Η γροθιά του Άταμαν και το χαμόγελο του Ναν…

Ο Κώστας Σωτηρίου γράφει για την αντίδραση του Παναθηναϊκού, που επέστρεψε στις νίκες και στέκεται σε δύο σημεία, που εξηγούν πολλά για την επιτακτική ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας στο Τριφύλλι…

Η αναμέτρηση με την Βίρτους Μπολόνια δεν ήταν… τελικός για τον Παναθηναϊκό. Θα ήταν φαιδρό, άλλωστε, να χαρακτηριστεί έτσι ένας αγώνας από τις 8 Ιανουαρίου! Ήταν, όμως, ένα τεστ χαρακτήρα και αλλαγής νοοτροπίας. Και αυτή η αλλαγή νοοτροπίας δεν επιτυγχάνεται μέσα από μια συμπαθητική προς καλή εμφάνιση και μια νίκη, αλλά εντάσσεται σε μια διαδικασία αρκετών αγωνιστικών, στις οποίες οι Πράσινοι θα κληθούν να συμπληρώσουν το δεδομένο ατομικό ταλέντο με τις λεγόμενες… βρώμικες δουλειές στο παρκέ.

«Η αφοσίωσή μας ήταν στην άμυνα. Παίξαμε άμυνα επί 40 λεπτά και αυτό έκανα και εγώ. Ήταν μια πολύ καλή ομαδική, αποτελεσματική άμυνα. Η αποστολή μου ήταν να αναλάβω έναν παίκτη και να τον εξουθενώσω», υπερθεμάτισε ο Κέντρικ Ναν και όταν το «βαρύ πυροβολικό» μιας ομάδας σκέφτεται και ενεργεί με αυτό τον τρόπο, είναι φυσιολογικό να ακολουθήσουν και οι συμπαίκτες του τον δρόμο, που αποφάσισε να χαράξει για να πανηγυρίσει την δέκατη τρίτη νίκη στην Ευρωλίγκα.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Ναν έκανε και μια τοποθέτηση, που έμοιαζε με αυτοκριτική, επιβεβαιώνοντας τα όσα γράψαμε μετά την ήττα από την Αρμάνι Μιλάνο, σχετικά με τις δυσκολίες, που αντιμετωπίζει, όταν οι αντίπαλοι τού δίνουν το λεγόμενο «weak hand».

«Οι αντίπαλοι μού κλείνουν το αριστερό χέρι, δουλεύω το δεξί και προσπαθώ να είμαι αποτελεσματικός και με αυτό», εξομολογήθηκε ο χαρισματικός σκόρερ, ωστόσο η επίθεση δεν είναι του παρόντος, αλλά η άμυνα, που χάρισε στον Παναθηναϊκό την σχετικά άνετη επικράτηση (84-71) επί μιας ομάδα, που τον είχε εκθέσει πριν από μερικούς μήνες στην Μπολόνια (92-75, στις 24/10/2025).

Εκτός από τον Ναν, που είχε τον εγωισμό να αναλάβει και να περιορίσει αισθητά τον καλύτερο παίκτη της Βίρτους, τον Κάρσεν Έντουαρντς, και μάλιστα το χαμόγελο της επιτυχίας στο πρόσωπο του έκανε μπαμ μετά τη λήξη του ματς, ακολούθησαν και οι ψηλοί του Παναθηναϊκού στο ίδιο μοτίβο.

Ειδικά, ο Ρισόν Χολμς έδειξε ότι μπορεί να παίξει με την ίδια άνεση κοντά (9 ριμπάουντ, 2 τάπες) και μακριά από το καλάθι (hedge out), ενώ σε συνεργασία με τον ευέλικτο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ (9 π., 8 ρ., 3 κλ., 2 τ.) συγκρότησαν ένα πολύ αξιόπιστο δίδυμο στην «front line» έχοντας σπουδαία συνεισφορά στη νίκη του Τριφυλλιού.

