθηση και αέρα.

Για τον Παναθηναϊκό το νικητήριο καλάθι του NHD λειτούργησε ως εξαγνισμός για όλα τα (πολλά) κακώς κείμενα που προηγήθηκαν στη σεζόν. Ήταν σαν να εξομολογήθηκε όλες τις… αμαρτίες του και τις έσβησε μονομιάς. Θα ήταν κρίμα με την εμφάνιση του το βράδυ της Πέμπτης στη Ροτς Αρένα να έχανε τον αγώνα αλλά μέτρησαν οι προσωπικότητες και το ατομικό ταλέντο στο φινάλε.

Αϊντε λοιπόν, πάρτε τις σκούπες να… τελειώνουμε την άλλη εβδομάδα, να απολαύσουμε την ΑΕΚ στο Final Four του BCL με την… ησυχία μας στο τέλος της και μετά να μετρήσουμε αντίστροφα για το ραντεβού (στον τελικό) του ΟΑΚΑ. Άχαστο!