Όσο για την «off ball» άμυνα; «Είναι κάτι, που δουλεύουμε αρκετά και αυτό ήταν το πρόβλημά μας όλο τον χρόνο, ακόμη και στις νίκες που κάναμε, ότι δεν ήμασταν πιεστικοί πάνω στην μπάλα. Όταν πιέζεις την μπάλα σωστά, γίνεσαι πολύ πιο επιδραστικός και στις περιστροφές. Και αυτό, διότι δεν αναγκάζεται ο ψηλός να βοηθήσει τον περιφερειακό, ούτε η weak side να κλείσει παραπάνω μέσα στη ρακέτα, γιατί φοβάται το dive του αντίπαλου ψηλού. Όλα αυτά διορθώνονται από την πίεση στην μπάλα και σε αυτό το κομμάτι ήμασταν πάρα πολύ καλοί απέναντι στην Βίρτους», εξήγησε ο Χρήστος Σερέλης μιλώντας με μπασκετικές λεπτομέρειες στην κάμερα του Sportal.

Πλέον, το ζητούμενο για τους Πράσινους είναι η συνέπεια και η διάρκεια στο αμυντικό παιχνίδι τους. Τα επόμενα ματς στην Ευρωλίγκα προσφέρονται (θεωρητικά) για νίκες και σταθερές συνήθειες, καθώς οι ομάδες που θα αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός δεν είναι από το πρώτο ράφι της διοργάνωσης: Μπάγερν στο Μόναχο (15/1), Μπασκόνια στην Αθήνα (20/1), Μακάμπι στο Τελ Αβίβ (22/1) και Βιλερμπάν στην Λυών (30/1), με την επόμενη διπλή αγωνιστική να περιλαμβάνει την αναμέτρηση με την Ρεάλ Μαδρίτης στο «Telecom Center Athens» (3/2).

Όσο για τον Έργκιν Άταμαν; Από την πρώτη στιγμή, που εμφανίστηκε στο γήπεδο περπατώντας περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου για να καταλήξει στον πάγκο του, ως την αποχώρησή του από το γήπεδο, η γλώσσα του σώματος και οι δηλώσεις του μαρτυρούσαν ότι έζησε έντονα την αναμέτρηση με την Βίρτους Μπολόνια.

Στην αρχή της βραδιάς κραδαίνοντας τη γροθιά του και μάλιστα παρατεταμένα υπό το χειροκρότημα των φίλων του Τριφυλλιού και αργότερα εξηγώντας το σκεπτικό της δήλωσης του περί αποχώρησης με την εκτενή αναφορά στους τίτλους του και το «στοίχημα», που έχει βάλει με τον εαυτό του, για τον εφετινό Παναθηναϊκό.

Το βέβαιον είναι ότι ο Άταμαν, που είναι μεγάλος Φιλέλληνας και αυτό το έχει δείξει πολύ προτού αναλάβει την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού, σε συνεντεύξεις και σε συζητήσεις με φίλους, αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση προπονητή και ανθρώπου. Με τα θετικά και τα αρνητικά του, όπως όλοι άλλωστε.

Έχει υπέρμετρη εμπιστοσύνη στον εαυτό του, πιθανώς αναγνωρίζει τυχόν λάθη στον σχεδιασμό, ακόμη και στη διαχείριση του ρόστερ και φυσικά γνωρίζει ότι κρίνεται καθημερινά, και θα κρίνεται μέχρι τη διεκδίκηση του ευρωπαϊκού και των εγχώριων τίτλων.

Δεν κρύβεται, όμως, αλλά αντιθέτως, μόνος του ανεβάζει τον πήχη της πίεσης, συχνά και μέσω της αμετροέπειας, γιατί προφανώς τρέφεται από τέτοιες καταστάσεις και παίρνει δύναμη. Σε μερικούς μήνες θα ξέρουμε τι είναι γραφτό να συμβεί: Θα επεκτείνει την παραμονή του στον Παναθηναϊκό, όπως συνέβη με την Γαλατασαράι (2012-17) και την Αναντολού Εφές (2017-2023) ή θα αναζητήσει νέα μπασκετική γειτονιά; Ο χρόνος και τα αποτελέσματα θα δείξουν…